I SA/Go 91/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. spółka jawna o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi H. spółka jawna na decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec 2014 r. oraz umorzenie postępowania w podatku od towarów i usług za listopad 2014 r. postanawia: 1. Odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. 2. Zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 złotych (słownie: sto) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od zażalenia. Pismem z [...] stycznia 2022 r., H. spółka jawna (dalej jako: "Skarżący"), wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia. Postanowieniem z 12 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Go 91/22 Sąd odrzucił wniesioną skargę. W uzasadnieniu wskazano, że Skarżący pomimo wezwania Sądu nie uzupełnili braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej tj. odpisu z rejestru przedsiębiorców KRS, zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - dalej jako: "P.p.s.a."). Odpis ww. postanowienia doręczono Skarżącym w dniu 21 kwietnia 2022 r. Skarżący w dniu 25 kwietnia 2022 r. wnieśli pismo zatytułowane jako "zażalenie na postanowienie z dnia 12 kwietnia 2022 r.", dołączyli wydruk z KRS oraz uiścili kwotę 100 zł tytułem wpisu od zażalenia. Z uwagi na treść pisma Strony skarżącej powołujące okoliczności dotyczące braku winy w uchybieniu terminu do usunięcia braków formalnych skargi, Przewodniczący Wydziału I zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2022 r. wezwał skarżącą Spółkę do wskazania czy jej pismo z dnia [...] kwietnia 2022 r. jest zażaleniem na postanowienie z dnia 12 kwietnia 2022 r. czy wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że ww. pismo jest zażaleniem. W odpowiedzi na wezwanie Sądu Skarżący pismem z dnia [...] maja 2022 r. wskazali, że pismo z dnia [...] kwietnia jest wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek Skarżących nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna, z tym, że strona, która nie dochowała terminu, dysponuje ustawowym prawem do złożenia wniosku o jego przywrócenie. Stosownie do art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a.). Z przywołanych przepisów wynika, że przywrócenie terminu jest możliwe jeśli strona uchybiła terminowi, bowiem zaistniała przeszkoda, z powodu której strona nie mogła dokonać czynności procesowej w wyznaczonym terminie. Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i tylko łączne zaistnienie przywołanych przesłanek może stanowić podstawę faktyczną i prawną do wydania postanowienia o przywróceniu wnioskodawcy terminu do dokonania czynności procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Z brakiem winy mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia okoliczności niezależnych od strony, które są niemożliwe do przezwyciężenia nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, a do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienia NSA: z 10 września 2010 r. o sygn. akt II OZ 849/10, z 2 października 2002 r. o sygn. akt V SA 793/02, publik. Monitor Prawniczy z 2002 r. nr 23, poz. 1059). W niniejszej sprawie po dwukrotnym awizowaniu przesyłki zawierającej m.in. wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi, została zwrócona do nadawcy w dniu 21 marca 2022 r. z powodu niepodjęcia jej w terminie. Zarządzeniem z 7 kwietnia 2022 r. Przewodniczący Wydziału I w trybie art. 73 § 4 P.p.s.a, uznał przesyłkę za doręczoną stronie skarżącej z dniem 18 marca 2022 r. Brak formalny skargi nie został usunięty i z tego powodu Sąd postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2022 r. odrzucił skargę. Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazali, że niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od Strony. Liczne postępowania skarbowe, sądowe, egzekucje skarbowe i komornicze toczące się jednocześnie z niniejszą sprawą zbiegły się z wyznaczonym terminem uzupełnienia braków formalnych skargi i spowodowały jej niedopełnienie. W ocenie Sądu, wniosek o przywrócenie terminu nie został uzasadniony przez Skarżących okolicznościami wskazującymi na brak winy w uchybieniu terminowi, stosownie do treści art. 87 P.p.s.a., wobec czego wniosek ten nie mógł być uwzględniony. Niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu. Jedynie zaistnienie wyjątkowych, nieprzewidywalnych i niezależnych od strony okoliczności, których nie mogła usunąć w terminie do dokonania danej czynności, może uzasadniać jego przywrócenie. Do takich niedających się przezwyciężyć i przewidzieć przeszkód, niezależnych od strony, nie można jednak zaliczyć mnogości toczących się wobec Strony postępowań. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 87 § 1, Sąd postanowił jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Jednocześnie zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono o zwrocie uiszczonego wpisu (pkt 2 sentencji postanowienia).