I SA/Go 607/12

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2012-10-16

Skład orzekający: Anna Juszczyk-Wiśniewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, jeśli skarżący twierdzi, że nie otrzymał awiza, mimo że inna korespondencja docierała do niego prawidłowo, a przesyłka była dwukrotnie awizowana?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego, uznając, że skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminu. Twierdzenia o braku awiza nie były wystarczające, zwłaszcza w sytuacji, gdy inna korespondencja docierała prawidłowo, a przesyłka była dwukrotnie awizowana. Brak dowodów na postępowanie reklamacyjne dodatkowo osłabił argumentację skarżących.
Stan faktyczny
Skarżący I.G. i S.G. zaskarżyli decyzję Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego określającą ich dochód za 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, jednak przesyłki z wezwaniem wróciły z adnotacją "nie podjęto w terminie". Sąd odrzucił skargę, a następnie skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, twierdząc, że nie otrzymali awiza. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 października 2012 r. wniosku skarżących o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi I.G., S.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości dochodu uzyskanego w 2005 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Skargą z dnia [...] lipca 2012 r. S.G. i I.G. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2011r. nr [...] określającą skarżącym wysokość dochodu uzyskanego w 2005 r. w kwocie 42.654,40 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 sierpnia 2012 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłki zawierające powyższe wezwania zostały zwrócone przez Urząd Pocztowy do tutejszego Sądu z adnotacją "nie podjęto w terminie". Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 września 2012 r., na podstawie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – powoływanej dalej jako P.p.s.a.), odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 sierpnia 2012 r. uznano za doręczony skarżącym w dniu 30 sierpnia 2012 r. Skarżący w wymaganym terminie nie uiścili należnego wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z dnia 10 września 2012 r., sygn. akt I SA/Go 607/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a, odrzucił skargę I. i S. małżonków G.. Odpis powyższego postanowienia doręczono S.G. w dniu 20 września 2012 r. Natomiast przesyłka zawierająca odpis tego postanowienia, skierowana do I.G., po dwukrotnym awizowaniu, została zwrócona przez Urząd Pocztowy do tutejszego Sądu z adnotacją "nie podjęto w terminie". W wniosku z dnia [...] września 2012 r. (data nadania 27 września 2012 r.) skarżący wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Uzasadniając wniosek wskazali, że nie dotarły do nich awiza przesyłek zawierających wezwania do uiszczenia wpisu. Skarżący podnieśli również, że w ich miejscu zamieszkania, niezależnie od ich częstych lecz krótkotrwałych w okresie wakacyjnym nieobecności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, zawsze przebywa ktoś z domowników (wskazali, że stale przebywa tam matka). Jednakże nikomu nie dostarczono awiza o oczekującej przesyłce, choć bez przeszkód docierała do nich inna korespondencja, w tym także awizowana. Skarżący uiścili także należny wpis od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Po myśli art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei zgodnie z regulacją art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 powyższego przepisu). Wskazać należy, że kryterium braku winy, jako przesłanki możliwości przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można więc mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Wprawdzie brak winy w uchybieniu terminowi zainteresowany winien uprawdopodobnić, a nie udowodnić, co świadczy o odformalizowaniu i uproszczeniu postępowania i co ma być udogodnieniem dla zainteresowanego, lecz jednocześnie uprawdopodobnienie winno dotyczyć takich okoliczności, które pozwalają na przyjęcie braku winy strony w uchybieniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 27 października 2011 r., sygn. akt II OZ 1064/11, Lex nr 1070457). W rozpoznawanej sprawie skarżący uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi podnieśli, że nie dotarły do nich awiza przesyłek zawierających wezwania do uiszczenia wpisu. Skarżący wskazali również, że w ich miejscu zamieszkania, niezależnie od ich częstych lecz krótkotrwałych, w okresie wakacyjnym, nieobecności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą zawsze przebywa ktoś z domowników (np. matka). Jednakże nikomu nie dostarczono awiza o oczekującej przesyłce, choć bez przeszkód docierała do nich inna korespondencja, w tym także awizowna. W ocenie Sądu argumentacja skarżących nie uprawdopodabnia w wystarczający sposób braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu. Samo twierdzenie skarżących o braku "awiz" w skrzynce listowej, nie może uzasadniać przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. W przeciwnym wypadku instytucja doręczenia zastępczego uregulowana w art. 73 P.p.s.a. nie byłaby w ogóle możliwa do zastosowania (por. postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 2005 r., sygn. akt II FZ 777/05 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń NSA na stronie internetowej cbois.nsa.gov.pl). Nadmienić należy, co też sami wskazują skarżący, że wszelka inna korespondencja kierowana do skarżących, w tym także awizowana, docierała do nich bez przeszkód. Wobec powyższego mało prawdopodobne jest, że akurat awiza (bowiem wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało wysłane do każdego ze skarżących osobno) informujące o przesyłkach Sądu nie zostały przez listonosza pozostawione w skrzynce listowej skarżących. Podkreślić również należy, że przesyłki te awizowane były dwukrotnie w dniach 16 i 24 sierpnia 2012 r. Nadto w prawidłowy sposób zaznaczono na nich informację gdzie, na czas awizowana, przesyłki te zostały pozostawione (por. k.15 i 16 akt sądowych). Strona nie przedłożyła żadnych dowodów z których wynikałoby, że prowadziła postępowanie reklamacyjne lub podobne dotyczące doręczenia przesyłki. Gołosłowne twierdzenia strony w ocenie Sądu są niewystarczające do uznania za uprawdopodobnienie braku winy w niedochowaniu terminu. . Z przytoczonych wyżej względów Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło