I SA/Go 80/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędzia WSA Barbara Rennert Protokolant Sekretarz sądowy Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2016 r. sprawy ze skarg "G" Sp. z o.o. Sp. komandytowo-akcyjnej oraz M Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego z tytułu importu towaru. 1. Uchyla zaskarżoną decyzję w całości. 2. Odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w części dotyczącej wynagrodzenia pełnomocnika skarżącej spółki i zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej spółki "G" Sp. z o.o. Sp. komandytowo-akcyjnej kwotę 5.617 (pięć tysięcy sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem wynagrodzenia pełnomocnika. 3. Odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w części dotyczącej wynagrodzenia pełnomocnika skarżącej spółki i zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej spółki M Sp. z o.o. kwotę 5.617 (pięć tysięcy sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) tytułem wynagrodzenia pełnomocnika. "G" Sp. z o.o. S.K.A. oraz "M" sp. z o.o. wniosły skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2015r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] czerwca 2015r. nr [...] wydaną w przedmiocie określenia skarżącym spółkom prawidłowej kwoty podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług z tytułu importu wód toaletowych. Powyższe skargi zostały wywiedzione na tle następującego stanu faktycznego sprawy. W dniu [...].11.2014 r., firma "G" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A., działając z upoważnienia pośredniego firmy "M" sp. z o.o. z dnia [...].09.2014 r., zgłosiła w celu objęcia towarów procedurą dopuszczenia do obrotu z zastosowaniem procedury uproszczonej (powiadomienie nr [...]), poprzez wpis do rejestru towarów objętych procedurą uproszczoną, zgodnie z pozwoleniem nr [...], importowane z Chin towary w postaci kosmetyków i artykułów kosmetycznych, zadeklarowane w 16 pozycjach towarowych dokumentu SAD-BIS. Zgłaszający zadeklarował warunki dostawy CIF Hamburg oraz ogólną wartość transakcyjną towaru 18.539,00 USD. Do zgłoszenia załączono: konosament morski nr [...]; pozwolenie na stosowanie procedury uproszczonej nr [...]; oświadczenie o kosztach transportu; drogowy list przewozowy nr [...]; świadectwo [...]; potwierdzenie złożenia zabezpieczenia kwoty wynikającej z długu celnego nr [...]; powiadomienie [...]; fakturę nr [...] r. Wpis do rejestru towarów objętych procedurą uproszczoną i zwolnienie towaru miało miejsce po godzinach pracy Oddziału Celnego. Zgłoszenie uzupełniające zostało przyjęte jako spełniające warunki określone w art. 62 Wspólnotowego Kodeksu Celnego i zarejestrowane w dniu [...].11.2014 r., w Oddziale Celnym pod pozycją ewidencji [...]. Przeprowadzona analiza przyjętego zgłoszenia celnego uzupełniającego wykazała, że w poz. 1 dokumentu SAD zostały zgłoszone wody toaletowe zaklasyfikowane do CN 3303009000 w łącznej ilości 31 464 szt. Z informacji zamieszczonej przez zgłaszającego w polu 31 do poz. 1 dokumentu SAD wynika, że przedmiotem importu były wody toaletowe bez oznaczonej marki, w ilości 31 464 sztuk opakowań jednostkowych o objętości 100 ml każde, zawierające alkohol etylowy - 80%. W związku z tym, że importowane towary zawierały alkohol etylowy o rzeczywistej objętościowej mocy przekraczającej 1,2% objętości, należało uznać, że alkohol zawarty w wyrobie gotowym, niezależnie od klasyfikacji CN stanowi wyrób akcyzowy w rozumieniu ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, w stosunku do którego, dokonując wpisu do rejestru oraz zgłoszenia celnego uzupełniającego nie naliczono kwoty należnego podatku akcyzowego z tytułu importu. W oparciu o powyższe ustalenia Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem z dnia [...].01.2015 r. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w zakresie określenia z urzędu kwoty należnego podatku akcyzowego oraz prawidłowej wysokości kwoty należnego podatku od towarów i usług z tytułu importu ww. towarów. Postanowieniem z dnia [...].02.2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego wezwał strony postępowania do przedstawienia w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia dowodów, wskazujących jednoznacznie, że alkohol znajdujący się w towarze będącym przedmiotem importu korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 30 ust. 9 pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r. , poz. 752 ze zm.), tzn. że został skażony środkiem wymienionym w załączniku nr 3 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 września 2013 r. w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy (Dz. U. z 2013 poz.1108), a ilość użytego środka skażającego odpowiada normie minimalnej, przyjętej w załączniku nr 3 do ww. rozporządzenia Ministra Finansów. W odpowiedzi na powyższe wezwanie G sp. z o. o S. K. A poinformowała, że przedmiotem importu była woda toaletowa m-ki "[...]", a pojemność opakowań importowanego produktu wynosiła 100 ml. Powołując się na informacje producenta spółka G wskazała również, że moc alkoholu etylowego może wynosić do 80%, a alkohol zawarty w wyrobach został skażony środkiem Ftalan dietylu. Dodatkowo poinformowała o przeprowadzeniu analizy chemicznej przez niezależną firmę "E", w wyniku której ustalono: zawartość skażonego alkoholu etylowego w badanym produkcie - perfumach m-ki [...] wynosi 40,94% m/m; moc alkoholu w produkcie wynosi 52%; alkohol zawarty w wymienionym wyrobie gotowym został skażony środkiem Ftalan dietylu o zawartości 1,19 % m/m. Do ww. pisma G sp. z o.o. dołączyła kopię raportu z badań perfum [...], przeprowadzonych [...].03.2015 r. Wnioskiem z dnia [...] marca 2015 r. G sp. z o.o. S. K. A, powołując się na stanowisko M Sp. z o. o., zwróciła się do Urzędu Celnego z żądaniem odroczenia wydania decyzji określającej z urzędu kwotę należnego podatku akcyzowego oraz prawidłową wysokości kwoty należnego podatku od towarów i usług, z tytułu importu wyżej wymienionych towarów. Uzasadniając ww. wniosek wskazała na informację importera, który zamierzał dokonać powtórnego badania importowanych wód toaletowych w laboratorium posiadającym akredytację Polskiego Centrum Akredytacji. Pismem z dnia [...] marca 2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego zwrócił się do Polskiego Centrum Akredytacji o przekazanie informacji, czy firma "E" posiada stosowną akredytację na przeprowadzenie badań o których mowa w załączonych raportach. W odpowiedzi na powyższe poinformowano, że firma "E", jako laboratorium badawcze nie posiada akredytacji Polskiego Centrum Akredytacji i w związku z tym, przeprowadzone badania zawartości alkoholu etylowego oraz identyfikacji środka skażającego nie zostały wykonane metodami akredytowanymi. Pismem z dnia [...] maja 2015 r. "G" sp. z o. o. S. K. A. poinformowała organ o nawiązaniu współpracy z Instytutem Chemii Przemysłowej, posiadającej akredytację PCA, która przyjęła zlecenie przeprowadzenia badań składu chemicznego importowanych wód toaletowych. Następnie wnioskiem z dnia [...] maja 2015 r. "G" sp. z o. o. S. K. A. wystąpiła do organu o przesunięcie wydania decyzji w sprawie, w związku podpisaniem umowy zlecenia z Instytutem Chemii Przemysłowej na wykonanie badań próbek importowanych produktów towarów. Jak wynika dołączonej do wniosku z kserokopii umowy - zlecenia z dnia [...].05.2015 r., przedmiotowy zakres badania obejmuje oznaczenie zawartości etanolu oraz Ftalanu dietylu. Powyższy wniosek spółka uzupełniła pismem z dnia [...].06.2015 r. dołączając jednocześnie dokument - kserokopię sprawozdania z badania nr [...] z dnia [...].06.2015r., wykonanego przez Instytut Chemii Przemysłowej, zawierającego wynik badania składu chemicznego próbki wody toaletowej m-ki "[...]". Z treści dołączonego dokumentu wynika, że zawartość skażonego alkoholu etylowego w badanym produkcie wynosi 46,2% m/m, a alkohol zawarty w wymienionym wyrobie gotowym został skażony środkiem Ftalan dietylu o zawartości 2,8 %. Decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego określił "G" Sp. z o.o. S.K.A. i "M" Sp. z o.o., prawidłową kwotę podatku akcyzowego z tytułu importu (1A1) w wysokości 143.577,00 PLN; prawidłową kwotę podatku od towarów i usług VAT (typ B00) w wysokości 41.502,00 PLN należnego z tytułu importu; Niedobór podatku akcyzowego (1A1) w kwocie 143.577,00 zł wraz z należnymi odsetkami oraz niedobór podatku od towarów i usług VAT (B00) w kwocie 33.023,00 zł wraz z należnymi odsetkami. Od powyższej decyzji "G" sp. z o.o. wniosła odwołanie zarzucając jej naruszenie: - art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie przez organ I instancji obowiązku zgromadzenia całościowego i kompletnego materiału dowodowego oraz wszechstronnego jego zbadania, podczas gdy w sytuacji przedstawienia przez stronę właściwego materiału dowodowego w postaci wyników badań importowanego towaru przeprowadzonych przez placówkę badawczą akredytowaną przez PCA, wynikające z tak zebranego materiału dowodowego wątpliwości organ rozstrzygnął na niekorzyść podatnika; - art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i oparcie się przez organ I instancji w jego ustaleniach faktycznych wyłącznie na informacji strony o zawartości alkoholu etylowego w importowanym towarze bez wyjaśnienia przez organ czy wyrób akcyzowy był skażony środkiem skażającym oraz w jakiej ilości, podczas gdy z informacji od strony wynikało, że zawarty w wodach toaletowych alkohol jest zdenaturyzowany, i niezwłocznie zostaną przedstawione dowody z wyników badań importowanych towarów wykonanych przez akredytowane laboratorium dla wykazania, że alkohol skażony był środkiem określonym przepisami i co najmniej w ilości minimalnej określonej w przepisach rozporządzenia wykonawczego; - art. 180 Ordynacji podatkowej - wbrew ustawowej regule, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem, i uchybiając obowiązkowi wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego organ podatkowy nie oczekiwał przedstawienia przez stronę zapowiedzianego dowodu z wyników badań próbki importowanych towarów przez akredytowane laboratorium i zaniechał oceny tego dowodu w kontekście całego zebranego materiału dowodowego, podczas gdy decyzję wydano przed wyznaczonym terminem zakończenia postępowania, z góry wykluczając znaczenie zapowiedzianego dowodu dla wyjaśnienia sprawy tylko z tego względu, że próbka nie była pobrana w ramach rewizji celnej; - art. 30 ust. 9 pkt 3 ustawy z dnia 06.12.2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. z dnia 25.03.2014 r., Dz.U. 2014, poz. 752) poprzez nieprawidłową subsumpcję przejawiającą się w tym, że organ stwierdził brak przesłanek zwolnienia od akcyzy, podczas gdy w rzeczywistości importowany wyrób akcyzowy był skażony określonymi przez przepisy środkami skażającymi w ilości określonej tymi przepisami. Wobec podniesionych zarzutów spółka wniosła o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji w całości i umorzenie postępowania w sprawie ewentualnie o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez ten organ. Odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego wniosła również "M" sp. z o.o. zarzucając organowi: - rażące naruszenie przepisu art. 30 ust. 9 pkt. 3 w związku z art. 32 ust. 4 pkt. 2 ustawy o podatku akcyzowym poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że importowany towar zawiera alkohol etylowy przeznaczony do spożycia dla ludzi i nie korzysta ze zwolnienia od akcyzy jako alkohol etylowy skażony środkami określonymi w przepisach szczególnych wydanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego i wytwarzaniu wyrobów tytoniowych pomimo dowodów co do charakteru towaru i jego skażenia oraz przyjęcie, że zwolnienie z podatku akcyzowego nie występuje a organ w celu opodatkowania towaru podatkiem akcyzowym zwolniony jest z wykazania braku skażenia alkoholu etylowego i dowolnie może przyjąć brak skażenia takiego alkoholu; - naruszenie przepisu art. 78 ust. 1 i ust. 2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. z późniejszymi zmianami, poprzez niewłaściwe zastosowanie i pomimo zwolnienia towarów i podjęcia z urzędu kontroli zgłoszenia celnego nie przeprowadzenie niezbędnych działań w celu uregulowania sytuacji w tym wyjaśnienia okoliczności charakteru towaru, nie pobraniu próbek towaru pozwalających ustalić stan skażenia towaru i nie uwzględnieniu nowych danych, co do skażenia którymi organ celny dysponował; - rażące naruszenie przepisu art. 33 ust.2 w związku z art. 30 b ust 1 ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie jako podstawy opodatkowanie w tym podatku wartości podatku akcyzowego pomimo wystąpienia ustawowego zwolnienia z podatku akcyzowego towaru importowanego; - naruszenie przepisu art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez niewłaściwe zastosowanie i niedopuszczenie jako dowodu na okoliczność skażenia alkoholu etylowego raportu z badań wód toaletowych "[...]" przeprowadzonych w dniach [...].12.2014r oraz [...].02.2015r przez niezależna firmę "E" i nie przedstawienia jakiegokolwiek przeciw dowodu w tym zakresie; - rażące naruszenie przepisu art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nie zebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego w tym nie przeprowadzenie żadnego dowodu na okoliczność braku skażenia alkoholu etylowego w importowanym towaru a jednocześnie przyjęciu braku jego skażenia podczas gdy strona podnosiła okoliczność skażenia jako główna przyczynę zwolnienia z podatku akcyzowego importowanego towaru oraz nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego i nie uwzględnienie faktu przedłożenia przez podatnika opinii firmy "E" jak też niedopuszczenie nowych dowodów które mogły być przeprowadzone przez akredytowane placówki badawcze; - naruszenie przepisu art. 188 Ordynacji podatkowej poprzez niezastosowanie i nie przeprowadzenie pomimo zapowiedzi strony dostarczenia takiego dowodu w postaci wyników badań importowanego towaru przez placówki badawcze akredytowane przez PCA; - rażące naruszenie przepisów postępowania podatkowego w tym następujących zasad tego postępowania tj: a) art. 120 Ordynacja podatkowa zasady legalizmu i działania organów państwa na podstawie przepisów prawa poprzez przyjęcie przez organ prowadzący postępowanie, że stany faktyczne dotyczące stanu towarów importowanych w zakresie skażenia alkoholu etylowego przyjmujemy na podstawie domniemań lub całkowicie dowolnie bez przeprowadzenia właściwego postępowania dowodowego i wykazania dowodami braku skażenia; b) art. 121 Ordynacji podatkowej zasada zaufania do organów prowadzących postępowanie w imieniu państwa, poprzez przyjęcie przez organ prowadzący postępowanie całkowitej dowolności w ocenie materiału dowodowego i pominiecie treści składanych dokumentów SAD w tym okoliczności podania przez reprezentanta podatnika, że alkohol etylowy jest zdenaturyzowany co oznacza, że nie nadaje się do spożycia dla ludzi i jest zanieczyszczony; c) art. 122 Ordynacji podatkowej zasada podejmowania działań i wyjaśniania stanu faktycznego przez organ prowadzący postępowanie poprzez zaniechanie podjęcia jakichkolwiek działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i pomimo ciążącego na organie podatkowym ciężaru dowodu w postaci wykazania braku skażenia alkoholu etylowego w produkcie importowanym nie podjęciu żadnych czynności dowodowych w tym zakresie , jak tez nie pobraniu próbek towaru przez organ celny a jednocześnie nie uznawaniu okoliczności, że próbki takie posiada podatnik. Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania w przedmiocie wymiary podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług, ewentualnie uchylenie w całości zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Wniosła także o przeprowadzenie dowodów zawnioskowanych przez spółkę G z o.o. S.K.A. w odwołaniu od zaskarżonej decyzji zakresie badań przeprowadzonych przez Instytut Chemii Przemysłowej. Pismami z dni [...].09.2015 r. Dyrektor Izby Celnej zwrócił się do G z o.o. S.K.A. oraz M sp. z o.o. o nadesłanie dokumentacji dowodowej przedstawionej przez producenta spornego towaru, na podstawie której strony powzięły informację o możliwości zwolnienia z podatku akcyzowego alkoholu etylowego zawartego w importowanym produkcie z zastosowaniem zgłoszenia towaru w procedurze uproszczonej wbrew regulacji zawartej w art. 7c ust.2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym. W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik spółki M wskazał, że spółka wiedzę dotyczącą importowanego towaru - zawartości alkoholu etylowego i skażenia alkoholu etylowego dopuszczalnymi substancjami - opierała na informacjach uzyskanych od kontrahenta i danych dotyczących skażenia towaru. Pismem z dnia [...].10.2015 r. organ odwoławczy zwrócił się do Naczelnika Urzędu Celnego o wskazanie, czy Spółka M zgłaszając towar podlegający opodatkowaniu podatkiem akcyzowym dokonała przed pierwszą czynnością opodatkowaną akcyzą zgłoszenia rejestracyjnego dla celów podatku akcyzowego oraz czy właściwy organ potwierdził pisemnie jego przyjęcie. W odpowiedzi na powyższe Naczelnik Urzędu Celnego poinformował, że nie stwierdzono zgłoszenia rejestracyjnego w podatku akcyzowym złożonego przez wskazany podmiot, jak również firma ta nie została zarejestrowana jako aktywny podatnik w innych urzędach celnych. Decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji wskazując, że zawiera ono trafną argumentację uzasadniającą utrzymanie decyzji w mocy. W ocenie organu odwoławczego nie ulega wątpliwości, że importer dokonał przywozu towaru akcyzowego, który został zgłoszony w procedurze uproszczonej przez przedstawiciela "G", na podstawie udzielonego upoważnienia z dnia [...].09.2014 r., do działania w formie przedstawicielstwa pośredniego na rzecz Spółki M, i podejmowania wszelkich czynności przewidzianych w ustawodawstwie celnym, związanych z dokonywaniem obrotu towarowego z zagranicą, zgodnie z art. 5 WKC i art. 75 i 78 Prawa celnego. Dyrektor Izby Celnej zaznaczył, że spółka G posiadała pozwolenie na stosowanie procedur uproszczonych, wydane przez Dyrektora Izby Celnej, zarejestrowane pod nr [...], gdzie w pkt 15.5 jest ewidentna mowa o stosowaniu pozwolenia wobec towarów wymienionych w polu 8a, odnoszącym się do załącznika nr 2 do pozwolenia, które są przedstawione w miejscu uznanym, określonym w pkt 10 b i obejmowane procedurą dopuszczenia do swobodnego obrotu do zrealizowaniu wspólnotowej/wspólnej procedury tranzytu, z wyłączeniem towarów, o których mowa w art. 7c ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym tj. alkoholu etylowego i paliw silnikowych z zastrzeżeniem ust. 3 i 4. W pkt. 15.6 pozwolenia w sposób precyzyjny wskazano, iż procedurą uproszczoną poza godzinami pracy urzędu celnego w procedurze dopuszczenia do obrotu nie mogą być obejmowane towary - będące wyrobami akcyzowymi, dla których została określona stawka podatku akcyzowego z wyłączeniem nowych samochodów osobowych dostarczanych bezpośrednio od producenta oraz towarów transportowanych rurociągami gazociągami i liniami energetycznymi. W ocenie organu odwoławczego istotny wpływ na stwierdzone naruszenia, miało pominiecie regulacji przewidzianych w Pozwoleniu nr [...], wskutek usunięcia spornego towaru spod dozoru celnego pod egidą procedury uproszczonej. Organ odwoławczy stwierdził, iż na negatywny dla strony wynik sprawy w sposób wyraźny, istotny wpływ miał brak spełnienia przez skarżącą całego pakietu wymogów przewidzianych w przepisach art. 32 ust. 5-11 ustawy o podatku akcyzowym dla skutecznego ubiegania się o zwolnienie od podatku akcyzowego. Podkreślił, że gdyby uwzględnić stanowisko stron, aby sporne produkty, będące przedmiotem importu, zwolnić od obowiązku akcyzy, bez uprzedniego spełnienia przez importera wymogów przewidzianych w powołanych wyżej przepisach, doszłoby do trudnej do zaakceptowania sytuacji korzystniejszego traktowania towarów importowanych w porównaniu do towarów krajowych, czy też będących przedmiotem dostaw wewnątrzwspólnotowych, a tym samym nieuzasadnionego pogorszenia warunków konkurencji podmiotów działających na rynku wspólnotowym, w stopniu pozwalającym uznać taką sytuację za nieuczciwą, czemu przeciwdziała omawiana dyrektywa. Nie mieści się więc to w hipotezie przepisu art. 21 ust. 1 Dyrektywy 92/83/EWG, który stawia wymóg prawidłowego i uczciwego stosowania zwolnień od podatku akcyzowego, a więc na zasadach równoprawnych dla wszystkich uczestników obrotu towarowego. Ponadto organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż z pism znajdujących się w aktach sprawy wynika, że miały one świadomość tego, że przedmiotem importu był towar akcyzowy. W wyniku powyższego, kwota należnej akcyzy powinna być wykazana przez podatnika w zgłoszeniu celnym. Przepisy akcyzowe - art. 27 ust. 3 ustawy, jednoznacznie wskazują, że informację o kwocie akcyzy należy również wykazać w zgłoszeniu celnym w sytuacji, gdy akcyza nie jest należna do zapłaty, ponieważ wyroby akcyzowe po ich dopuszczeniu do obrotu są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub też są zwolnione od akcyzy ze względu na przeznaczenie danego wyrobu akcyzowego. W ocenie organu odwoławczego analizując zebrany materiał dowodowy, w tym oświadczenie strony o składzie produktu, nie sposób stwierdzić jednoznacznie, że alkohol etylowy zawarty w importowanym towarze był skażony środkami skażającymi. Organ zaznaczył, że oświadczenia składane przez stronę korzystają z domniemania prawdziwości, jeżeli nie są sprzeczne z innymi dowodami lub okolicznościami i faktami znanymi organowi administracyjnemu z urzędu. Wskazał również, że importowany towar nie mógł korzystać z procedury uproszczonej, bez przedstawienia go organowi celnemu, gdyż zapisy pozwolenia w sposób wyraźny traktują o wyłączeniach dotyczących towarów akcyzowych z uwzględnieniem zapisu art. 7c ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym. Następnie zgodnie z art. 27 ust. 3 tej ustawy, bez względu na okoliczności uprawniające do zwolnienia z podatku akcyzowego, kwota akcyzy powinna być wykazana przez importera w zgłoszeniu celnym. Organ odwoławczy zauważył, że w toku postępowania wezwano strony do dostarczenia wszelkiej dokumentacji przedstawionej przez producenta towaru akcyzowego, na podstawie której strony powzięły informację o skażeniu alkoholu zawartego w importowanym towarze oraz wyjaśnienie okoliczności, w których Spółka działając w formie przedstawicielstwa pośredniego w imieniu importera, dokonała zgłoszenia towaru akcyzowego w procedurze uproszczonej wbrew regulacji prawnej zawartej w art. 7c ust. 2 pkt 1 ustawy akcyzowej. Dyrektor Izby Celnej zaznaczył, że nie udzieliły informacji prowadzących do wyjaśnienia sprawy, a nadto i nie przedstawiły żadnej dokumentacji dowodowej, zmierzającej do potwierdzenia tożsamości towaru, wykazania jego stanu, składu chemicznego w dniu zgłoszenia do odprawy celnej, pozwalającej do zweryfikowania istnienia przesłanek zwolnienia towaru z podatku akcyzowego. Zdaniem organu odwoławczego świadczy to o tym, iż w dniu zgłoszenia strony nie miały wiedzy o skażeniu alkoholu w importowanym produkcie, jednakże zastosowały zwolnienie z podatku akcyzowego wbrew stanowionym przepisom według własnego uznania. Zatem nieuprawnionym jest stanowisko, iż w takich okolicznościach organ wykazał brak inicjatywy dowodowej, gromadzenia dowodów i wreszcie oceny zebranego materiału dowodowego, wskazując iż w tym wypadku należało bezwzględnie zastosować art. 30 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, ponieważ strony na podstawie posiadanych dowodów w postaci dokumentów udowodniły fakt skażenia zawartego w wodzie toaletowej alkoholu. Błędne jest również stanowisko pełnomocnika Spółki twierdzącego, iż brak jest podstawy prawnej dla konstruowania wobec zgłaszającego bezwzględnego obowiązku przedstawienia na moment zgłoszenia celnego dowodu odpowiedniego skażenia wyrobu określonym środkiem skażającym, a nadto, iż przepisy nie wprowadzają wymogów, aby do przesyłki zawierającej alkohol etylowy skażony w określony sposób, był załączany dokument będący certyfikatem producenta wody toaletowej (wyrobu akcyzowego). Organ odwoławczy stwierdził, że skoro strona kwestionuje obowiązek opodatkowania towaru podatkiem akcyzowym po dopuszczeniu go do obrotu na polskim obszarze celnym, korzystając w tym przypadku z uprawnień określonych w przepisach prawa, to na niej spoczywa obowiązek dostarczenia wszelkich dowodów, które umożliwiają sprawdzenie tych twierdzeń co do tego, iż de facto towar akcyzowy podlegał zwolnieniu z akcyzy w dniu zgłoszenia towaru do odprawy celnej, z uwagi na skażenie alkoholu etylowego zawartego w towarze. Dyrektor Izby Celnej zaznaczył również, że inicjatywa wdrożenia procedury, o której mowa w art. 42 WKC należy wyłącznie do zgłaszającego towar, ponieważ to on jest odpowiedzialny za prawidłowość informacji zawartych w zgłoszeniu celnym. Wobec powyższego, w interesie strony uzasadnionym było pobranie prób towaru w reprezentatywnej ilości, która w obecnej sytuacji, poprzez przeprowadzenie ich badania, doprowadziłoby do ustalenia stanu towaru w dniu zgłoszenia celnego. Badanie to ma istotne znaczenie dla ustalenia rodzaju, jakości i ilości wprowadzanego towaru, a także pozwala na weryfikację danych zawartych w dokumentach dołączonych do towarów przez importera. W ocenie organu nie ulega wątpliwości, że importer dokonał przywozu towaru akcyzowego, co do którego nie dysponował informacjami o jego właściwościach jakościowych w dniu zgłoszenia, jak również, nie przedstawił w toku prowadzonego postępowania, żadnych dowodów na okoliczność skażenia alkoholu etylowego zawartego w produkcie będącym przedmiotem importu, o które organ zwrócił się pismami z dnia [...].09.2015r. Zatem, zdaniem organu, trudno dać wiarę twierdzeniom stron, że nie miały one uzasadnionych wątpliwości co do skażenia alkoholu zawartego w towarze, tym bardziej, że organ celny pismem z dnia [...].11.2014 r. skierowanym do spółki G, informował o zagrożeniach i konieczności zgłaszania towarów w postaci wód toaletowych w godzinach prawy Oddziału celnego. Ponadto mając świadomość wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą lub pierwszej czynności z wykorzystaniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy, spółka nie złożyła stosownego zgłoszenia rejestracyjnego właściwemu naczelnikowi urzędu celnego do czego była zobowiązana na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Organ odwoławczy zauważył, iż na kanwie przedstawionych dowodów, importer dokonał w dniu [...].11.2014 r. zgłoszenia towaru w postaci wody toaletowej o nazwie [...] w pojemnikach o pojemności 100 ml. Z przedłożonego Sprawozdania wynika, iż próby zostały przyjęte przez Instytut Chemii Przemysłowej w dniu [...].06.2015 r., a ich badanie przeprowadzono [...].06.2015 r. W treści Sprawozdania nie ma mowy o poprawności pobrania prób, gdyż co do istoty, sposób pobrania próbek materiału do badania powinien być taki, by były one reprezentatywne dla badanego produktu, by gwarantował rzetelne jego zbadanie i wyniki odpowiadające rzeczywistemu składowi chemicznemu, zatem sposób ten powinien być zgodny z zasadami wiedzy chemicznej. W ocenie Dyrektora Izby Celnej w niniejszej sprawie decydującą i generalną zasadą jest to, że przedmiotem opinii biegłego (badania) mogą być tylko okoliczności dotyczące stanu faktycznego, a nie efekty kontroli jakościowej importowanych towarów po zwolnieniu towaru, z pominięciem dozoru celnego. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z przepisami Wspólnotowego Kodeksu Celnego, po zwolnieniu towaru do wolnego obrotu zmienia się status towaru niewspólnotowego na wspólnotowy. Zdaniem organu, wskazaną okoliczność w Sprawozdaniu należy uznać za niewystarczającą dla możności przyjęcia danych jakościowych jako odzwierciedlające stan towaru istniejący w dniu zgłoszenia towaru do odprawy celnej. W tej sytuacji, w przypadku braku wniosku strony na podstawie art. 42 WKC, niemożliwym było zastosowanie przez organ celny wszelkich metod prowadzących do ustalenia rzeczywistego stanu sprowadzonego towaru przed jego zwolnieniem. Nadto organ odwoławczy podniósł zgodnie ze stanem faktycznym, Spółka M zaimportowała wody toaletowe w ilości 31.464 szt. o poj. 100 ml. Na dowód tego, pełnomocnik Spółki przesłał pismem z dnia [...].11.2015 r. fakturę zakupu oraz packing list nr [...] z dnia [...].10.2014 r., która ten stan poświadcza w pozycji l. Ponadto na podstawie dostarczonej faktury nr [...] z dnia [...].02.2015r. Spółka sprzedała wskazaną partię towaru wód toaletowych czeskiej firmie G s.r.o. w identycznej ilości, odpowiadającej w zgłoszeniu celnym jak i fakturze zakupu - czyli 31.464 szt., co zostało poświadczone przez pełnomocnika Spółki w piśmie z dnia [...].11.2015 r. Organ odwoławczy stwierdził zatem, że skoro Spółka sprzedała w dniu [...].02.2015 r. całą partię towaru akcyzowego, będącą przedmiotem niniejszego postępowania, oczywistym jest, że nie mogła w późniejszym okresie tj. w dniu [...].06.2015r. ([...]) przekazać do Instytutu Chemii Przemysłowej w celu ich zbadania. W ocenie Dyrektora Izby Celnej nieuprawnionym jest również twierdzenie pełnomocnika Spółki M traktujące o tym, iż w przypadku gdy Spółka sprzedała partie towaru za granicę do Czech, to brak jest jakichkolwiek podstaw do opodatkowania czy nałożenia cła na te towary. Na powyższą decyzję "G" sp. z o.o. wniosła skargę zarzucając jej: 1/ naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to naruszenie przepisu art. 191 Ordynacji podatkowej - poprzez dokonanie oceny całokształtu materiału dowodowego z przekroczeniem granic swobodnej oceny i sprzecznie z prawdą obiektywną, poprzez nieuprawnione odmówienie wiary sprawozdaniu z badania i stawianie wymogu udowodnienia skażenia wyrobu dokumentami posiadanymi przez zgłaszającego w momencie zgłoszenia; 2/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to: a/ naruszenie polegające na niewłaściwym zastosowaniu art. 27 ust. 1 Dyrektywy 92/83/EWG - przez odpowiednie zastosowanie przepisów prawa unijnego do importu towarów do Polski z państwa trzeciego i stawianie podatnikowi dodatkowych wymogów formalnych korzystania ze zwolnienia od podatku akcyzowego, podczas gdy przepisy Dyrektywy mogą być stosowane jedynie w razie wadliwej lub niedostatecznej implementacji do prawa krajowego, a ponadto przepisy Dyrektywy mają zastosowanie jedynie do przemieszczenia się wewnątrzunijnego towarów; b/ naruszenie polegające na niewłaściwym zastosowaniu art. 30 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym poprzez stosowanie dodatkowych wymogów formalnych korzystania ze zwolnienia tj. określonych w przepisach art. 32 ust. 5-11 dla zwolnień wyrobów akcyzowych ze względu na ich przeznaczenie - do importu wyrobów skażonych środkiem skażającym określonym przepisami i nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, podczas gdy jedynymi przesłankami korzystania ze zwolnienia od podatku akcyzowego importowanego wyrobu są: jego przeznaczenie nie do spożycia przez ludzi; skażenie środkiem skażającym określonym w polskich przepisach w ilości minimalnej określonej tymi przepisami. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz umorzenie postępowania podatkowego w sprawie. Wniosła także o zasadzenie od organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego, według norm przepisanych. Skarżąca podniosła, że system teleinformatyczny stworzony przez Służbę Celną i wymagany do składania zgłoszeń celnych, nie wymagał od wprowadzającego dane do zgłoszenia, aby podana została stawka podatku mająca zastosowanie (gdyby nie objęcie zwolnieniem), jak również system nie wymagał zamieszczenia informacji o kwocie akcyzy, która byłaby należna, gdyby nie zwolnienie. Dodatkowo system nie wymagał również podania rodzaju i ilości środka skażającego w wyrobie akcyzowym. Zgłoszenie w takim kształcie zostało przyjęte jako prawidłowe i zostało zarejestrowane. Zdaniem skarżącej argument organu, zmierzający do przekonania o niewystarczającej mocy dowodowej sprawozdania, nie jest tego rodzaju, aby czynił wskazany dowód nieistotnym, niemiarodajnym czy pozbawionym znaczenia dla wykazania okoliczności istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy. Skarżąca podniosła, iż nie może mieć znaczenia, że w treści sprawozdania nie ma mowy o poprawności pobrania próby. Gdyby okoliczność ta miała jakiekolwiek znaczenie dla wyniku badania, to laboratorium badawcze posiadające akredytację PCA podałoby informacji w tej kwestii. Skarżąca zaznaczyła, że w treści sprawozdania zostało ujęte, że do badań przedstawiono oryginalne opakowanie jednostkowe (handlowe) wody toaletowej. Sposób, w jaki woda toaletowa "zamknięta" jest w opakowaniu wyklucza ingerowanie w jej integralność. Oznacza to, że wykorzystanie produktu na potrzeby badania laboratoryjnego próby uzyskanej z tego opakowania bezpośrednio w laboratorium wyklucza jakikolwiek wpływ sposobu, w jaki pobrano próbę, na miarodajność wyniku badania. Skarżąca powtórzyła, że składając zgłoszenie nie miała wątpliwości co do stanu jakościowego produktu zawierającego wyrób akcyzowy (tj. co do jego skażenia właściwym środkiem skażającym w odpowiedniej ilości). W ocenie skarżącej nie jest uprawniona argumentacja organów, przywołująca art. 42 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, jako podstawę obowiązku zgłaszającego w zakresie wnioskowania o pobranie próbek towarów w obecności funkcjonariusza celnego, celem przekazania tych próbek do badań. Brak złożenia wniosku na podstawie art. 42 WKC był ze stron zgłaszającego - skarżącej spółki uzasadniony okolicznościami, w jakich odbywał się import i w jakich nastąpiło zgłoszenie. Skarżąca zaznaczyła, iż nie znajduje oparcia w przepisach prawa żądanie przez organ od zgłaszającego, aby na moment zgłoszenia posiadał dokumenty źródłowe np. certyfikat producenta, określające metodę skażenia alkoholu etylowego zawartego w towarze. Wskazując na treść wyroku NSA z dnia 4.07.2012 r. sygn. akt I GSK 1094/11 skarżąca stwierdziła, że dopiero w przypadku błędnych danych wskazanych w zgłoszeniu celnym strona ma możliwość, na podstawie art. 42 WKC, wystąpienia o badanie jakościowe lub ilościowe zgłoszonego towaru. Nadto w ocenie skarżącej niewłaściwie zostały zastosowane przez organ przepisy art. 32 ust. 5-11 ustawy o podatku akcyzowym, co do których organ stwierdza, że "brak spełnienia przez stronę całego pakietu wymogów przewidzianych w ww. przepisach miał wyraźny, istotny wpływ na negatywny dla strony wynik sprawy". Powołane przepisy nie miały w ogóle zastosowania do importowanego towaru, którego sprawa dotyczy, ponieważ korzysta on ze zwolnienia podatkowego nie ze względu na swe przeznaczenie, lecz ze względu na skażenie zgodne z wymogami przewidzianymi prawem. W przekonaniu strony, podobnie błędne jest zapatrywanie organu o możliwości odpowiedniego zastosowania przepisu art. 27 ust. 1 Dyrektywy 92/83/EWG także w odniesieniu do towarów będących przedmiotem importu do Polski z państw trzecich. Sprawa ze skargi G sp. z o.o. została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Go 80/16. Decyzję Dyrektora Izby Celnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżyła również "M" sp. z o.o. zarzucając jej: 1.naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w szczególności: a) art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez działanie organów celnych z rażącym naruszeniem zasady zaufania do organów podatkowych poprzez nieuwzględnienie w trakcie postępowania okoliczności dotyczących błędów popełnionych przez organy państwa związanych z sporządzeniem zarówno wzoru dokumentu SAD jaki i zasad jego wypełniania w systemie informatycznym nie uwzględniającym wód toaletowych jako wyrobów akcyzowych; b) art. 191 w związku z art. 180 Ordynacji podatkowej poprzez dokonanie oceny całokształtu materiału dowodowego dowolnie z przekroczeniem granic swobodnej oceny i sprzecznie z prawdą obiektywną, poprzez nieuprawnione odmówienie wiary sprawozdaniu z badania skażenia towaru dostarczonego przez stronę i stawianie wymogu udowodnienia skażenia wyrobu dokumentami posiadanymi przez zgłaszającego w momencie zgłoszenia; 2.naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy w szczególności: a) art. 78 ust. 2 i ust. 3 Rozporządzenie Rady ( EWG) Nr 2913/92 z dnia 12.10.1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (WKC) poprzez przyjęcie po kontroli , że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zastały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub nie kompletne dane bez określenia o jaką procedurę chodzi oraz bez wskazania jakie dane były nieprawidłowe lub niekompletne a ponadto, że organy celne dysponowały jakimiś "nowymi danymi" i w ich oparciu podjęły niezbędne działania podczas gdy w postępowaniu nie pojawiły się żadne "nowe dane"; b) naruszenie polegające na niewłaściwym zastosowaniu art. 27 ust.1 Dyrektywy 92/83/EWG - przez odpowiednie zastosowanie przepisów prawa unijnego do importu towarów do Polski z państwa trzeciego i stawianie podatnikowi dodatkowych wymogów formalnych korzystania ze zwolnienia od podatku akcyzowego, podczas gdy przepisy Dyrektywy mają zastosowanie jedynie do przemieszczania się wewnątrzunijnego towarów; c) art. 4 pkt. 17 w związku z art. 62 § 1 i § 2 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12.10.1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny - WKC poprzez przyjęcie, że zgłoszenie celne dokonane formalnie prawidłowo na oficjalnym, przewidzianym w tym celu wzorze przy użyciu narzuconego programu i elektronicznego sposobu zgłoszenia, które zostały ocenione przez ten program i system jako prawidłowe nie podlegające podatkowi akcyzowemu towary jest wadliwie złożone i jest niezgodnie z procedurą celną; d) naruszenie polegające na niewłaściwym zastosowaniu art.30 ust. 9 pkt. 3 ustawy o podatku akcyzowym poprzez stosowanie dodatkowych wymogów formalnych korzystania ze zwolnienia tj. określonych w przepisach ar. 32 ust. 5-11 dla zwolnień wyrobów akcyzowych ze względu na ich przeznaczenie do importu wyrobów skażonych środkiem skażającym określonym przepisami i nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, podczas gdy jedynymi przesłankami korzystania ze zwolnienia od podatku akcyzowego importowanego wyrobu są: jego przeznaczenie nie do spożycia przez ludzi; skażenie środkiem skażającym określonym w polskich przepisach w ilości minimalnej określonej tymi przepisami. Wobec podniesionych zarzutów skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm prawem przepisanych. Dodatkowo wniosła o dołączenie do materiału dowodowego i przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci: a) wydruku z komunikatu Służby Celnej z Newsletter Nr Z/60/2015r z dnia 24.09.2015r; b) wydruku z aktualnej strony systemu komputerowego przeznaczonego do zgłaszania towarów celnych do odpraw w którym od 01.10.2015 r. wody toaletowe uznane są podczas odpraw celnych jako ewentualne towary akcyzowe i po ich wpisaniu wraz z kodem pojawia się dopiero informacja, że jest wymagane podanie informacji o wyrobie akcyzowym na okoliczność, że Agencja Celna wypełniła zgłoszenie celne prawidłowo, zgodnie ze wskazaniami systemu informatycznego i nie miała obowiązku zgłaszać wyrobu importowanego w postaci wód toaletowych jako wyrobu akcyzowego albowiem system zgłoszeń celnych do października 2015r wód toaletowych nie uznawał wód toaletowych jako wyrobów akcyzowych zawierających alkohol; c) kserokopii decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].12.2015r znak [...]; d) kserokopii decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...].12.2015 r. znak [...]; e) kserokopii deklaracji CIT skarżącej za rok 2014 r; f) bilansu, sprawozdania finansowego, rachunku zysków i strat i dodatkowej informacji wraz z uchwałami organów spółki dotyczące 2014r. Skarżąca zaznaczyła, że zgłoszenie dokonane zostało poprzez system teleinformatyczny do właściwego Urzędu Celnego w sposób określony przez ten system wraz z pełną akceptacją przez system prawidłowości wprowadzonych danych i deklarowanych kodów. W ocenie skarżącej nie sposób przyjąć, że na etapie procedury celnej podatnik czy agencja celna uchybiła przepisom zgłoszenia się jako podatnik podatku akcyzowego, jeśli było to niewymagane przy zgłoszeniu towarów uznanych za towary nie podlegające podatkowi akcyzowemu w taryfie celnej organu podatkowego. Importer i agencja celna dokonując sprowadzenia towaru w postaci wód toaletowych już od początku podnosiła, że jest to wyrób skażony i zwolniony z opodatkowania podatkiem akcyzowym. Zdaniem skarżącej twierdzenia organu, że importer dokonał przewozu towaru akcyzowego i o tym wiedział jest gołosłowne i nie poparte żadnymi dowodami. Zdaniem skarżącej postępowanie organów jest wadliwe również, że względu na naruszenia art. 78 ust. 3 WKC bowiem aby takie postępowanie można wszcząć, konieczne jest wystąpienie okoliczności o których mowa w ww. przepisie tj. muszą wystąpić "nowe dane". W całym postępowaniu ani organ I ani II instancji mając na uwadze ww. argumenty nie wykazał jakie to dane są nowe. Skarżąca podniosła także, iż argument organu, zmierzający do przekonania o niewystarczającej mocy dowodowej sprawozdania, nie jest tego rodzaju, aby czynił wskazany dowód nieistotnym, niemiarodajnym czy pozbawionym znaczenia na wykazania okoliczności istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy. Podobnie ocena organu odnosząca się do terminu badania skażenia dokonana w czerwcu 2015 r. jest błędna, bo to badanie było wykonane jedynie na poparcie argumentów do przekonania niedowierzających urzędników celnych a nie na potrzeby przekonania strony. Skarżąca zaznaczyła, że o skażeniu wód toaletowych importowanych z Chin strona od wielu miesięcy handlująca z kontrahentem chińskim wie doskonale i wielokrotnie już badała towary w postaci wód toaletowych sprowadzanych z Chin w tym również wód o nazwie [...]. Wiedza zatem o skażeniu alkoholu w wodach toaletowych u skarżącej była pewna a nie uzyskana dopiero w oparciu o badanie z Instytutu Chemii Przemysłowej. Natomiast fakt, że organ pomimo wezwań o dokumentacje dokonanych przez Dyrektora UC w dniach [...].09.2015r i otrzymania odpowiedzi z dnia [...].09.2015r jakie były źródła uzyskania informacji o skażeniu przez stronę wywodzi, że strony nie miały wiedzy o skażeniu alkoholu w dniu zgłoszenia towaru jest nielogiczny. Taki wniosek to absurd i jest on niezrozumiały w konfrontacji z pozostałym materiałem dowodowym albowiem strona już wielokrotnie informowała zarówno organ I jak i II instancji , że o skażeniu miała wiedzę już w dniu zgłoszenia albowiem na opakowaniach perfum znajdowała się informacja, że "alkohol denat" . Określenie to w handlu międzynarodowym wyrobami perfumeryjnymi jest powszechne i odnosi się do alkoholu skażonego nie przeznaczonego do spożycia dla ludzi. Nadto skarżąca podkreśliła, iż nie jest prawdziwe twierdzenie organu, że strona nie udzieliła odpowiedzi prowadzących do wyjaśnienia sprawy, bowiem w piśmie z dnia [...].09.2015 r. strona wyjaśniła, że wiedzę dotyczącą importowanego towaru, zawartości alkoholu etylowego i jego skażenia strona opierała na informacjach i danych do kontrahenta, którego towary mają międzynarodowe oznaczenie skażenia na opakowaniach a badania skarżącej co do jakości tych towarów przeprowadzone zarówno wcześniej jak i w niniejszym postępowaniu to potwierdzają. W ocenie skarżącej niewłaściwie zostały zastosowane przez organy przepisy art. 27 i art. 93 ust. 1 pkt. 1 i ust. 4 oraz co nie znalazło miejsca w podstawie orzekania przepisy art. 32 ust.5-11 ustawy o podatku akcyzowym , co do których organ stwierdza, że "brak spełnienia przez stronę całego pakietu wymogów przewidzianych w w/w przepisach miał wyraźny, istotny wpływ na negatywny dla strony wynik sprawy". Powołane bowiem przepisy nie miały w ogóle zastosowania do importowanego towaru. W przekonaniu strony, podobnie błędne jest twierdzenie organu II instancji o możliwości zastosowania w niniejszej sprawie art. 27 ust.1 Dyrektywy 92/83/EWG także w odniesieniu do towarów będących przedmiotem importu do Polski z państwa trzecich. Stanowisku organu w tym względzie przeciwstawia się racjonalnie i jurydycznie uzasadniony pogląd, że analiza treści art. 27 ust. 1 Dyrektywy 92/83/EWG w powiązaniu z pkt. 19 jej preambuły, prowadzi do konkluzji, że intencją prawodawcy unijnego było wprowadzenie zwolnień od podatku akcyzowego dotyczącego tych towarów przemieszczanych wewnątrzunijnie. Sprawa ze skargi M sp. z o.o. została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Go 82/16. W odpowiedzi na skargi Dyrektor Izby Celnej wniósł o ich oddalenie podtrzymując argumentację prezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podczas rozprawy przeprowadzonej w dniu 6 kwietnia 2016 r. Sąd postanowił na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.- powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") połączyć sprawy o sygn. akt I SA/Go 80/16 i I SA/Go 82/16 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić pod sygnaturą I SA/Go 80/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargi okazały się zasadne. Na wstępie wskazać należy, że stosownie do treści art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z regulacją art. 134 § 1 P.p.s.a Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Orzekanie - w myśl art. 135 P.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Sprawa będąca przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu dotyczy zgłoszenia celnego uzupełniającego nr [...] z dnia [...].11.2014 r. w którym wykazano towary importowane przez "M" Sp. z o.o. - wody toaletowe wymienione w poz. 1 dokumentu SAD, które zawierają w swym składzie alkohol etylowy o mocy przekraczającej 1,2% objętości. Istota sporu natomiast sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy zawarty w importowanych wyrobach alkohol etylowy korzysta z ustawowego zwolnienia z podatku akcyzowego (art.30 ust.9 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym). W rozpoznawanej sprawy importer – "M" Sp. z o.o., działając poprzez przedstawiciela pośredniego (agencję celną) "G" sp. z o.o. S.K.A. dokonał importu towarów różnych, w tym wód toaletowych w ilości 31.464 sztuk opakowań jednostkowych. Zgłoszenie do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu z zastosowaniem procedury uproszczonej zostało złożone dnia [...].11.2014r. Zgłoszenie nastąpiło poza godzinami pracy Oddziału Celnego. Towary zostały zwolnione, zaś zgłoszenie uzupełniające zostało przyjęte i zarejestrowane w dniu [...].11.2014 r. Z oświadczenia importera załączonego do zgłoszenia wynikało, że przedmiotem importu jest 31.464 sztuk opakowań jednostkowych wody toaletowej bez oznaczonej marki o pojemności 100 ml każda z zawartością 80% alkoholu etylowego, skażonego środkiem o nazwie ftalany dietylu. Z przedłożonego w toku postępowania pisma G sp. z o.o. wynika, iż przedmiotem importu była woda toaletowa m-ki "[...]" Prowadzone przez organy postępowanie zostało wszczęte przez Naczelnika Urzędu Celnego w dniu [...] stycznia 2015 r. z urzędu w zakresie określenia kwoty należnego podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług. W postępowaniu tym zobowiązano stronę skarżącą do przedstawienia dokumentów uzasadniających, skorzystanie ze zwolnienia z podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 30 ust.9 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym. Nie może umknąć uwadze, że informacja o zagrożeniach i konieczności zgłaszania towarów w postaci wód toaletowych w godzinach pracy oddziału celnego pochodziła z [...] listopada 2014 r., a więc po dacie dokonania zgłoszenia. Nie zmienia to również oceny, że agencja celna naruszyła zasady dokonywania zgłoszeń celnych, co nie jest przez strony kwestionowane. W myśl art.2 ust. 1 pkt.1 ustawy o podatku akcyzowym wyrobami akcyzowymi są: wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy określone w załączniku nr 1 do ustawy. W poz. 43 tego załącznika, jako wyrób akcyzowy wskazany jest alkohol etylowy zawarty w wyrobach nie będących wyrobami akcyzowymi, o rzeczywistej objętości mocy alkoholu przekraczającej 1,2% objętości, bez względu na kod CN wyrobu zawierającego alkohol etylowy. Jak wynika z akt sprawy, towar wymieniony w poz.1 zgłoszenia celnego uzupełniającego nr [...] z dnia [...].11.2014 r. został odpowiednio zaklasyfikowany do kodu taryfy celnej 3303009000 - wody toaletowe. Towary zaklasyfikowane do ww. pozycji taryfowej nie są wyrobami akcyzowymi, jednak z uwagi na zawartość alkoholu etylowego przekraczającą 1,2 % objętości, wyrobem akcyzowym jest alkohol etylowy zawarty w tych wyrobach. Zgodnie z regulacją art.8 ust.1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, import wyrobów akcyzowych jest przedmiotem opodatkowania akcyzą. Stosownie do treści art. 10 ust. 2 ww. ustawy, obowiązek podatkowy z tytułu importu wyrobów akcyzowych powstaje z dniem powstania długu celnego w rozumieniu przepisów prawa celnego. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą. Podatnikiem jest również podmiot nie będący importerem, jeżeli ciąży na nim obowiązek uiszczenia cła (art. 13 ust. 2). Podkreślić należy, że zgłoszenie celne stanowi deklarację wiedzy zgłaszającego odnośnie zgłaszanego towaru. Obejmuje ono rodzaj zgłaszanego towaru, jego ilość, wartość, pochodzenie oraz klasyfikację taryfową. Na tej podstawie zgłaszający wylicza kwotę należności celnych i podatkowych. Przyjęcie zgłoszenia celnego jest rodzajem czynności materialno-technicznej, opartej na obliczeniu i wykazaniu przez zgłaszającego, kwoty należności przywozowych lub wywozowych. Na zgłaszającym spoczywa obowiązek wskazania w zgłoszeniu celnym prawidłowych danych dotyczących zgłoszonego towaru. W rozpoznawanej sprawie z uwagi na fakt, iż zgłaszane towary zawierały alkohol etylowy będący wyrobem akcyzowym, zdaniem organów, obowiązkiem zgłaszającego było przedstawienie towaru organowi celnemu wraz ze zgłoszeniem. Zaś procedura uproszczona, w stosunku do wyrobów akcyzowych nie ma zastosowania. Nie ulega wątpliwości, że importer dokonał przywozu towaru akcyzowego, który został zgłoszony w procedurze uproszczonej przez przedstawiciela "G" sp. z o.o., na podstawie udzielonego upoważnienia z dnia [...].09.2014 r., do działania w formie przedstawicielstwa pośredniego na rzecz "M" sp. z o.o. Spółka "G" posiadała pozwolenie na stosowanie procedur uproszczonych, wydane przez Dyrektora Izby Celnej, zarejestrowane pod nr [...]. W pkt. 15.6 tego pozwolenia wskazano, iż procedurą uproszczoną poza godzinami pracy urzędu celnego w procedurze dopuszczenia do obrotu nie mogą być obejmowane towary: będące wyrobami akcyzowymi, dla których została określona stawka podatku akcyzowego z wyłączeniem nowych samochodów osobowych dostarczanych bezpośrednio od producenta oraz towarów transportowanych rurociągami gazociągami i liniami energetycznymi. Podkreślić jednak należy, że naruszenie przez przedstawiciela pośredniego, otrzymanego pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej, ma wpływ na utratę jej stosowania, nie ma jednak wpływu na skład chemiczny importowanego towaru oraz powstającego z mocy prawa zobowiązania podatkowego. Zaznaczyć należy, że w niniejszej sprawie mają również zastosowanie przepisy Wspólnotowego Kodeksu Celnego (WKC). Zgodnie z art. 245 WKC i art. 73 ust. 1 Prawa celnego do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29.08.1997r. - Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego. W rozpoznawanej sprawie istotna jest kwestia zastosowania zwolnienia od podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym. Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy zawarty w importowanych wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, skażony środkami skażającymi, o których mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2. Wystąpienie tego zwolnienia, na co zwrócił uwagę organ pierwszej instancji jest uwarunkowane skutecznym wykazaniem, że alkohol etylowy został skażony środkami skażającymi określonymi w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 16 września 2013 r. w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy (Dz. U. z 2013 poz.1108). Powyższa regulacja oraz stanowisko organu I instancji, nie zakwestionowane przez organ II instancji potwierdza, że zwolnienie z art. 30 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, było przedmiotem badania w rozpoznawanej sprawie. Do jego zastosowania koniecznym jest wykazanie, że "alkohol etylowy został skażony środkami skażającymi określonymi w rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 września 2013 r ". Oznacza to, że istotnym elementem stanu faktycznego jest ustalenie składu chemicznego importowanego towaru, a nie sama kwestia naruszenia przez importera oraz przedstawiciela pośredniego pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej. Podkreślić należy, że zwolnienie przedmiotowe w obowiązku podatkowym powstającym z mocy prawa, jest uzależnione wyłącznie od wystąpienia określonego składu chemicznego importowanego towaru. Podejmowane działania są jedynie skierowane na ustalenie czy wystąpiły ustawowe przesłanki zwolnienia. Ustawowymi przesłankami przedmiotowego zwolnienia z art.30 ust.9 pkt.3 ustawy o podatku akcyzowym są: - import wyrobu nieprzeznaczonego do spożycia przez ludzi, - skażenie tego wyrobu środkami skażającymi o których mowa w art.32 ust.4 pkt.2. W regulacji tej brak jest wskazania momentu, w którym importer jest zobowiązany pod rygorem utraty przedmiotowego zwolnienia wykazać, że importowany przez niego towar spełnia ustawowe warunki zwolnienia. Nie wskazano również jakim konkretnie dowodem ma się wykazać. Oznacza to, że również w trakcie prowadzonego postępowania podatkowego, a nie tylko w momencie dokonywania importu można taki dowód przedstawić. Brak szczegółowej w tym zakresie regulacji prawa materialnego, skutkuje zastosowaniem na podstawie regulacji art.73 ust.1 prawa celnego działu IV ordynacji podatkowej tj. postępowania podatkowego. W szczególności art.122, art.187§ 1, art.191 Ordynacji podatkowej. Podkreślić należy, że zgodnie z regulacją art. 122 i art.187 § 1 Ordynacji podatkowej, w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Prawidłową decyzję organ podatkowy może podjąć tylko wówczas, gdy rozporządza całokształtem materiału dowodowego pozwalającym mu na dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy. Zdaniem organu odwoławczego na negatywny dla strony wynik sprawy w sposób istotny wpływ miał brak spełnienia przez skarżącą całego pakietu wymogów przewidzianych w przepisach art. 32 ust. 5-11 ustawy o podatku akcyzowym dla skutecznego ubiegania się o zwolnienie od podatku akcyzowego. Z takim stanowiskiem organu nie można się zgodzić albowiem art.32 wprowadza inny niż art.30 ust.9 pkt 3 system zwolnień od akcyzy. Dotyczy on zwolnień, ze względu na przeznaczenie produktów, wymienionych w art.32 ust.1,ust1a,ust.4 ustawy o podatku akcyzowym. W przypadku zwolnienia z art.32 ust. 4 pkt 2 tej ustawy dotyczy ono alkoholu etylowego skażonego środkami określonymi przez ministra właściwego (...) i wykorzystywanego do produkcji produktów nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi. W rozpoznawanej sprawie występuje natomiast alkohol etylowy zawarty w importowanych wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia i ponadto nie ma on być wykorzystywany do produkcji produktów nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi. Oznacza to, że wskazany przez organ odwoławczy pakiet wymogów przewidzianych w przepisach art. 32 ust. 5-11 ustawy o podatku akcyzowym w rozpoznawanej sprawie nie ma zastosowania. Tym samym za zasadne należało uznać zarzuty skarżących wskazujące na niewłaściwe zastosowanie przez organ art. 30 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym poprzez stosowanie dodatkowych wymogów formalnych korzystania ze zwolnienia, tj. określonych w przepisach art. 32 ust. 5-11. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ powołał się na pisma z dni [...].09.2015r. oraz [...].09.2015, którymi zwrócił się do skarżących o nadesłanie dokumentacji dowodowej przedstawionej przez producenta spornego towaru, na podstawie której strony powzięły informację o możliwości zwolnienia z podatku akcyzowego alkoholu etylowego zawartego w importowanym produkcie. Podkreślić jednak należy, że działania organu odwoławczego, co wynika z treści pism, ukierunkowane było na badanie stanu wiedzy importera i przedstawiciela pośredniego na etapie wprowadzenia towaru na teren Polski. W sytuacji kiedy ustawowe zwolnienie jest uzależnione wyłącznie od stanu chemicznego importowanego towaru udzielenie żądanej informacji nawet spełniającej wymogi organu, nie miałoby żadnego wpływu za kwestię istnienia lub braku istnienia ustawowych przesłanek, w momencie kiedy doszło do badania importowanego towaru. Zgodzić się należy z M sp. z o.o., że absurdalnym jest twierdzenie organu jakoby ww. wezwania oraz i odpowiedz z dnia [...].09.2015 r. świadczyć miały, iż strony nie miały wiedzy o skażeniu alkoholu w dniu zgłoszenia towaru. Skarżące spółki jednoznacznie twierdzą, że składając zgłoszenie nie miały wątpliwości co do stanu jakościowego produktu zawierającego wyrób akcyzowy (tj. co do jego skażenia właściwym środkiem skażającym). Za wiarygodne nalży uznać twierdzenie skarżącej, że o skażaniu wód toaletowych importowanych z Chin skarżąca od wielu miesięcy handlująca z kontrahentem chińskim wie doskonale i wielokrotnie już badała towary w postaci wód toaletowych sprowadzanych z Chin w tym również wód o nazwie "[...]". Zgodzić się również należy ze skarżącą, że o skażeniu miała wiedzę już w dniu zgłoszenia o czym świadczy chociażby fakt, iż na opakowaniach perfum znajdowała się informacja, że "alkohol denat". Określenie, określenie to w handlu międzynarodowym wyrobami perfumeryjnymi jest powszechne i odnosi się do alkoholu skażonego nie przeznaczonego do spożycia dla ludzi. W takiej sytuacji, gdy został przez skarżącą przedstawiony dowód w postaci sprawozdania z badania próbek wody toaletowej, która zdaniem skarżących była przedmiotem importu, należało skoncentrować prowadzenie postępowania dowodowego na kwestii, czy przedłożone próbki pochodzą z importowanej partii towaru. Nie ulega wątpliwości, że ta istotna okoliczność będzie wymagała aktywności po stronie skarżących, albowiem skoro samo naruszenie regulacji proceduralnych związanych ze zgłoszeniem towaru, nie może pozbawiać powstającego z mocy prawa zwolnienia, nie może także dawać korzyści w postaci zmniejszenia rygorów w dowodzeniu wystąpienia zwolnienia. Podkreślić należy, że brak spełnienia wymogów formalnych mocno akcentowany przez organ, stawia skarżących w sensie wykazania ustawowego zwolnienia w trudniejszej sytuacji, niż w przypadku gdyby doszło do zgłoszenia i pobrania próbki/próbek przez funkcjonariuszy celnych w trybie art. 42 WKC. Słusznie organ wskazuje, że w interesie strony uzasadnionym było pobranie prób towaru w reprezentatywnej ilości, która umożliwiałaby przeprowadzenie ich badania pozwalającego na ustalenie rodzaju i jakości wprowadzanego do obrotu towaru. Jednak nie można kategorycznie stwierdzić, że strona pozbawiła się możliwości udowodnienia, że przedstawiona do badania próbka nie pochodzi z importowanej partii towaru. W toku postępowania skarżąca przedstawiła raport z badań laboratoryjnych wykonanych w dniu [...].03.2015 r. przez "E". Nadto przedstawiła sprawozdania wykonane przez Instytut Badania Chemii Przemysłowej, z których wynika, iż w wodzie toaletowej [...] zawartość etanolu wynosi 46,2 ± l ,0 % (m/m), zaś zawartość skażalnika w postaci Ftalanu Dietylu wynosi 2,8 ± 0,3 % (m/m). Organ odwoławczy nie zakwestionował wskazanego w przedstawionym Sprawozdaniu składu chemicznego próbki, ale nie uznał tego dowodu kwestionując sposób pobrania próbki oraz jej reprezentatywność dla badanego produktu, jednak te zastrzeżenia poza ich podniesieniem nie zostały przez organ poparte zgromadzonym w tym zakresie materiałem dowodowym, naruszając regulację art.191 Ordynacji podatkowej. Obecnie skarżący poza wykazaniem istnienia składu chemicznego importowanego towaru spełniającego ustawowe zwolnienie (który nie został przez organ zakwestionowany), muszą również wykazać aktywność w celu ustalenia, że próbka przekazana do badania pochodzi z importowanego towaru. Sąd podziela stanowisko organu, że to na stronie spoczywa obowiązek dostarczenia wszelkich dowodów, które umożliwią sprawdzenie twierdzeń co do tego, iż towar akcyzowy podlegał zwolnieniu z akcyzy w dniu zgłoszenia towaru do odprawy celnej z uwagi na skarżenie alkoholu etylowego zawartego w towarze. Organ odwoławczy ponownie rozpoznając sprawę będzie zobowiązany uwzględnić przedstawiony wyżej pogląd Sądu dotyczący wykładni art.30 ust.9 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym jak również uzupełnić materiał dowodowy. Skoro jest kwestionowane przez organ pochodzenie próbki towaru, poprawność pobrania próbki oraz jej reprezentatywność, to o te kwestie należy uzupełnić materiał dowodowy. Pochodzenie próbki można zbadać przez sprawdzenie, czy po dokonaniu importu, a przed dostarczeniem próbki do badania skarżący dokonał ponownego importu towaru będącego przedmiotem zgłoszenia, ewentualnie sprawdzenia czy go nie zakupił. Nie można wykluczyć, że oprócz przeprowadzenia dowodów z dokumentów, koniecznym będzie również przeprowadzenie dowodów z przesłuchania świadków, stron. Po uzupełnieniu materiału dowodowego, organ dokona ponownej oceny zgromadzonego materiału z zachowaniem warunków wynikających z art.191 Ordynacji podatkowej. Mając na uwadze, że w rozpoznawanej sprawie doszło do niewłaściwego zastosowania przez organ art. 27 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym i art. 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a przeprowadzone postępowanie nie spełniło wymogów z art.121, art.122 i art.187 § 1 Ordynacji podatkowej i nie wykluczyło możliwości zastosowania art. 30 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym należało uznać, iż zaskarżona decyzja jest wadliwa. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art.145 § 1 pkt1 lit. a) i c) P.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję w całości (pkt.1 wyroku). Z kolei o zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200, art. 209 P.p.s.a. oraz art. 205 § 2, w zw. z art. 206 tej ustawy. Na zasądzone koszty składa się kwota uiszczonego wpisu przez każdego skarżącego w wysokości po 2000 zł oraz kwota wynagrodzenia każdego pełnomocnika po 3600 zł oraz zwrot kosztów uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa po 17 zł. Niniejsza sprawa jest jedną z kilku tego rodzaju spraw zainicjowanych przez skarżące spółki przed tutejszym Sądem, a podniesione w nich zarzuty się powielają. Okoliczność ta musiała mieć wpływ na ocenę nakładu pracy pełnomocnika związanego z przygotowaniem niniejszej sprawy w tym – ze sporządzeniem skargi do sądu. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał zasadność zastosowania w sprawie art. 206 P.p.s.a. i miarkował koszty wynagrodzenia pełnomocników. Wynagrodzenie pełnomocników Sąd zasądził w części stawki przewidzianej w § 2 pkt 6 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych(Dz. U. z 2015 r. poz. 1804) oraz w §2 pkt 6 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800) - jako ½ z kwoty 7200 zł.