I SA/Go 80/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Stefan Kowalczyk (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Grzegorz Oracz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi I Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2006 r. oddala skargę. "I" Sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...], uchylającej w całości decyzję Naczelnika urzędu Skarbowego z dnia [...].08.2010 roku, określającej kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc marzec 2006 roku w wysokości 58.315,0 złotych, w tym kwotę do zwrotu w wysokości 58.315,0 złotych. Z akt sprawy wynika że : W dniu 25.042006 roku skarżąca złożyła deklarację co do podatku od towarów i usług VAT -7 za marzec 2006 roku, w którym wykazała kwotę do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości 164.355 złotych. Urząd Skarbowy przeprowadził kontrolę u skarżącej prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za marzec 2006 roku, w szczególności co do prawidłowości i rzetelności transakcji sprzedaży, udokumentowanych fakturami VAT nr [...] z dnia [...].03.2006 roku na kwotę 295.000 złotych, w tym VAT 64.900 złotych, oraz faktury nr [...] z dnia [...].03.2006 roku na kwotę netto 187.000 złotych, w tym VAT 41.140 złotych. Ustalono, że pod wskazanym adresem siedziby firmy, w [...] brak jest śladów prowadzenia działalności gospodarczej przez firmę N", bowiem pod tym adresem firma powyższa nie wynajmowała pomieszczeń od 8 lat. Brak jest również kontaktu z zarządem firmy, a w składzie zarządu nastąpiły zmiany, bowiem według zeznań przesłuchiwanego w tej sprawie A.B., aktualnie wpisanego do rejestru handlowego jako prezes zarządu spółki, zbył on w dniu [...].08.2003 roku swoje udziały na rzecz D.S., a ten na rzecz J.B.. Osoby te nie zawiadomili organów rejestrowych o nabyciu udziałów w spółce. Ostatecznie właścicielem udziałów został A.H.. Nadto, w dniu [...].05.2005 roku firma powyższa dokonała zgłoszenia aktualizacyjnego NIP – 2 w której wskazano siedzibę spółki [...], a jako miejsce prowadzenia działalności i przechowywania dokumentacji, [...]. Pod powyższym zgłoszeniem podpisał się A.H.. Okazało się również, że nieruchomość położona w [...] jest własnością firmy V spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Obecnie jest to mieszkanie służbowe w którym zamieszkuje obecnie A.H.. Tenże A.H. wskazał, iż dokumentacje księgową firmy N za okres od lutego do kwietnia 2005 roku przekazał R.T. i obecnie nie posiada tej dokumentacji. Tenże przesłał również kopie faktur co do kwestionowanych transakcji oraz kserokopię deklaracji VAT – 7 za marzec 2007, jednak nie opatrzonej podpisem przedstawiciela spółki. Powyższa spółka złożyła do Urzędu Skarbowego w dniu 5.04.2006 roku nie podpisana deklaracji VAT -7 za marzec 2006 roku. Wobec powyższych okoliczności Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał postanowienie z dnia [...].06.2007 roku o wszczęciu z urzędu postępowania podatkowego w zakresie podatku VAT za marzec 2006 roku. W toku postępowania ustalono, poprzez przesłuchanie , oraz na podstawie oświadczenia świadka A.L. –Z., że kontakt z A.H. skarżąca nawiązała na targach w Poznaniu, który wówczas reprezentował spółkę N, a kontakt ten nawiązał Z.Ł.. Natomiast towar objęty zakwestionowanymi fakturami został dowieziony na koszt nabywcy transportem samochodowym przez firmę usługi Transportowe M.K., a został odebrany w [...]. i przywieziony do [...]. Ustalono również, na podstawie przesłuchania świadka A.K., że rolki profilujące zostały przewiezione z maszyną przez firmę M.K., jednak nie wiadomo z jakiego miejsca skarżąca odebrała zamówienie. W toku postępowania przesłuchano również Z.Ł. który potwierdził fakt nawiązania kontaktu z A.H. na targach w Poznaniu, jak również wskazał iż urządzenia zostały przywiezione przez A.H. do firmy E. Tam pozostała w celu naprawy i przygotowania rolek profilujących. Świadek ten jednak nie wskazał z jakiego miejsca przyjechały urządzenia i jak długo urządzenia były przechowywane w firmie E. Zgodnie natomiast z zeznaniami świadczącego usługę transportowa M.K. urządzenia zostały odebrane z [...]. i przewiezione do [...]. Organ wskazał iż z materiału dowodowego wynika że faktura firmy N jak i faktura wystawiona przez M.K. mają taką samą datę, co podważa fakt iż urządzenia znajdowały się przez pewien czas w [...]. Przyjęto również, że wątpliwym jest wobec zgromadzonych dowodów że wbrew twierdzeniom skarżącej aby towar objęty fakturami został przetransportowany z [...] do [...]. i następnie do [...]. Jak ustalono firma N złożyła w dniu [...].07.2007 roku jak i w dniu [...].09.2007 roku deklarację VAT -7 za marzec 2006 roku przy czym druga z nich była podpisana przez A.H.. Firma ta była zarejestrowana jako podatnik od towarów i usług w okresie od [...].07.1994 roku do [...].07.2006 roku. Natomiast w dniu 4.12.2007 roku złożyła drugi VAT – Z zgłoszenie o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, w którym wskazano datę likwidacji działalności na dzień [...].07.2006 roku Ustalono również, że A.H. pełni również funkcje prezesa nieistniejącej firmy M spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. W dniu [...].01.2009 roku skarżąca przedłożyła dowody przelewu kwoty 588.040,0 złotych na sumę brutto wynikająca z zakwestionowanych faktur. Jak ustalono również, konto firmy N nie jest zgłoszone w właściwym organie podatkowym. Na podstawie zeznań A.H. złożonych dla potrzeb postępowania za okres od czerwca do grudnia 2005 roku w firmie N ustalono, że faktury wystawiane na rzecz podmiotów były następstwem ogłoszenia jaki zamieścił w Internecie pod hasłem "dam koszty" Kontakt w tej sprawie nawiązał Z.Ł. właściciel firmy E. Faktury były wstawiane po uprzednim zgłoszeniu potrzeb przez Z.Ł., przy czym każdorazowo określana była ilość faktur do wystawienia, rodzaj prac, jak również ich wartość jak również wynagrodzenie od każdej wystawionej faktury w wysokości 2 - 5% jej wartości. A.H. wielokrotnie zeznawał, iż faktury wystawione przez firmę N za lata 2005 i 2006 w całości są fałszywe. Wskazano również że firma ta nie zatrudniała pracowników najemnych, a więc nie było możliwe wykonywanie prac na terenie całego kraju w tym samym okresie. Wobec powyższego organ I instancji uznał, iż skarżąca zawyżyła kwoty podatku naliczonego do odliczenia i decyzją z dnia [...].08.2010 roku określił kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc marzec 2006 roku w kwocie 58.315,0 w tym kwotę do zwrotu w wysokości 58.315,0 złotych. Od powyższej decyzji skarżąca złożyła odwołanie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania zarzucając naruszenie art. 88 ust. 3 pkt 4 lit a ustawy z dnia 11.03.2004 roku o podatku od towarów i usług poprzez odmowę prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego. Zarzuciła, iż organ podatkowy ustalił stan faktyczny niezgodnie z rzeczywistością i niezasadnie nie uznał ksiąg podatnika za dowód w zakresie zapisów dotyczących kwestionowanych zakupów. Organ II instancji decyzją z dnia [...].11.2010 roku utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. Wskazał, że w toku postępowania ustalono że brak jest dowodów na to, iż firma N prowadziła działalności gospodarczą, bowiem : - od firmy tej wpłynęła deklaracja za marzec 2006 roku, lecz bez podpisu, - firma ta została sprzedana i prowadzi działalności gospodarczą w [...], - prezes zarządu tej spółki A.B. oświadczył, iż nie wie kto jest aktualnym prezesem, gdzie mieści się siedziba spółki obecnie, bowiem w dniu [...].03.2003 roku sprzedał udziały na rzecz d.S. a ten na rzecz J.B., - w zgłoszeniu aktualizacyjnym NIP – 2, złożonym w dniu [...].12.2005 roku i podpisanym przez S.H. jako siedzibę firmy wskazano [...], a miejsce przechowywania dokumentacji w [...], - w wyniku czynności sprawdzających ustalono, że nieruchomości położona w [...] jest własnością firmy V i została przeznaczona na mieszkanie służbowe w którym zamieszkuje A.H., który nie posiada dokumentacji księgowej. Nadto jak wynika z dowodów zgromadzonych w sprawie towar objęty zakwestionowanymi fakturami został nabyty w [...], i zgodnie z zeznaniami Z.Ł. przetransportowany do [...]. osobiście przez A.H., natomiast rolki profilujące były przewiezione do [...] w celu dokonania naprawy. Przedstawiono nadto faktury które dokumentują transakcję z dnia [...].03.2006 roku, natomiast świadek K. przestawił fakturę z dnia [...].03.2006 roku co do transportu również z dnia [...].03.2006 roku Organ wskazał, że zgodnie z oświadczeniami skarżącej prace remontowe urządzeń odbywały się w [...] na terenie firmy E, a po ich dokonaniu urządzenia zostały przewiezione do [...]. Jednakże jak wynika m.in. z zeznań świadka K. transport urządzeń z [...] do [...] obył się tego samego dnia co jego przewiezienie do [...], nadto transport urządzeń nie został w żaden sposób udokumentowany. Z zeznań A.H. wynika natomiast bezsprzecznie, iż powyższe faktury VAT nie dokumentują rzeczywistej transakcji gospodarczej. Z tego też względu organ uznał, iż faktury które stwierdzają czynności które nie zostały dokonane w rzeczywistości nie mogą był podstawą do odliczenia podatku VAT. Od powyższej decyzji skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z powodu naruszenia prawa, zarzucając zaskarżonej decyzji : - naruszenie przepisu art. 88 ust. 3 a pkt 4 lit. a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług , poprzez odmowę prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od zakupu towarów dokonanych przez spółkę, pomimo, że czynności udokumentowane spornymi fakturami zostały faktycznie dokonane, Zdaniem skarżącej spółki, organ kontroli skarbowej w odniesieniu do transakcji zawartych przez skarżącą ustalił stan faktyczny niezgodny z rzeczywistością, a co za tym idzie, w sposób nieuprawniony nie uznał ksiąg podatnika za dowód w zakresie zapisów dotyczących kwestionowanych w protokole faktur zakupu. W zakresie stawianych skarżącej spółce zarzutów, organ kontroli skarbowej w całości oparł się na zeznaniach A.H., spółce nie są znane przyczyny dla których świadek złożył niezgodne z prawdą zeznania. Wskazała, iż nie podpisanie deklaracji za marzec 2006 roku, czy też fakt dwukrotnej sprzedaży udziałów w spółce, jak też brak dokumentacji spółki w miejscu jej przechowywania nie świadczy o tym, iż transakcja nie miała miejsca. Nadto jej zdaniem organ pominął dowody zapłaty w postaci przelewów przedłożonych przez stronę Organ w udzielonej odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 / właściwość sądów administracyjnych obejmuje sprawowanie kontroli decyzji i innych rozstrzygnięć administracyjnych, w oparciu o kryterium ich zgodności z prawem. Uchylenie przez sąd zaskarżonego aktu następuje tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub w wyniku naruszenia przepisów prawa materialnego, mających wpływ na wynik sprawy, stosownie do art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm /. Po dokonaniu kontroli zaskarżonej decyzji, mając na uwadze stan faktyczny i prawny sprawy, Sąd stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Spór pomiędzy stronami dotyczył transakcji zawartej przez skarżącą spółkę z firmą N spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, a dotyczącej zakupu urządzeń z faktur VAT nr [...] z [...].03.2006 r. oraz nr [...] z [...].03.2006 r. wystawionych przez N spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Właścicielem udziałów firmy wskazanej w fakturach jako sprzedawcy urządzeń był w 2006 r. A.H., będący również w okresie będącym przedmiotem postępowania prezesem firmy. Do materiału zgromadzonego w tej sprawie załączono m.in. protokóły zeznań złożonych przez A.H., a dostarczone przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej. Z zeznań tych wynika, że firma N nie prowadziła w rzeczywistości działalności gospodarczej a służyła jedynie do wystawiania fikcyjnych faktur. W złożonym [...].05.2009 r. A.H. zeznaniu wskazał, że powyższa firma jest w całości fikcyjna. Nie posiada rejestrów sprzedaży niezbędnych do rozliczenia podatku VAT. Z fakturami sprzedaży wystawionymi w 2005 roku nie wiążą się żadne przelewy pieniężne. Za pośrednictwem banku dokonywano przelewu płatności związanych z fakturami sprzedaży wystawianymi na rzecz firmy Iromet spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Poznaniu w 2006 roku. Pieniądze z tytułu wystawionych faktur wpływały od tej firmy na jego konto bankowe, które następnie pobierano z konta i zwracano Z.Ł., w formie gotówkowej. W złożonym zeznaniu z dniu [...].06.2009 roku wskazał, iż faktury wystawione co do 2006 roku, są w całości fikcyjne i potwierdzają czynności które nie zostały faktycznie wykonane. Spółka nie zatrudniała pracowników najemnych. Faktury na rzecz skarżącej w 2006 roku były wystawiane na prośbę Z.Ł.. Kontakt został nawiązany na skutek ogłoszenia zamieszczonego w internecie. Faktury były wystawiane po otrzymaniu wcześniej zestawienia w którym określano zapotrzebowanie na dany miesiąc. Wynagrodzenie stanowiło dwa procent wartości faktury. W dokumentacji księgowej strony znajdują się w/w dowody źródłowe (faktury VAT) dotyczące nabycia urządzeń od firmy N należącej do A.H.. Fakt, że "I" Sp. z o.o. jest w posiadaniu urządzeń wskazanych w zakwestionowanych fakturach nie budzi wątpliwości. Potwierdzają to protokół kontroli podatkowej przeprowadzonej przez pracowników Urzędu Skarbowego w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 2006 r. z dnia [...].06.2006 roku. W toku tych kontroli podatkowych pracownicy Urzędu Skarbowego dokonali oględzin potwierdzających posiadanie tych maszyn i urządzeń przez "I" Sp. z o.o. oraz wykonali zdjęcia fotograficzne tych maszyn i urządzeń, co opisano w protokóle kontroli podatkowej.. Skarżąca ustosunkowując się do przedstawionych powyżej zeznań, A.H., jedynie stwierdziła "że nie są znane przyczyny, dla których w/w świadek złożył niezgodne z prawdą zeznania". Dodać należy na co wskazał również organ podatkowy że : - nie można przeprowadzić kontroli za w / w wskazany okres w firmie N ze względu na brak wiedzy co do miejsca dokumentacji tej firmy, jak również jej siedziby, - w posiadaniu organów podatkowych jest deklaracja podatku VAT – 7 za marzec 2006 roku, lecz bez podpisu osoby upoważnionej, - brak jest wiedzy co do miejsca z którego dostarczono urządzenia, jak również przez kogo te urządzenia zostały dostarczone, wiedzy tej nie wskazała również skarżąca, - ujawniono rozbieżności co do czasu i miejsca składowania urządzeń bowiem z zeznań Z.Ł. wynika iż były one przechowywane w [...] celem ich naprawy, a jednocześnie jak wynika z faktur wystawionych przez sprzedawcę dokumentującą transakcję z tego dnia zostały one dostarczone w dniu [...].03.2006 roku. Jednocześnie z zeznań świadczącego usługę transportową świadka K. wynika iż tego samego dnia urządzenia te zostały przetransportowane z [...] do [...] - firma N nie wskazała organowi podatkowemu swojego konta bankowego. Podkreślić należy, zgodnie z naczelną zasadą postępowania podatkowego, zasadą prawdy obiektywnej / art. 122 Ordynacji podatkowej / skonkretyzowanej w art. 187 § 1, organ podatkowy prowadzący postępowanie zebrał i rozpatrzył wyczerpująco materiał dowodowy istotny dla rozstrzygnięcia danej sprawy. Strona skarżąca miała zapewnione prawo czynnego udziału w każdym stadium postępowania, mogła wypowiedzieć się co do złożonych przez A.H. zeznań, jednak w toku postępowania ich nie zakwestionowała w drodze postępowania dowodowego. Zdaniem sądu organy podatkowe dokonały prawidłowej analizy zebranego materiału dowodowego, stwierdzając że transakcje zakupu i sprzedaży urządzeń w zakwestionowanych fakturach wystawionych przez firmę N w rzeczywistości nie miały miejsca. Z zasady podatnik ma prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. Kwotę podatku naliczonego stanowi m. in. suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit a ustawy o VAT). Prawo to jest jednak związane z rzeczywistym nabyciem towarów i usług a nie z posiadaniem w dokumentacji faktur z wykazanym podatkiem. Natomiast w niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała iż zakwestionowane faktury odnosiły się do rzeczywistych operacji gospodarczych. Organ podatkowy zasadnie zastosował przepis art. 88 ust. 3 a pkt 4 lit a ustawy o VAT, przyjmując, że nie stanowią podstawy obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego, faktury opisujące czynności, które w rzeczywistości nie wystąpiły. Ustosunkowując się do podniesionego w skardze zarzutu dotyczącego pominięcia dowodów zapłaty w postaci przelewów przedłożonych przez stronę skarżącą, należy wskazać iż jak wynika z zeznań A.H. w 2006 roku, dokonywano przelewów kwot wynikających z faktur wystawionych przez firmę N na konto A.H., który następnie kwoty te wypłacał i zwracał w gotówce Z.Ł.. Podkreślić należy iż zeznania te nie zostały podważone przez skarżącą. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę należało oddalić. Sędzia WSA J. Jaśkiewicz Sędzia WSA J. Wierchowicz Sędzia WSA S. Kowalczyk