I SA/Go 591/13

I SA/Go 591/13 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wierchowicz po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S.-K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gorzowie Wlkp. z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. akt I SA/Go 502/07 wydanym ze skargi M.S.-K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. , Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia odrzucić skargę I SA/Go 591/13 Uzasadnienie Skarżąca M.S.-K., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła w dniu 27 listopada 2013r. skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. akt I SA/Go 502/07 wydanym ze skargi M.S.-K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2004r. , Nr [...], w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.. Skarżąca powołała się na przesłankę określoną w art. 272 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej "p.p.s.a.", w myśl którego można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Skarżąca podniosła, iż Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 18 lipca 2013 sygn. akt SK 18/09 podważył zgodność z Konstytucją przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowiących podstawę zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z [...] lutego 2006r.oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 270 p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale VII tejże ustawy, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Sąd zgodnie z art. 280 § 1 ww. ustawy bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Stosownie do postanowień art. 272 § 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Jak wynika z art. 272 § 2 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania opartą na ww. podstawie wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Jeżeli w chwili wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego orzeczenie sądowe nie było jeszcze prawomocne na skutek wniesienia środka odwoławczego, który został następnie odrzucony, termin biegnie od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu. Według art. 278 p.p.s.a. po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Z powołanych regulacji wynika, że trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, wynikający z art. 272 § 2 p.p.s.a. określa czasową dopuszczalność żądania wznowienia postępowania, opierającego się na podstawie określonej w art. 272 § 1 p.p.s.a. Natomiast art. 278 p.p.s.a. określa termin do którego w ogóle dopuszczalne jest żądanie wznowienia postępowania opartego na treści art. 272 § 1 p.p.s.a. Termin pięcioletni nie obowiązuje jedynie wówczas, gdy skarga o wznowienie postępowania opiera się na zarzucie pozbawienia strony możności działania lub braku należytej reprezentacji. W tych wypadkach nie ma terminu ograniczającego w sposób bezwzględny dopuszczalność wniesienia skargi o wznowienie postępowania, a jedynie terminem ograniczającym jej wniesienie jest termin trzymiesięczny wynikający z art. 277 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy o sygn. I SA/Go 502/07 wyrok z dnia 28 czerwca 2007r., którego skarga o wznowienie postępowania dotyczy, uprawomocnił się 8 września 2007 roku. Zatem pięcioletni termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. wyrokiem upłynął 8 września 2012 r. Z tego względu skarga o wznowienie postępowania jako wniesiona po upływie pięcioletniego terminu od uprawomocnienie się orzeczenia jest, w świetle art. 278 p.p.s.a., niedopuszczalna. Z uwagi na powyższe skarga o wznowienie postępowania w kontrolowanej sprawie jako wniesiona z naruszeniem art. 278 p.p.s.a. – podlega, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276 p.p.s.a. odrzuceniu bez konieczności rozpatrywania merytorycznej zasadności wskazanej w niej podstaw.