I SA/Go 887/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu 30 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w związku ze skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z [...] r. nr [...] w przedmiocie sprostowania omyłki pisarskiej postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych podnosząc, iż nie jest w stanie ich ponieść, ponieważ jest bezrobotna. Podała, iż jej mąż również nie ma pracy. Z oświadczenia o stanie rodzinny, majątku i dochodach skarżącej wynika, że mieszka wraz z synem i mężem oraz, iż posiada mieszkanie. Wobec stwierdzenia, że oświadczenia zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie są wystarczające do oceny sytuacji rodzinnej, majątkowej oraz zdolności płatniczych skarżącej, wezwano ją do nadesłania w terminie 7 dni określonych dokumentów źródłowych i oświadczeń, pod rygorem rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jedynie w oparciu o informacje zawarte w złożonym formularzu (zarządzenie z 17 września 2007 r. - k. 17). Mimo upływu zakreślonego terminu, skarżąca nie nadesłała żądanych dokumentów. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, co następuje. Wobec niezłożenia dodatkowych dokumentów o które wezwano skarżącą w trybie art. 255 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej cyt. jako "p.p.s.a."), wniosek o przyznanie prawa pomocy podlegał rozpoznaniu w oparciu o treść oświadczeń zawartych w złożonym formularzu (zob. post. NSA z 31.III.2005r. II FZ 126/05 ONSAiWSA z 2006r. z. 1 poz. 13). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), stronie będącej osobą fizyczną można przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście – obiektywnie niemożliwe. Ze wspomnianego przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. wynika jednak, że ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy (post. NSA z 6.10.2004r. GZ 71/04 ONSAiWSA z 2005r. z. 1 poz. 8). Skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek zwolnienia od kosztów sądowych. By uwzględnić jej wniosek w takim zakresie, musiałaby udowodnić, że zapłata choćby najmniejszej kwoty spowoduje niemożność zaspokojenia jej podstawowych potrzeb życiowych. Tymczasem treść złożonego przez nią oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach nie może stanowić wystarczającej podstawy do sformułowania takiego wniosku. Jedyną wykazaną przez skarżącą okolicznością jest to, iż sama jest bezrobotna. Oświadczenie nie wskazuje jednak źródeł finansowania wydatków rodziny skarżącej. [...] nie przedstawiła również dokumentu zaświadczającego, że jej mąż jest bezrobotny i to pomimo, iż została wezwana do jego przedłożenia. Należy też zauważyć, że stanowiący jedyną opłatę podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania wpis od skargi powinien wynieść zaledwie 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16.12.2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 221 poz. 2193 ze zm.). Uwzględniając powyższe, orzeczono jak na wstępie (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.).