I SA/Go 89/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Skowrońska - Pastuszko (spr.) Sędzia WSA Alina Rzepecka Protokolant Sekretarz sądowy Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi TF S.A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zażalenia oddala skargę. TF S.A., zwane strona skarżąca, Spółka lub TF, pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. wniosło skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie wyżej wymienionego organu z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania w sprawie zażalenia skarżącej Spółki na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia w całości postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie Urzędu Skarbowego z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] o uchyleniu w całości postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2002r. nr [...] w sprawie zaliczenia wpłaty z dnia [...] października 2000 r. na poczet zaległości podatkowej wynikającej z decyzji Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2002r. nr [...] za sierpień 1995r. w wysokości 133.119,10 zł i orzeczeniu o zaliczeniu wyżej wymienionej kwoty na poczet decyzji wydanej przez Izbę Skarbową z dnia [...] grudnia 2000 r. nr [...] w zakresie podatku od towarów i usług za lipiec 1995 r. ( na należność główną kwoty 60.678,70 zł , natomiast kwoty 72.440,40 zł na odsetki za zwłokę). Jak wynika z akt sprawy, zaskarżone postanowienie zostało wydane w postępowaniu wznowionym na podstawie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2007 r., wydanego na skutek wniosku skarżącej Spółki złożonego dnia 21 grudnia 2006 r. Domagając się wznowienia postępowania w przedmiocie zaliczenia wpłaty, zakończonego ostatecznym postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2005 r., TF w motywach podała, że rozstrzygnięcie objęte wnioskiem o wznowienie zostało wydane w związku z pojawieniem się w obrocie prawnym decyzji Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2000 r., które mocą prawomocnego wyroku WSA w Warszawie z dnia 5 czerwca 2006 r. , sygn. akt III SA/Wa 1190/06 zostały wycofane z obrotu prawnego. W toku postępowania wznowieniowego Spółka dodatkowo podniosła, że wyżej wymienione postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2005 r. zostało wydane również w związku z pojawieniem się w obrocie prawnym odwoławczej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2003 r. utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego objętego wnioskiem Spółki z dnia [...] listopada 2002 r. W prowadzonym postępowaniu wznowieniowym Dyrektor Izby Skarbowej nie stwierdził wystąpienia przesłanek określonych w art. 210 § 1 Ordynacji podatkowej. W związku z powyższym w drodze postanowienia z dnia [...] czerwca 2010 r. odmówił uchylenia w całości postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2005 r. w przedmiocie rozliczenia wpłaty. Spółka wniosła zażalenie na wydane w trybie wznowieniowym postanowienie z dnia [...] czerwca 2010 r. Zainicjowane tą drogą postępowanie drugoinstancyjne, dotyczące wznowienia, Dyrektor Izby Skarbowej zawiesił z urzędu, wydając w dniu [...] października 2010 r. postanowienie w tym przedmiocie. Zawieszenie postępowania miało związek z postępowaniem prowadzonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie o sygn. akt I SA/Po 565/10 ze skargi TF o wznowienie postępowania sądowego umorzonego postanowieniem NSA Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu z dnia 26 listopada 2002 r. w sprawie ze skargi Spółki TF na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2000 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 1995 r. Wnosząc zażalenie na postanowienie organu o zawieszeniu postępowania skarżąca Spółka wskazała, że toczące się postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu w sprawie o sygn. I SA/Po 565/10, jak też żadne inne postępowanie, nie ma na celu skasowania skutku decyzji Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2002 r. , która wyeliminowała z obrotu prawnego decyzje podatkowe Izby Skarbowej z [...] grudnia 2000r. W zażaleniu TF podniosła także, że jej zdaniem wobec oddalenia skarg kasacyjnych od wyroków WSA w Poznaniu z dnia 2 kwietnia 2010 r. zawieszenie postępowania jest ewidentnym lekceważeniem prawomocnych orzeczeń, którymi organ podatkowy jest związany. Wskazała dodatkowo, że postępowanie sądowe w sprawie I SA/Po 565/10 zostało wszczęte jej wnioskiem z dnia [...] grudnia 2004 r. , to jest przed wydaniem postanowień Urzędu Skarbowego z dnia [...] kwietnia 2005 r. i utrzymujących je w mocy postanowień Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2005r. W tej sytuacji nie może to być przesłanka zawieszenia postępowania przez organ. Po rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie o zawieszeniu postępowania Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy swoje rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne w tym zakresie. Powołał w uzasadnieniu przepisy art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej wskazując, że zgodnie z nimi organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Wyjaśnił przy tym, że z zagadnieniem wstępnym, zwanym kwestią wstępną lub prejudycjalną, mamy do czynienia, gdy rozstrzygnięcie sprawy podatkowej uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem kwestii prawnej w drodze orzeczenia. Organ zwrócił uwagę, że istotą charakteru prawnego postanowień wydawanych w sprawie wpłat jest realizacja sytuacji faktycznej i prawnej strony określonej w decyzjach w sprawie wymiaru prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego za dany okres, co stanowi jedynie wykonanie tych decyzji. Zgodził się też z przyjętym w pierwszej instancji poglądem, że postanowienia dotyczące rozliczenia wpłat mają charakter deklaratoryjny, gdyż potwierdzają jedynie dokonanie czynności rachunkowej (czysto technicznej), polegającej na rozliczeniu dokonanej przez podatnika wpłaty na poczet zaległości podatkowej według zasad określonych w przepisach Ordynacji podatkowej. W zakresie kwestii prejudycjalnej Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że postanowieniem z dnia 15 października 2010r., sygn. akt I Sa/Po 565/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu umorzył postępowanie w sprawie ze skargi TF o wznowienie postępowania sądowego dotyczącego skargi Spółki na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2000 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 1995 r. Podał ponadto, że pismem z dnia [...] listopada 2010 r. została wniesiona skarga kasacyjna Dyrektora Izby Skarbowej na wyżej wymienione orzeczenie WSA w Poznaniu. Brak prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie ze skargi TF o wznowienie postępowania sądowego, pozostającego zdaniem organu w ścisłym związku z przedmiotem zawieszonego postępowania z zażalenia Spółki na postanowienie z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] o odmowie uchylenia w całości ostatecznego postanowienia z dnia [...] lipca 2005 r. w przedmiocie zaliczenia wpłaty z dnia [...] października 2000r., czyni nierozstrzygniętą kwestię zagadnienia wstępnego. Orzeczenie sądu administracyjnego dotyczące decyzji Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 1995 r. powinno poprzedzać rozpatrzenie zażalenia na wyżej wymienione postanowienie z dnia [...] czerwca 2010 r., co według organu oznacza wystąpienie przesłanki zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Zawieszenie postępowania na etapie rozpatrzenia zażalenia na postanowienie wydane w postępowaniu wznowieniowym dotyczącym wzruszenia ostatecznego postanowienia z dnia [...] lipca 2005 r. w przedmiocie rozliczenia wpłaty, zdaniem organu nie stanowi też lekceważenia orzeczeń sądowych, co zarzuca skarżąca Spółka. Nierozstrzygnięcie bowiem kwestii prejudycjalnej, o której była wyżej mowa, pozbawia organ podatkowy możliwości weryfikacji wydanego postanowienia z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...]. W skardze na postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zażalenia Spółka TF zarzuciła po pierwsze wydanie rozstrzygnięcia bez ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w zażaleniu; po drugie brak uzasadnienia faktycznego i po trzecie - lekceważenie prawomocnych wyroków sądowych, w szczególności o sygn. I FSK 942-947/10, w których wiążąco przesądzono, że toczące się przed WSA w Poznaniu postępowanie wznowieniowe (sygn. akt I SA/Po 565/10) pozostaje bez jakiegokolwiek wpływu na to, która decyzja Izby Skarbowej w zakresie VAT za lipiec 1995 r. jest w obrocie prawnym. Na podstawie powyższych zarzutów strona skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonych postanowień wydanych w obydwu instancjach z powodu rażącego naruszenia prawa. Z ostrożności procesowej zgłosiła wniosek ewentualny o uchylenie zaskarżonych postanowień, wydanych w pierwszej i drugiej instancji. W uzasadnieniu skarżąca twierdziła, powołując się na wyroki NSA z dnia 29 września 2010r., że skoro brak jest w obrocie prawnym decyzji Izby Skarbowej wydanych [...] grudnia 2000r. , to bez jakiegokolwiek znaczenia dla toczących się dziesiątek spraw przed organami podatkowymi, a w tym przed Dyrektorem Izby Skarbowej, których przedmiotem jest pobranie przez organy podatkowe pieniędzy podatnika na zaległości objęte decyzjami, których nie ma w obrocie prawnym jest to, jak zakończy się postępowanie wznowieniowe (sygn. akt I Sa/Po 565/10). Skarżąca uważa, że brak w obrocie prawnym wyżej wymienionych decyzji powoduje, że toczące się postępowanie ze skargi podatnika o wznowienie postępowania sądowego w sprawie skargi na tę decyzję nie może być zagadnieniem wstępnym w postępowaniu, którego przedmiotem jest żądanie podatnika uchylenia postanowień Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2005 r. orzekających o zarachowaniu określonych kwot na decyzje Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2000 r. Wymienionych decyzji nie ma w obrocie prawnym i niedopuszczalne jest kwestionowanie tego stanowiska, co wprost stwierdził NSA w wyrokach wskazanych na wstępie uzasadnienia skargi. Według strony skarżącej Dyrektor Izby Skarbowej w zaskarżonych postanowieniach kwestionuje wiążące go stanowisko NSA, a ponadto nie podał w nich, jaki wpływ ma toczące się postępowanie w sprawie o sygn. akt I SA/Po 565/10 na przedmiotową sprawę, co potwierdza, że zaskarżone postanowienia, poza rażącą sprzecznością z wiążącymi wyrokami NSA, pozbawione są uzasadnienia faktycznego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi wskazując, że w zakresie podjętego rozstrzygnięcia wypowiedział się w zaskarżonym postanowieniu i nadal podtrzymuje to stanowisko. Wskazał przy tym, że zaskarżone postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania wydano w określonym stanie faktycznym sprawy. Odnosząc się natomiast do żądania strony skarżącej w zakresie stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, że owo żądanie nie znajduje uzasadnienia, bowiem w sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek, o których mowa w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej. W piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2011 r. strona skarżąca odwołała się do protokołów rozpraw przeprowadzonych w tym dniu w sprawach o sygn. akt I SA/Go 90/11 oraz I SA/Go 91/11. W protokole rozprawy w tych sprawach ujęto stwierdzenie reprezentującego skarżącą Spółkę Prezesa Zarządu M.I., że postępowanie toczące się w sprawie I SA/Po 565/10 nie ma charakteru zagadnienia wstępnego dla rozpoznawanej sprawy, o czym przesądza wyrok NSA w sprawie I FSK 1600/10. Zapisano też, że jego zdaniem Ordynacja podatkowa nie przewiduje ponownego zarachowania wpłaty. Przedstawiciel skarżącej podkreślił ponadto, że postanowienie o zarachowaniu nie ma charakteru technicznego, ma charakter kompensacyjny, ponieważ musi istnieć zaległość i nadpłata, aby mówić o zarachowaniu. W wyżej wymienionym piśmie procesowym skarżąca dodała jeszcze, że stwierdzenie zawarte w wyroku NSA , sygn. akt I FSK 1600/10, (s.8) dotyczyło stanu istniejącego, a w szczególności przyjętego przez WSA, na dzień 25 sierpnia 2010r., który uległ istotnej zmianie w dniu 29 września 2010r., ponieważ wówczas wyrokami I FSK 942-947/10 NSA przesądził prawomocnie, że decyzji Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2000 r. nie ma w obrocie prawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem skargi rozpoznawanej aktualnie przez Sąd jest postanowienie organu podatkowego o zawieszeniu postępowania. Zawieszenie to nastąpiło z urzędu na etapie rozpatrzenia zażalenia na - wydane w trybie wznowienia postępowania - postanowienie o odmowie uchylenia w całości postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie Urzędu Skarbowego z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] uchylające w całości postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] w sprawie zaliczenia wpłaty z dnia [...] października 2000 r. na poczet zaległości podatkowej wynikającej z decyzji Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] za sierpień 1995r. w wysokości 133.119,10zł i orzekające o zaliczeniu kwoty 133.119,10 zł na poczet decyzji wydanej przez Izbę Skarbową z dnia [...] grudnia 2000 r. nr [...] w zakresie podatku od towarów i usług za lipiec 1995 r. Szczegółowe przytoczenie powyższego uzmysławia tylko w jak wielu "warstwach" oraz wielu wątkach, jak i w różnych trybach, w tym wielokrotnie w tzw. nadzwyczajnych oraz na różnych etapach instancyjnych odbywa się obecnie rozpatrywanie spraw TF związanych merytorycznie z określeniem tej Spółce zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 1995 r. W każdym z poszczególnych przypadków nie można jednak tracić z pola widzenia istoty sporu, bowiem to determinuje również zakres i granice kontroli sądowoadministracyjnej w danej sprawie. Kontrola sądu administracyjnego sprawowana jest według kryterium legalności, co wynika z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Wyposażenie zaś sądów administracyjnych w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, w myśl art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej P.p.s.a., oznacza, że w przypadku zaskarżenia, m.in. postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, sąd bada jego zgodność z przepisami prawa a podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest eliminowanie z obrotu prawnego aktów i czynności organów administracji publicznych takiej zgodności z prawem nie wykazujących. Dokonując kontroli legalności sąd bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa oraz czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeżeli nawet do takich uchybień proceduralnych doszło, to czy mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie badanie legalności odnosi się wyłącznie do postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania, gdzie sporne stało się istnienie przesłanki tego zawieszenia. W zaskarżonym postanowieniu, jak i w poprzedzającym je postanowieniu pierwszoinstancyjnym z dnia [...] października 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej powołał w podstawie prawnej art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. ), zwanej Ordynacja podatkowa. Stosownie do tego przepisu organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji (postanowienia) jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Określając kwestię prejudycjalną organ przyjął, że zawieszenie następuje "do czasu prawomocnego zakończenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postępowania sądowego (sygn. akt I SA/Po 565/10) w sprawie ze skargi TF S.A. o wznowienie postępowania sądowego umorzonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego O/Z w Poznaniu z dnia 26 listopada 2002 r. w sprawie ze skargi Spółki na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2000 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 1995 r." Dodatkowo z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że organ uznał, iż niezakończone prawomocnie wznowieniowe postępowanie sądowe, z uwagi na to, że dotyczy skargi Spółki na decyzję z dnia [...] grudnia 2000r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 1995r. pozostaje w ścisłym związku z przedmiotem zawieszonego postępowania, prowadzonego w trybie wznowieniowym, a merytorycznie dotyczącego zaliczenia wpłaty z dnia [...] października 2000r. na poczet zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za wyszczególnione miesiące 1995 r. Nie można odmówić racji powyższemu poglądowi , w którym nie jest nieprawidłowe wskazanie na niezakończony spór sądowy odnoszący się bezpośrednio do decyzji podatkowych z tytułu VAT wydanych przez Izbę Skarbową [...] grudnia 2000 r. Potwierdzeniem tego jest wyrażony w wyroku z dnia 18 lutego 2011r., sygn. akt I FSK 1600/10, następujący pogląd NSA: " Stwierdzić bowiem należy, że poczynione w sprawie ustalenia nie dają podstaw do przyjęcia, że decyzje z [...] grudnia 2000 r. za wymienione miesiące zostały uchylone , zważywszy że na chwilę wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia żadne z toczących się przed sądami administracyjnymi postępowań ich dotyczących, nie zostało zakończone prawomocnym wyrokiem eliminującym te decyzje z obrotu prawnego." W świetle powyższego stwierdzenia nie można przykładać takiego znaczenia, jak czyni to strona skarżąca, do poglądu wyrażonego z kolei w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2010 r. Zauważyć bowiem trzeba, że we wskazanych orzeczeniach, w tym m.in. w dotyczącym VAT za maj 1995 r. wyroku w sprawie I FSK 942/10, NSA wypowiedział się co do zakresu związania (art. 170 P.p.s.a) oraz zakresu powagi rzeczy osądzonej w rozumieniu art. 171 P.p.s.a. , odnosząc to jednak do decyzji z 2002 r. Powyższe wynika ze stwierdzenia: " Skoro zatem w uzasadnieniu prawomocnych wyroków, wyżej wskazanych, podkreślono, że w obrocie prawnym nadal funkcjonuje zaskarżona do Sądu decyzja organu odwoławczego z dnia [...] lipca 2002 r., to stanowisko to wiąże w niniejszej sprawie" . NSA wskazał przy tym na znaczenie decyzji Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2002 r. uznając , że "Tenże akt jest kluczowy w zakresie ustalenia tego, która decyzja organu odwoławczego funkcjonuje w obrocie prawnym" . Na użytek rozpoznawanej sprawy NSA przyjął, że skoro w trybie przewidzianym prawem nie wyeliminowano z obrotu prawnego ostatecznej i prawomocnej decyzji Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2002 r. , to uzasadniony jest wniosek, że w obrocie prawnym funkcjonuje zaskarżona do sądu decyzja organu odwoławczego (z 2002 r.), bowiem wymieniona decyzja Ministra "była niejako causą wydania ponownej decyzji przez Izbę Skarbową". Co najwyżej pośrednio z powyższego wynika, że NSA przyjmując, że funkcjonują decyzje Izby Skarbowej z 2002 r. uznał "nieistnienie" decyzji odwoławczych tego organu z [...] grudnia 2000 r. Tak więc nie ma podstaw, by twierdzić tak stanowczo, jak strona skarżąca, że w wyrokach NSA z dnia 29 września 2010 r. "wiążąco przesądzono", że toczące się przed WSA w Poznaniu postępowanie wznowieniowe o sygn. akt I SA/Po 565/10 pozostaje bez jakiegokolwiek wpływu na to, która decyzja Izby Skarbowej w zakresie VAT za lipiec 1995 r. pozostaje w obrocie prawnym. Skoro nie jest prawomocnie zakończone postępowanie, jakkolwiek ze skargi o wznowienie postępowania sądowego, dotyczące właśnie decyzji w zakresie VAT za lipiec 1995 r. wydanej przez Izbę Skarbową [...] grudnia 2000 r. oraz nie ulega wątpliwości, że zaliczenie wpłaty jest w niniejszej sprawie związane z określonym w konkretnej decyzji zobowiązaniem podatkowym z tytułu VAT, to uznać należy, że w zaistniałej sytuacji jest to okoliczność uzasadniająca zawieszenie postępowania w przedmiocie owego zaliczenia. Dodać w tym miejscu można, że strona skarżąca niezasadnie powołała się na wyrok NSA z dnia 18 lutego 2011 r. , sygn. akt I FSK 1600/10 jako orzeczenie "przesądzające" o tym , że rozstrzygnięcie w sprawie I SA/Po 565/10 nie stanowi zagadnienia wstępnego określonego w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Błędne uznanie przez WSA w Gorzowie Wielkopolskim zaistnienia zagadnienia wstępnego odnosiło się tylko i wyłącznie do sprawy o sygn. I SA/Go 592/10 , której przedmiotem była odmowa stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień i wrzesień 1995 r. Wyraźnie należy także podkreślić akcesoryjny charakter postanowienia o zaliczeniu wpłaty. W zachowującym aktualność wyroku z dnia 5 kwietnia 2000 r. (sygn. akt I SA/Lu 1772/98 – LEX nr 44327) NSA O/Z w Lublinie wypowiedział się, że postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowej jest aktem formalnym, nieprzesądzającym o istnieniu zaległości podatkowej, lecz informującym o sposobie zaliczenia wpłaty stosownie do unormowania art. 62 § 1 i § 3 Ordynacji podatkowej. Podzielając powyższy pogląd wskazać należy, że organ podatkowy na użytek sprawy w przedmiocie zaliczenia wpłaty nie może dokonywać żadnych ustaleń dotyczących samej zaległości podatkowej, w tym co do jej istnienia bądź nieistnienia. W związku z powyższym należy też mieć na względzie, że prawomocnym od dnia 29 września 2010 r. wyrokiem WSA w Poznaniu z dnia 2 kwietnia 2010 r. , sygn. akt I SA/Po 431/09 została uchylona decyzja Izby Skarbowej z [...] lipca 2002 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 1995 r. Tak więc nawet jeżeli uznać, że z wyżej wymienionego orzeczenia wynika także, że nie ma w obrocie decyzji podatkowych z [...] grudnia 2000 r. , to zasadniczego znaczenia nabiera fakt trwającego postępowania podatkowego w zakresie VAT m.in. za lipiec 1995 r. Skutkiem cyt. wyroku WSA w Poznaniu z 2 kwietnia 2010 r. jest bowiem powrót sprawy określenia zobowiązania podatkowego do etapu rozpatrzenia odwołania TF od decyzji organu pierwszej instancji z [...] września 2000 r. Zatem również i powyższa okoliczność przemawia za uznaniem zasadności zawieszenia postępowania w przedmiocie zaliczenia wpłaty. W skardze zostało zgłoszone żądanie stwierdzenia nieważności zaskarżonych postanowień pierwszej i drugiej instancji, jedynie ze wskazaniem "z powodu rażącego naruszenia prawa". Strona skarżąca ani nie wskazała przepisów prawa, które w ten kwalifikowany sposób zostały naruszone, ani też na czym to rażące naruszenie prawa miałoby polegać. Sąd natomiast rozstrzygając w myśl art. 134 § 1 P.p.s.a. w granicach danej sprawy i nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną nie stwierdził , by zachodziły przyczyny nieważności określone w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd orzekł zatem o oddaleniu skargi. ( - ) Alina Rzepecka ( - ) Stefan Kowalczyk ( - ) Krystyna Skowrońska-Pastuszko