I SA/Go 704/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie : Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 września 2008 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący J.K. w jednym piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2008 r. , wraz ze skargą na wymienioną powyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej, wniósł o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Z uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wynika , że zdaniem skarżącego za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu przemawiają już same zarzuty co do uchybień w postępowaniu, w wyniku którego została wydana wadliwa decyzja organu celnego. Ponadto skarżący podniósł , iż należna kwota do zapłaty stanowi znaczne obciążenie finansowe. Podał też , że źródłem utrzymania jest jego wynagrodzenie za pracę w wymiarze jedynie ½ etatu oraz niewysoka pensja nauczycielska żony, a we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje także 21-letnia córka, niepracująca studentka. Nie podał żadnej wielkości co do środków utrzymania rodziny twierdząc, iż wpłata obciążenia celnego spowodowałaby nadmierne obciążenie jego rodziny i groziłaby powstaniem uszczerbku dla jej utrzymania. Sąd zważył : Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.) , wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu , niemniej należy zwrócić uwagę , że cytowany przepis określa, na zasadzie wyłączności, następujące powody wstrzymania tego wykonania: jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków . Przesłanka odnosząca się do wyrządzenia znacznej szkody oznacza , że chodzi o taką szkodę , która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia , ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu . Zapis w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest przy tym utożsamiony z zagrożeniem dla już istniejącej , aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania . Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam , gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenie , odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony , wprowadzonej w art. 61 § 3 P.p.s.a. jako odstępstwo od zasady wskazanej na wstępie zważeń , wynikającej z art. 61 § 1 ustawy. Pogląd powyższy co do rozumienia istoty przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji prezentowany jest przez Naczelny Sąd Administracyjny ( np. w postanowieniu z dnia 24 maja 2006 r. , sygn. akt I GZ 170/06 ) i Sąd rozpoznający w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania w pełni go podziela. W świetle powyższego należy stwierdzić , że okoliczności przedstawione we wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wyczerpują przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Argumentacja strony skarżącej dodatkowo zasadza się na twierdzeniach , iż zaskarżona decyzja organu celnego wydana została z uchybieniem w szczególności ogólnym zasadom postępowania określonym w Ordynacji podatkowej, a te okoliczności w żadnym razie nie mogą stanowić podstawy do zastosowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym tymczasowej ochrony , o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. O merytorycznej zasadności skargi Sąd rozstrzygnie bowiem po jej rozpoznaniu , natomiast niniejsze postępowanie może dotyczyć tylko i wyłącznie zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2004 r. , sygn. akt FZ 136/04). Nie jest przy tym podstaw do przyjęcia , że zapłata należności celnych ustalonych zaskarżoną decyzją może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody , która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia , w przypadku wzruszenia decyzji , na podstawie której należności te zostałyby wyegzekwowane . Przyznać trzeba, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności jest wprawdzie dolegliwością finansową , rodzącą określony skutek w sytuacji finansowej zobowiązanego, ale co do zasady nie oznacza to wyrządzenia szkody . Nawet wykonanie zaskarżonego aktu w drodze egzekucji sprowadzać się bowiem będzie do egzekucji należności pieniężnych , realizowanej zgodnie z zasadami i trybem określonymi przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji , gdzie skarżący jako zobowiązany ma zagwarantowane odpowiednie środki ochrony prawnej, by zwalczać samą egzekucję. Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazał przy tym żadnych konkretnych i zindywidualizowanych okoliczności , uzasadniających ten wniosek . Natomiast ogólnikowe powoływanie się przez niego na okoliczności związane z sytuacją dochodową i rodzinną oraz sugestia , że zapłata należności określonych zaskarżoną decyzją spowodowałaby nadmierne obciążenie rodziny skarżącego i groziłaby powstaniem uszczerbku dla jej utrzymania bardziej przystają do postępowania o przyznanie prawa pomocy (zwolnienie od kosztów , przyznanie pełnomocnika z urzędu), niż do przedmiotu niniejszej sprawy. Powoływanie się na takie okoliczności nie może być zatem uznane za wykazanie przez wnioskodawcę , iż wykonanie zaskarżonej decyzji stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu cyt. przepisów art. 61 § 3 P.p.s.a. Mając zatem na względzie , że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek pozwalających Sądowi na zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji , na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.