I SA/Go 901/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi J.S., P.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności wspólników spółki jawnej za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2006 roku postanawia: odrzucić skargę. Skarżący, J.S., P.S., zarządzeniem z dnia 16 października 2012 r. zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w wysokości 500 zł. W odpowiedzi na wezwanie obydwaj skarżący wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniami z dnia 12 marca 2013 r. sygn. akt I SA/Go 901/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy, zaś postanowieniami z dnia 27 czerwca 2013 r. sygn. akt I FZ 258/13 i I FZ 259/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia stron na ww. orzeczenia. Zarządzeniem z dnia 22 lipca 2013 r. Przewodniczący Wydziału I ponownie wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie - w terminie 7 dni - wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Odpis zarządzenia doręczony został każdemu ze skarżących w dniu 26 lipca 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru pisma k. 185 i 186 akt sądowych). W terminie do uiszczenia wpisu sądowego obydwaj skarżący ponownie wnieśli o zwolnienie ich od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona opłata, a skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Postanowieniami Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2013 r. prawomocnie oddalono zażalenia skarżących w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 22 lipca 2013 r. Sąd wezwał obu skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi, wyznaczając siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności, pod rygorem odrzucenia skargi. Żaden ze skarżących w wyznaczonym przez Sąd terminie nie dokonał wpłaty, natomiast obydwaj wystąpili do Sądu z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Należy zwrócić uwagę, i takie stanowisko przyjął Naczelny Sąd Administracyjny, (zob. postanowienia: z dnia 18 września 2007 r., II FZ 330/07 oraz z dnia 11 stycznia 2008 r., II FZ 616/07), że bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje jednak przerwany, jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu (w niniejszej sprawie - w ostatnim dniu tego terminu), wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 P.p.s.a. W konsekwencji należy zatem uznać, że ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym przez sąd do strony po prawomocnym rozstrzygnięciu w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia w stosunku do toczącego się postępowania. Zatem ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, bez względu na zmianę jego treści oraz zakresu żądania w stosunku do wniosku pierwotnego, nie wpływa również na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie. Jedynie wydanie przez sąd postanowienia odmiennej treści w przedmiocie udzielania stronie prawa pomocy skutkowałoby utratą mocy pierwszego postanowienia, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Inne rozumienie zasad postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania zasadniczego wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem tego postępowania. Jak wskazano powyżej, od obowiązku uiszczenia wpisu nie zwalniało zatem skarżących ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, a bieg terminu do opłacenia skargi nie został przerwany, mimo że każdy ze skarżących po doręczeniu tego wezwania, przed upływem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu wystąpił do sądu z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Dodać przy tym należy, że postanowieniami z dnia 29 sierpnia 2013 r. Sąd odmówił skarżącym zmiany postanowienia z dnia 12 marca 2013 r. o odmowie przyznania prawa pomocy uznając, że nie zachodzą nowe okoliczności w sytuacji majątkowej i finansowej każdego z nich, w rozumieniu art. 165 P.p.s.a., uzasadniające odmienną ocenę możliwości uiszczenia wpisu. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżący nie uiścili wpisu mimo istniejącego obowiązku, wobec czego na podstawie cyt. wyżej przepisu skargę należało odrzucić, co Sąd orzekł w sentencji postanowienia.