I SA/Go 711/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk – Wiśniewska (spr.) Sędzia WSA Dariusz Skupień Protokolant sekr. sąd. Grzegorz Oracz po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi Ł.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2007 r. 1. Oddala skargę. 2. Przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. ustanowionemu z urzędu radcy prawnemu E.I., tytułem nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 2.952 zł (dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa złote) zawierającą kwotę 552 zł (pięćset pięćdziesiąt dwa złote) stanowiącą należny podatek od towarów i usług. Ł.S. zwany dalej skarżącym wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2011r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] grudnia 2010r. nr [...] określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2007 r. W sprawie został przez organy podatkowe ustalony następujący stan faktyczny. Na podstawie postanowienia z dnia [...] marca 2010r. o wszczęciu postępowania kontrolnego wobec skarżącego Ł.S. w zakresie prawidłowości rozliczeń z tytułu podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2005 r. do grudnia 2008r. organ kontroli skarbowej przeprowadził postępowanie kontrolne, które wykazało, że skarżący w 2007 r. prowadził działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży wysyłkowej towarów za pośrednictwem internetu, wykorzystując nick s.. Przedmiotem sprzedaży wysyłkowej były głównie telefony komórkowe i karty startowe oraz aparaty cyfrowe, iPod, radia. Organ kontroli skarbowej, mając na względzie skalę dokonywanych transakcji, powtarzalność oferowanych do sprzedaży towarów oraz ilość jednorazowo wystawionych na aukcjach towarów, stwierdził, że skarżący prowadził działalność gospodarczą oraz ustalił, iż w okresie od stycznia 2005 r. do grudnia 2008 r. nie był czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Nie zgłosił żadnego rachunku bankowego, ponadto nie złożył żadnej deklaracji dla podatku od towarów i usług oraz nie posiadał kasy rejestrującej. Kasę rejestrującą zainstalował dopiero [...] listopada 2009 r. Na podstawie danych z wyciągów z rachunków bankowych skarżącego oraz danych o sprzedanych towarach uzyskanych od właściciela [...] a także informacji uzyskanych z Poczty, organ kontroli skarbowej stwierdził, że skarżący zgodnie z art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, był podatnikiem podatku od towarów i usług, wykonywał bowiem we własnym imieniu i na własny rachunek czynności opodatkowane w okolicznościach wskazujących na zamiar ich wykonywania w sposób częstotliwy. Z uwagi na to, że skarżący nie prowadził ksiąg podatkowych, ani żadnych ewidencji, organ kontroli skarbowej, stosownie do treści art.23 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, określił podstawę opodatkowania w drodze oszacowania. Mając na względzie to, że w przedmiotowej sprawie niemożliwe było zastosowanie żadnej metody wymienionej w art. 23 § 3 Ordynacji podatkowej, organ kontroli skarbowej stosownie do treści art.23 § 4 tej ustawy dokonał oszacowania podstawy opodatkowania w inny sposób, zmierzający do określenia podstawy opodatkowania w wysokości zbliżonej do rzeczywistej, tj. na podstawie historii obrotów na rachunkach bankowych skarżącego, który w 2007 r. posiadał rachunek oszczędnościowo-rozliczeniowy oraz walutowy w [...] SA. Na podstawie wyciągów z ww. rachunku, organ kontroli skarbowej ustalił, że w 2007 r. z tytułu sprzedaży towarów przez internet skarżący uzyskał przychód ogółem w kwocie 75.975,16 zł, z tego w: - styczniu 2007 r. 3.520,99 zł - lutym 2007 r. 75.975,16 zł - marcu 2007 r. 19.595,89 zł - kwietniu 2007 r. 2.079,99 zł; - maju 2007 r. 0 zł; - czerwcu 2007 r. 135,00 zł; - lipcu 2007 r. 239,99 zł; - sierpniu 2007 r. 0 zł; - wrześniu 2007 r. 6.125,88 zł; - październiku 2007 r. 6.889,92 zł; - listopadzie 2007 r. 12.055,79 zł; - grudniu 2007 r. 10.745,77 zł. W trakcie postępowania kontrolnego, organ kontroli skarbowej stwierdził też, że skarżący nie prowadził ewidencji, o których mowa w art. 109 ust.3 ustawy o podatku od towarów i usług i nie składał w obowiązujących terminach deklaracji VAT-7. Ponadto w toku postępowania kontrolnego nie przedłożył żadnych dowodów dotyczących zakupu towarów, które następnie sprzedał za pośrednictwem portalu [...], w związku z czym nie nabył prawa określonego w art.86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art.15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Organ ustalił także, że skarżący nie ewidencjonował obrotu i podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, pomimo że miał taki obowiązek, nie prowadził szczegółowej ewidencji dowodów zapłaty. Stosownie do postanowień § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2004 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz.U. Nr 273, poz.2706 ze zm.), dostawa towarów w systemie wysyłkowym, za które to czynności zapłata w całości następuje za pośrednictwem poczty lub banku na rachunek bankowy podatnika, przy czym z dowodów tych jednoznacznie wynika jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła, korzysta ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej. W zakresie sprzedaży wysyłkowej towarów warunkiem korzystania ze zwolnienia jest prowadzenie przez podatnika szczegółowej ewidencji dowodów zapłaty na podstawie, której można ustalić również dane osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, na rzecz której dokonano wysyłki towarów. Skarżący takiej ewidencji nie przedłożył. Zgodnie z art.41 ust. 1 ww. ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12, art.83, art.1 19 ust.7, art.120 ust. 2 i 3, art.122 i art.129 ust. 1. Organ kontroli skarbowej stwierdził, że stawkę w wysokości 22% należy zastosować z uwagi na to, że towary sprzedawane przez skarżącego tj. telefony komórkowe, karty startowe, aparaty cyfrowe, iPod, radia, nie korzystają z obniżek ani ze zwolnień od podatku określonych w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, a także rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 97, póz. 970 ze zm.). Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] określił zobowiązanie w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 20077 r. w wysokości: - styczeń 2007 r. w kwocie 635 zł, - luty 2007 r. w kwocie 2.630 zł , - marzec 2007 r. w kwocie 3. 534 zł, - kwiecień 2007 r. w kwocie 375 zł, - maj 2007 r. w kwocie 0 zł, - czerwiec 2007 r. w kwocie 24 zł, - lipiec 2007 r. w kwocie 43 zł, - sierpień 2007 r. w kwocie 0 zł, - wrzesień 2007 r. w kwocie 1. 105 zł, - październik 2007 r. w kwocie 1.242 zł, - listopad 2007 r. w kwocie 2.174 zł, - grudzień 2007 r. w kwocie 1.938 zł. Od tej decyzji, strona wniosła odwołanie. Dyrektor Izby Skarbowej po zapoznaniu się z treścią odwołania z dnia [...] stycznia 2011r. oraz po analizie akt przedmiotowej sprawy, stwierdził, że rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji organu kontroli skarbowej jest zgodne z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa, w związku z czym decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...]. Na powyższą decyzję skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę, w której zaskarżył w całości decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2011 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] grudnia 2010 r. W skardze zarzucił naruszenie art.121, art.122, art. 187 §1 i art.68 §1 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez ustalenie przez organ zobowiązań podatkowych, które uległy przedawnieniu. W uzasadnieniu podniósł, że zaskarżona decyzja powinna być w całości uchylona, ponieważ zobowiązanie objęte przedmiotową decyzją uległo przedawnieniu, stosownie do treści art.68 §1 Ordynacji podatkowej, gdyż doręczenie decyzji nastąpiło dopiero 3 stycznia 2011 r. Ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik strony w piśmie z dnia [...] grudnia 2011r. wskazał, iż decyzja organu I instancji zastała pojęta z uchybieniem zasad wyrażonych w art. 122 i art. 187 Ordynacji podatkowej, natomiast postępowanie organu odwoławczego przeprowadzono z naruszeniem art. 121 Ordynacji podatkowej. Pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wraz z oświadczeniem, że opłata nie została zapłacona w całości lub części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej nie jest zasadny. Zgodnie z tym przepisem zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 21 § 1 pkt 2, nie powstaje, jeżeli decyzji ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. W rozpoznawanej sprawie zastosowanie ma natomiast regulacja z art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, z której wynika, że zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania. Z dokonanych prawidłowo przez organy ustaleń wynika, że skarżący w 2007 r. będąc podatnikiem podatku od towarów i usług, prowadził działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Z art. 99 ust. 1 tej ustawy był zobowiązany do składania w urzędzie skarbowym deklaracji podatkowych za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia następującego w każdym kolejnym miesiącu, oraz do obliczenia i wpłacenia podatku za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego (art. 103 ust. 1 ustawy o VAT). Skarżący tych nałożonych na niego przez ustawę obowiązków nie wykonywał. W takim przypadku z art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej wynika, jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej decyzją z [...] grudnia 2010r. określił stronie zobowiązanie w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2007r., które zgodnie z art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przedawniaj się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. W przypadku miesięcy od stycznia do listopada 2007r. zobowiązanie w podatku od towarów i usług przedawnia się z końcem 2012r., zaś w przypadku grudnia 2007r. – z końcem 2013 r. Niezasadne jest zatem twierdzenie strony skarżącej, że zobowiązanie objęte przedmiotową decyzją uległo przedawnieniu. Odnosząc się do zarzutów pełnomocnika strony zgłoszonych w piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2011 r. wskazać należy są one również niezasadne. W ocenie Sądu stan faktyczny został ustalony w sposób prawidłowy, poprzez zgromadzenie pełnego i wyczerpującego materiału dowodowego. Pomimo wielokrotnych pism i wezwań przez organ (np. [...] kwietnia 2010 r., [...] kwietnia 2010r., [...] listopada 2010 r., [...] listopada 2010 r., [...] listopada 2010 r.), skarżący nie składał żadnych wyjaśnień, nie przedkładał żadnych dowodów, nie udzielał żadnych informacji. Ponadto skarżący pismem z [...] grudnia 2010 r. oświadczył, że odmawia wyrażenia zgody na przesłuchanie i składanie wyjaśnień w charakterze strony. Tym samym brak jest przesłanek pozwalających przyjąć, iż czynności w postępowaniu zostały przeprowadzone w sposób podważający zaufanie do organów podatkowych. Organ kontroli skarbowej zwracał się kilkakrotnie do strony o wyjaśnienie istotnych dla sprawy kwestii i przekazanie stosownych dokumentów. Skarżący pozostawał bierny, nie podejmował żadnych działań zakresie postępowania dowodowego. Natomiast organ w ramach postępowania przeprowadził szereg czynności pozwalających w sposób nie budzący wątpliwości przyjąć, że w 2007r. skarżący prowadził działalność gospodarczą zakresie sprzedaży na aukcjach internetowych, a uzyskany z tego tytułu przychód wyniósł 75.972,16 zł. Organ również w prawidłowy sposób ustalił wysokość przychodu ze sprzedaży w poszczególnych miesiącach 2007r. Ustalenia te zostały dokonane na podstawie danych z wyciągów z rachunków bankowych skarżącego, na podstawie informacji dotyczących sprzedaży uzyskanych od właściciela [...], a także informacji uzyskanych z Poczty. Organ własnym działaniem zgromadził w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy pozwalający określić niezbędne dane i uczynił to w sposób należyty. Zgromadzony przez organ materiał pozyskany został z różnych i niezależnych źródeł. Skarżący w toku postępowania nie tylko nie podejmował żadnego działania w zakresie wyjaśnienia stanu faktycznego, ale również nie składał zastrzeżeń co do materiału zgromadzonego w sprawie. Ponadto w piśmie z dnia [...] grudnia 2010 r. w którym oświadczył, że korzysta z przysługującego prawa odmowy wyrażenia zgody na przesłuchanie i składanie wyjaśnień w charakterze strony, skarżący zawarł ewentualny wniosek o "skierowanie do mnie pisma, zawierającego pytania, co do których będę mógł się pisemnie ustosunkować i udzielić odpowiedzi jak i wyjaśnień". Organ zgromadził materiał dowodowy, który był wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia. W toku postępowania kontrolnego na podstawie informacji uzyskanych od właściciela [...], z rachunku bankowego, z Poczty organ wyjaśnił swoje wątpliwości, a więc nie miał "ewentualnej potrzeby" kierowania do strony kolejnego pisma. Biorąc pod uwagę powyższe skargę jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało oddalić. Sąd przyznał ustanowionemu w ramach prawa pomocy radcy prawnemu wynagrodzenie na podstawie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "a" w zw. z § 6 pkt 5 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z 2002 r.). A. Juszczyk-Wiśniewska S. Kowalczyk D. Skupień