I SA/Go 824/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska Sędziowie Sędzia WSA Stefan Kowalczyk (spr.) Sędzia WSA Dariusz Skupień Protokolant Sekretarz sądowy Danuta Chorabik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2011 r. sprawy ze skargi TF S.A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego dotyczącego stwierdzenia i zwrotu nadpłaty z tytułu nienależnie pobranych odsetek za zwłokę w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 r. oddala skargę. I SA/Go 824/11 U Z A S A D N I E N I E Skarżąca, TF S.A. złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011r. utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego, nr [...], z dnia [...] kwietnia 2011r, wydanego w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego dotyczącego stwierdzenia i zwrotu nadpłaty z tytułu nienależnie pobranych odsetek za zwłokę, w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997r. Z akt sprawy wynika że : Pismem z dnia [...] lutego 2011r. TF S.A wniosło o zwrot nadpłaty z tytułu bezzasadnie naliczonych i pobranych odsetek od zaległości, które pokryte zostały z kwot przetrzymywanych na zajęciu zabezpieczającym. W uzasadnieniu złożonego wniosku wskazała, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego, odpowiednio w dniu [...].10.1997r i w dniu [...].12.1997r, pobrał na podstawie tytułu wykonawczego [...], nieznaną zdaniem podatnika, kwotę odsetek za zwlokę od zobowiązań podatkowych, z kwot przetrzymywanych na zabezpieczeniu, nie później niż od dnia 23.09.1996r. Powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 października 2007r. sygn. akt SK 63/06, skarżąca stwierdziła, iż niedopuszczalne było pobieranie odsetek za zwłokę, jeśli zarachowano z zabezpieczenia środki pieniężne podatnika na zaległość podatkową, za okres od dnia faktycznego wpływu tych środków no konto depozytowe organu podatkowego. W związku z powyższym, należny jest zwrot całej kwoty pobranych odsetek których kwotę organ zobowiązany jest wyliczyć, wraz z oprocentowaniem od dnia ich pobrania na zabezpieczenie tj. nie później niż [...].07.1996r. do dnia dokonania zwrotu, bowiem roszczenie nie uległo przedawnieniu, ponieważ jego podstawę stanowi wyrok Trybunału Konstytucyjnego SK 63/06 z dnia 17.10.2007r. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił wszczęcia, postępowania. Po rozpatrzeniu wniesionego zażalenia, Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał powyższe postanowienie w mocy. Jak wskazał, postanowieniem z dnia [...] lutego 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia z dnia [...] listopada 2010r. złożonego przez skarżącą, na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] października 2010r., o odmowie wszczęcia na wniosek skarżącej z dnia [...] września 2010r. postępowania podatkowego, dotyczącego stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1996-1997, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Na w/w postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2011r. skarżąca nie wniosła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Powyższe wskazuje na to, zdaniem organu, iż zagadnienie dotyczące tej sprawy było już przedmiotem wcześniejszego rozstrzygnięcia, a wniosek skarżącej z dnia [...] lutego 2011r. jest tożsamy z wnioskiem już rozpoznanym i zakończonym postępowaniem. Wskazał, iż dla zaistnienia tożsamości spraw konieczne jest, aby dotyczyły tożsamego podmiotu oraz tożsamego przedmiotu sprawy, przy jednoczesnej tożsamości stanu prawnego, jak i faktycznego. Z przedłożonego do analizy materiału dowodowego wynika, iż rozpoznana i zakończona ostatecznym postanowieniem organu drugiej instancji sprawa z wniosku skarżącej z dnia [...] września 2010r. dotyczyła tego samego podatku i tego samego okresu. Przyjęcie zdaniem organu przez skarżącą braku tożsamości spraw z tego powodu, iż wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 października 2007r. sygn. akt SK 63/06, nie był podstawą złożonego wniosku z dnia [...] września 2010r., jest niezasadne. Występując bowiem z wnioskiem z dnia [...] lutego 2011r. tak samo jak we wniosku z dnia [...] września 2010r skarżąca wnosi o zwrot nadpłaty z tytułu pobranych odsetek za zwłokę wraz z oprocentowaniem, bowiem pobrane z zabezpieczenia kwoty obejmowały zarówno zaległości podatkowe jak i odsetki za zwlokę W uzasadnieniu postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] października 2010r, jak również w uzasadnieniu postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2011 r., organy podatkowe wskazały, że na podstawie decyzji orzekającej o zabezpieczeniu z dnia [...] czerwca 1996r. nr [...] oraz postanowienia o zabezpieczeniu, z dnia [...] września 1996r. Nr [...], organ podatkowy dokonywał w latach 1996-2000 zabezpieczenia należności pieniężnych z tytułu zaległości w podatku od towarów i usług. Organ odwoławczy wykazał również, iż na wniosek skarżącej z dnia [...] lipca 1997r dokonano zwolnienia spod zabezpieczenia i przekazano w dniu [...] grudnia 1997r. kwotę 192.629.10 zł na poczet wskazanych przez skarżącą zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiące: styczeń, kwiecień, maj i czerwiec 1997r., objętych tytułem wykonawczym nr [...]. Nadto pismem z dnia [...] grudnia 1997r. nr [...] Urząd Skarbowy poinformował TF Sp. z o.o., iż zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych PU-SA za m-ce 01/97, 04/91 05/97, 06/97 w wysokości 192.629,10 zł objęta tytułem wykonawczymi nr [...] została zaspokojona z kwot zgromadzonych na koncie depozytowym urzędu w postępowaniu zabezpieczającym prowadzonym na podstawie decyzji zabezpieczającej z dnia [...].06.1997r nr [...]. Wskazał również, iż w uzasadnieniu w/w postanowienia z dnia [...] lutego 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej, powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 grudnia 2006r. sygn. akt I SA/Kr 728/05, podkreślił, iż w rozpatrywanej sprawie zasadnicze znaczenie ma fakt wygaśnięcia prawa do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za miesiące: wrzesień 1996r oraz styczeń, kwiecień maj i czerwiec 1997r, w związku z upływem terminu przedawnienia w/w zobowiązań podatkowych. Zauważył, iż zwolnienia kwot zgromadzonych na koncie depozytowym z tytułu zabezpieczenia, w celu zapłaty zaległości podatkowych w podatku od osób fizycznych, objętych tytułami wykonawczymi nr [...], dokonano w 1997r., zgodnie ze złożonymi przez Spółkę wnioskami. Stwierdził ponadto, iż działania egzekucyjne zostały zakończone w 1997r. i po tym okresie organ podatkowy nie dokonywał innych rozliczeń i zwrotów, a zatem niewątpliwie upłynęły terminy przedawnienia w/w zobowiązań podatkowych. Po upływie terminu przedawnienia postępowanie podatkowe nie może być wszczęte. Termin do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty nie może, jako termin prawa materialnego, zostać przywrócony. W powołanym przez Dyrektora izby Skarbowej w/w wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podkreślił, że termin określony w art. 80 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa odnosi się do wygaśnięcia prawa do zadysponowania nadpłatą, a zatem należy przyjąć, że najpierw musi zostać przeprowadzone postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty. Sąd stwierdził również, że złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty po upływie terminu określonego w art. 79 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa powoduje wygaśnięcie prawa do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty i bezprzedmiotowość postępowania. Niestwierdzona prawnie nadpłata nie może być wymagalna, a zatem nie rozpoczyna się w takim przypadku w ogóle bieg terminu przedawnienia prawa do zwrotu (zadysponowania) nadpłaty. Wygaśnięcie prawa do żądania stwierdzenia nadpłaty na mocy art. 79 ordynacji podatkowej powoduje, że nie jest możliwe również dochodzenie zwrotu nadpłaty, której istnienia prawnie nie stwierdzono. Wskazując na powyższe stwierdził, iż tożsama sprawa z wniosku z dnia [...] września 2010r. została już rozpoznana zarówno przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, jak i przez Dyrektora Izby Skarbowej i zakończona odmową wszczęcia postępowania podatkowego w przedmiotowej sprawie. Powoływanie się zatem przez skarżącą na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 października 2007r. sygn. akt SK 63/06, który w przedmiotowej sprawie nie miał zastosowania, nie zmienia faktu, iż wniosek o stwierdzenie i zwrot nadpłaty w sprawie wszczętej wnioskiem z dnia [...] września 2010 r. i ostatecznie zakończonej postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2011 r. oraz w sprawie z wniosku z dnia [...] lutego 2011r., są tożsame. Natomiast wydanie przez Trybunał Konstytucyjny w/w wyroku nie jest zdarzeniem, które przerywa lub zawiesza bieg terminu przedawnienia. Wskazywane przez skarżącą z jakich konkretnie kwot zabezpieczonych i od kiedy znajdujących się na koncie depozytowym, pokryte zostały zaległości w podatku dochodowym nie mają zatem znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Od powyższego postanowienia skargę złożyła skarżąca zarzucając zaskarżonemu postanowieniu brak odniesienia się do wniosku i zarzutów wskazanych w zażaleniu, a także bezzasadne uznanie, że prowadzone postępowanie jest tożsame z postępowaniem zakończonym postanowieniem z dnia [...].02.2011 roku, podczas gdy podstawą tegoż postępowania jest wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16.10.2007 roku nr SK 63/06. W związku z powyższym wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonych postanowień z uwagi na brak podstawy prawnej rozstrzygnięć, oraz ewentualnie o uchylenie postanowień obu instancji. Pismem z dnia [...].11.2011 roku skarżąca zmieniła treść skargi i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i postanowienia go poprzedzającego, a także ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W wskazała iż podstawą do wszczęcia postępowania jest wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16.10.2007 roku, SK 63/06 i art. 74 ordynacji podatkowej, a nie art. 75 ordynacji podatkowej, bowiem ten przepis był podstawą prowadzenia postępowania zakończonego postanowieniem Dyrektora izby Skarbowej z dnia [...].02.2011 roku. Uznał również, że błędny jest pogląd o braku możliwości zastosowania w / wyroku z uwagi na fakt iż decyzją o zabezpieczeniu objęto zobowiązania w podatku VAT a nie zobowiązania w podatku dochodowym, bowiem taka wykładnia zawęża treść tego wyroku. Nie zgodziła się również z przyjęciem przez organ przedawnienia prawa do zwrotu nadpłaty bowiem w sprawie ma zastosowanie art. 79 ordynacji podatkowej, a nie art. 80 ordynacji podatkowej, bowiem przedmiotem postępowania jest nie stwierdzenie nadpłaty, a wniosek o jej zwrot w związku z powyższym wyrokiem, nadpłata natomiast powstała na skutek tego wyroku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał iż zdaniem organu wniosek skarżącej z dnia [...] lutego 2011r. jest tożsamy z wnioskiem z dnia [...] października 2010 r. w sprawie którego zostało wydane ostateczne postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2011r. Dla zaistnienia tożsamości spraw konieczne jest, aby dotyczyły tego samego podmiotu oraz tego samego przedmiotu sprawy, przy jednoczesnej identyczności stanu prawnego, jak i faktycznego. Kwestionowanie natomiast przez skarżącą tożsamości spraw tylko z tego powodu, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 października 2007r. w sprawie sygn. akt SK 63/06 nie był podstawą złożonego wniosku z dnia [...] września 2010r. jest niezasadne. Występując bowiem z wnioskiem z dnia [...] lutego 2011r.skarżąca podobnie jak we wniosku z dnia [...] września 2010r. wnosiła o zwrot nadpłaty z tytułu pobranych odsetek za zwłokę wraz z oprocentowaniem, bowiem jak wskazała "pobrane z zabezpieczenia kwoty obejmowały zarówno zaległości podatkowe jak i odsetki za zwłokę ". Niezależnie od powyższej okoliczności organ podkreślił, że wydanie przez Trybunał Konstytucyjny wyroku nie jest zdarzeniem, które przerywa lub zawiesza bieg terminu przedawnienia. Powoływany przez skarżącą wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 października 2007r. w sprawie SK 63/06 stanowi, że art 54 § 1 pkt 1 ordynacji podatkowej, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2002 r., w zakresie, w jakim nie wyłącza naliczania odsetek za zwłokę, w przypadku gdy w postępowaniu zabezpieczającym organ podatkowy, przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, dokonał zajęcia środków pieniężnych rzeczy lub praw majątkowych, a następnie środki pieniężne, w tym kwoty uzyskane ze sprzedaży rzeczy łub praw, zostały zaliczone na poczet zaległości podatkowych jest niezgodny z art. 32 ust 1 w zw. z art. 84 i art. 64 ust, 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Skoro zatem w rozważanej sprawie zabezpieczenie dokonane na podstawie decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 1996r., nr [...], dotyczyło zobowiązań w podatku od towarów i usług, to nie można podzielić poglądu skarżącej, iż w/w orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego znajduje zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Wskazał, że w uzasadnieniu postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2011r., wyjaśniono w sposób szczegółowy kwestię zapłaty zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za poszczególne miesiące 1997r. Na podstawie decyzji o zabezpieczeniu z dnia [...] czerwca 1996r. nr [...] organ podatkowy dokonał zabezpieczenia zobowiązań w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 1995r., natomiast na wniosek skarżącej z dnia [...] lipca 1997r. dokonano zwolnienia spod zabezpieczenia i przekazano w dniu 29 grudnia 1997r. kwotę 192.629,10 zł na poczet wskazanych przez wnioskodawcę zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiące: styczeń, kwiecień, maj i czerwiec 1997r., objętych tytułem wykonawczym nr [...]. Organ wskazał również, że pismem z dnia [...] grudnia 1997r. Urząd Skarbowy poinformował TF Sp. z o.o., iż " zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych PIT-8A za m-ce 01/97, 04/97, 05/97, 06/97 w wysokości 192.629,10 zł objęta tytułem wykonawczym nr [...] została zaspokojona z kwot zgromadzonych na koncie depozytowym urzędu w postępowaniu zabezpieczającym prowadzonym na podstawie decyzji zabezpieczającej z dnia [...].06.97 nr [...]". Przypomniał również że w postanowieniu z dnia [...] lutego 2011r Dyrektor Izby Skarbowej, powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 grudnia 2006r. sygn. akt I SA/Kr 728/05 podkreślił, iż w rozpatrywanej sprawie zasadnicze znaczenie ma fakt wygaśnięcia prawa do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za miesiące: wrzesień 1996r. oraz styczeń, kwiecień, maj i czerwiec 1997r., w związku z upływem terminu przedawnienia w/w zobowiązań podatkowych. Wyjaśnił, iż zwolnienia kwot zgromadzonych na koncie depozytowym z tytułu zabezpieczenia, w celu zapłaty zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych, objętych tytułami wykonawczymi nr [...], dokonano w 1997r., zgodnie ze złożonymi przez Spółkę wnioskami. Stwierdził ponadto, iż działania egzekucyjne zostały zakończone w 1997r. i po tym okresie organ podatkowy nie dokonywał innych rozliczeń i zwrotów, a zatem niewątpliwie upłynęły terminy przedawnienia w/w zobowiązań podatkowych. Po upływie terminu przedawnienia postępowanie podatkowe nie może być wszczęte. Termin do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty nie może, jako termin prawa materialnego, zostać przywrócony. Ustosunkowując się do zarzutów zawartych w piśmie z dnia [...].11.2011 roku organ wskazał iż w / wyrok TK nie znajduje zastosowania w sprawie, bowiem decyzja Urzędu Skarbowego z dnia [...].06.1995 roku nie dotyczyła zabezpieczenia zobowiązań w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1996-1997, powołując się na wyrok NSA z dnia 5.02.2009 roku I FSK 1557/08. Podniósł również, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 165a ordynacji podatkowej i jest konsekwencją uprzednio wydanego postanowienia z dnia [...].02.2011 roku w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania na wniosek skarżącej z dnia [...].09.2010 roku dotyczącego stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1996-1997. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - powoływanej - dalej: "p.p.s.a."), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Po dokonaniu kontroli zaskarżonej decyzji, mając na uwadze stan faktyczny i prawny sprawy, Sąd stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zauważyć należy, że wniosek skarżącej o stwierdzenie nadpłaty i zwrot nadpłaty z tytułu nienależnie pobranych odsetek za zwłokę, następnie skorygowany na wniosek o zwrot nadpłaty, dotyczył podatku dochodowego od osób fizycznych za 1997 rok. Skarżąca wnosząc wniosek oparła swoje żądanie o art.74 ordynacji podatkowej wskazując na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16.10.2007 roku wydany w sprawie SK 63/06, zgodnie z którym nadpłata może powstać w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. W wyroku powyższym Trybunał Konstytucyjny uznał, że art. 54 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2002 r., w zakresie, w jakim nie wyłącza naliczania odsetek za zwłokę, w przypadku gdy w postępowaniu zabezpieczającym organ podatkowy, przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, dokonał zajęcia środków pieniężnych, rzeczy lub praw majątkowych, a następnie środki pieniężne, w tym kwoty uzyskane ze sprzedaży rzeczy lub praw, zostały zaliczone na poczet zaległości podatkowych, jest niezgodny z art. 32 ust. 1 w związku z art. 84 oraz z art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z art. 54 § 1 pkt 1 ordynacji podatkowej odsetek za zwłokę nie nalicza się za okres zabezpieczenia, od zabezpieczonej kwoty zobowiązania, jeżeli objęte zabezpieczeniem środki pieniężne, w tym kwoty uzyskane ze sprzedaży objętych zabezpieczeniem rzeczy lub praw, zostały zaliczone na poczet zaległości podatkowych. Zgodzić się należy z twierdzeniem skarżącej, że zgodnie z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego naliczanie odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych za okres zabezpieczenia jest niedopuszczalne niezależnie od tego czy zabezpieczenia dotyczyło podatku dochodowego czy też podatku VAT, bowiem orzeczenie to ma walor ogólny. Znajduje ono zastosowanie do sytuacji określonych w tymże orzeczeniu, a więc co do decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, abstrahując od rodzaju podatku. Nie oznacza to jednak iż wyrok TK rzutuje na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Jak wskazano zabezpieczenie dotyczyło należności pieniężnej wynikającej z decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...].06.1995 roku mającej za przedmiot podatek od towarów i usług. Nie dotyczyło więc zabezpieczenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych. Skarżąca wnosząc wniosek określiła natomiast zakres postępowania w sprawie wnosząc o stwierdzenie i zwrot nadpłaty z tytułu nienależnie pobranych odsetek za zwłokę w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 rok. Przypomnieć należy, że organ podatkowy na podstawie decyzji orzekającej o zabezpieczeniu z dnia [...] czerwca 1996r. Nr [...] oraz postanowienia o zabezpieczeniu, z dnia [...] września 1996r. Nr [...] dokonywał w latach 1996-2000 zabezpieczenia należności pieniężnych z tytułu zaległości w podatku od towarów i usług. Na wniosek skarżącej z dnia [...] lipca 1997r dokonano zwolnienia spod zabezpieczenia i przekazano w dniu [...] grudnia 1997r. kwotę 192.629.10 zł na poczet wskazanych przez skarżącą zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiące: styczeń, kwiecień, maj i czerwiec 1997r., objętych tytułem wykonawczym nr [...]. Natomiast pismem z dnia [...] grudnia 1997r. nr [...] Urząd Skarbowy poinformował TF Sp. z o.o., iż zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych PIT-8A za m-ce 01/97, 04/91 05/97, 06/97 w wysokości 192.629,10 zł objęta tytułem wykonawczymi nr [...] została zaspokojona z kwot zgromadzonych na koncie depozytowym tut. Urzędu w postępowaniu zabezpieczającym prowadzonym na podstawie decyzji zabezpieczającej z dnia [...].06.1997r nr [...]. Tym samym organ podatkowy zasadnie uznał, w tej sytuacji wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie ma zastosowania w sprawie. Podkreślić należy że brak jest w takiej sytuacji podstaw do zwrotu nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za okres żądany we wniosku. Wobec stwierdzenia, iż brak jest podstaw do zwrotu nadpłaty wobec braku możliwości zastosowania w / w orzeczenia TK, na skutek ram zakreślonych przez skarżącą w wniosku koniecznym jest dokonanie oceny czy organ podatkowy zasadnie uznał, iż niniejsze postępowanie jest tożsame z postępowaniem zakończonym wydaniem przez Dyrektora Izby Skarbowej postanowienia z dnia [...].02.2011 roku. Otóż zdaniem Sądu organ podatkowy nie zasadnie uznał iż między tym postepowaniem a postepowaniem zakończonym postanowieniem z dnia [...].02.2011 roku zachodzi pełna tożsamość. Skarżąca wskazując na wyrok Trybunału Konstytucyjnego wskazała tym samym, iż opiera swoje żądanie o przepis art. 74 ordynacji podatkowej, , tak więc już z tego powodu nie można uznać iż zachodzi tożsamość między w / w sprawami, bowiem inna jest podstawa żądania skarżącej. Jednakże uchybienie to nie miału wpływu na treść orzeczenia. Zasadnym jest bowiem przyjęcie, w sytuacji niezasadnego oparcia wniosku o orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, iż nastąpiło wygaśnięcie prawa do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie ulega wątpliwości, iż postępowanie egzekucyjne zostało zakończone w 1997 roku i po tym okresie organ podatkowy nie dokonywał innych rozliczeń i zwrotów. W konsekwencji uznania, iż w / w orzeczenie TK nie ma zastosowania w sprawie, zasadnie organ przyjął, iż minął termin przedawnienia. Natomiast po upływie terminu przedawnienia postępowanie podatkowe nie może być wszczęte. W art. 80 § 1 ordynacji podatkowej określony został termin, z upływem którego wygasa przysługujące podatnikowi i innym podmiotom uprawnionym prawo do zwrotu nadpłaty. Jednakże nadpłata najpierw musi powstać, a jak ustalono nie powstała ona na skutek orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, a więc musi zostać przeprowadzone postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty. Następnie musi upłynąć termin jej zwrotu, a po upływie tego terminu, licząc od końca roku, rozpoczyna się bieg 5-letniego terminu, po upływie którego wygasa prawo do zwrotu nadpłaty. Upływ tego terminu powoduje, że nadpłata nie może być zwrócona podatnikowi. Złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty po upływie terminu określonego w art. 79 § 2 ordynacji podatkowej powoduje wygaśnięcie prawa do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty i bezprzedmiotowość postępowania. Nie stwierdzona prawnie nadpłata nie może być wymagalna, a zatem nie rozpoczyna się bieg terminu przedawnienia prawa do zwrotu (zadysponowania) nadpłaty. Wygaśnięcie prawa do żądania stwierdzenia nadpłaty na mocy art. 79 ordynacja podatkowa powoduje, że nie jest możliwe również dochodzenie zwrotu nadpłaty, której istnienia prawnie nie stwierdzono / wyrok WSA w Krakowie z 15.12.2006 r I SA/Kr 728/05/. W tym stanie rzeczy Sąd uznał iż organ podatkowy zasadnie odmówił wszczęcia postępowania i zgodnie z art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. Sędzia WSA D. Skupień Sędzia WSA A. Juszczyk-Wiśniewska Sędzia WSA S. Kowalczyk