I SA/Go 763/07
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2008-01-16
Skład orzekający: Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinien zostać uwzględniony, jeśli strona skarżąca podnosi jedynie ogólne argumenty o zagrożeniu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, nie wskazując konkretnych, zindywidualizowanych okoliczności?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ okoliczności przedstawione we wniosku skarżącego nie wyczerpują przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Argumentacja strony opierała się na ogólnych wskazaniach, nie wskazując konkretnych, zindywidualizowanych okoliczności uzasadniających wniosek, a także nie wykazała niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.Stan faktyczny
Pełnomocnik skarżącego wniósł wraz ze skargą o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie kwoty długu celnego, podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego. Uzasadniając wniosek, podniósł, że skarżący nie posiada środków na zapłatę zobowiązania, a egzekucja zagraża wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Wskazał również na zasadność zarzutów podnoszonych w odwołaniu.Rozstrzygnięcie
Odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
I SA/Go 763/07 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie : Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 stycznia 2008 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kwoty długu celnego , podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wraz ze skargą , w jednym piśmie procesowym, pełnomocnik skarżącego radca prawny P.W. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości.
W uzasadnieniu wniosku podniósł , że za jego uwzględnieniem przemawia szczególnie ważny interes strony wyrażający się tym , że skarżący nie posiada niezbędnych środków na zapłatę zobowiązania. Podał też , że sytuacja majątkową skarżącego powoduje , iż prowadzenie egzekucji na podstawie zaskarżonej decyzji zagraża wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego. Argumentował ponadto , że zasadność zarzutów podnoszonych w odwołaniu dodatkowo uzasadnia pozytywne rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Sąd zważył :
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.) , zwanej dalej P.p.s.a. , wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji.
W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu. Cytowany przepis określa, na zasadzie wyłączności, następujące powody wstrzymania tego wykonania: jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków .
Przesłanka odnosząca się do wyrządzenia znacznej szkody oznacza , że chodzi o taką szkodę , która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia , ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu . Zapis w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest przy tym utożsamiony z zagrożeniem dla już istniejącej , aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania . Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam , gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenie , odpowiadające szczególnej kategorii tymczasowej ochrony strony , wprowadzonej w art. 61 § 3 P.p.s.a. jako odstępstwo od wskazanej na wstępie zasady , wynikającej z art. 61 § 1 ustawy.
Pogląd powyższy co do rozumienia istoty przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji został zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z dnia 24 maja 2006 r. , sygn. akt I GZ 170/06 (niepubl.) i Sąd rozpoznający w niniejszej sprawie wniosek w tym przedmiocie w pełni go podziela.
W świetle powyższego należy stwierdzić , że okoliczności przedstawione we wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji , nie wyczerpują przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a.
W ocenie Sądu argumentacja strony skarżącej zasadza się na ogólnych wskazaniach , będących w istocie przywołaniem treści przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. określającego przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, a to nie stanowi dostatecznej podstawy do zastosowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym ochrony , o której mowa.
Skarżący nie wykazał , że zapłata należności , ustalonych zaskarżoną decyzją może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody , która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia - w przypadku wzruszenia decyzji , na podstawie której należności te byłyby wyegzekwowane . Każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności jest dolegliwością finansową , rodzącą określony skutek w sytuacji finansowej zobowiązanego i co do zasady nie oznacza to wyrządzenia szkody . Ponadto wykonanie zaskarżonego aktu w drodze egzekucji sprowadzać się będzie do egzekucji należności pieniężnych , realizowanej zgodnie z określonymi ustawowo zasadami i trybem , w których zobowiązanemu także będą przysługiwać odpowiednie środki ochrony prawnej.
W tej sytuacji Sąd uznał , że we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący w rzeczywistości nie wskazał konkretnych, zindywidualizowanych okoliczności , uzasadniających jego wniosek .
Natomiast argument zasadności wniosku ze względu na ważny interes strony był całkowicie bezpodstawny , bowiem takiej przesłanki nie przewiduje art. 61 § 3 P.p.s.a. Również twierdzenie o zasadności zarzutów podniesionych w odwołaniu co do nieprawidłowości wydania przez organy celne rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie w żadnym razie nie może stanowić podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. O merytorycznej zasadności skargi Sąd rozstrzygnie bowiem po jej rozpoznaniu , natomiast niniejsze postępowanie może dotyczyć tylko i wyłącznie zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2004 r. , sygn. FZ 136/04).
Mając powyższe na względzie , Sąd uznał , że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek umożliwiających zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło