I SA/Go 924/07

Dnia 14 stycznia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący : Asesor WSA Alina Rzepecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 stycznia 2008 roku wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S.M. i C.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zwrotu wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący S.M. i C.M. w piśmie zawierającym skargę na wymienioną na wstępie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej złożyli też wniosek o wstrzymanie jej wykonania w całości. Jako podstawę wskazali art.61 §2 pkt1 i §3 w związku z art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.) W motywach podnieśli, iż wstrzymanie jest uzasadnione ważnym interesem strony, a także interesem publicznym, bowiem wydanie bądź wykonanie decyzji tak rażąco naruszającej powszechnie obowiązujący porządek prawny godzi w podstawowe zasady postępowania podatkowego, między innymi zasadę ogólnego pogłębiania zaufania do organów podatkowych (art.121 §1 ordynacji podatkowej), Wskazali też, iż nie zachodzą przesłanki od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postępowaniu rygoru natychmiastowej wykonalności, albo gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania, a ze względu na powszechnie stosowaną przez organy podatkowe praktykę zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z art.61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr153 , poz.1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. W myśl art.61 §3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, niemniej cytowany przepis określa tylko następujące powody wstrzymania wykonania: jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanka odnosząca się do wyrządzenia znacznej szkody oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Zapis w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest przy tym utożsamiony z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania. Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenie, odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony, wprowadzonej w art.61 §3 P.p.s.a. jako odstępstwo od powyżej wskazanej zasady, wynikającej z art.61 §1 tej ustawy. W powyższym zakresie Sąd rozpoznający wniosek podzielił pogląd zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny m. in. w postanowieniu z dnia 24 maja 2006r. , sygn. akt I GZ 170/06 (niepubl.) Istota wyjątkowego charakteru instytucji wstrzymania wykonania decyzji przejawia się w tym, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym, w orzecznictwie przyjmuje się, że nie wystarczy samo powtórzenie treści przepisu, lub ogólnikowych komentarzy przytaczanych w literaturze przedmiotu, lecz wymaga się, by uzasadnienie wniosku odnosiło się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Należy podkreślić, iż przedmiotowe postępowanie może dotyczyć tylko i wyłącznie zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem o merytorycznej zasadności skargi Sąd rozstrzyga po rozpoznaniu jej zarzutów (por. postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2004r., sygn. FZ 136/04). W tym miejscu wypada również dodać, iż wykonanie decyzji organu administracyjnego dotyczącej wymiaru należności podatkowych nie łączy się w każdym przypadku z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnymi do odwrócenia skutkami, jako że w wypadku ewentualnego uwzględnienia przez Sąd skargi i uchylenia decyzji strona skarżąca może otrzymać zwrot zapłaconych wcześniej należności. W świetle powyższego należy stwierdzić, że okoliczności przedstawione we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w żadnej mierze nie wyczerpują przesłanek określonych w art.61 §3 P.p.s.a. Są zbyt ogólne. W istocie, Strona Wnioskująca nie wskazała żadnych konkretnych i zindywidualizowanych okoliczności, które uzasadniałyby jej podanie. Skarżący nie wyjaśnili w czym miałoby zachodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i na czym owe niebezpieczeństwo miałoby polegać. W ocenie Sądu, argumentacja Strony Skarżącej ograniczyła się jedynie do bardzo ogólnego przedstawienia prawnych aspektów instytucji wstrzymania wykonania decyzji. Tym samym powołane przesłanki, nie mogą prowadzić do uznania wykazania przez wnioskodawców, iż wykonanie zaskarżonej decyzji stwarza w ich przypadku niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu cyt. przepisów P.p.s.a. W świetle powyższego, z uwagi na brak podstaw uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji Sąd na podstawie art. 61 §3 i § 5 tej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 rokuNr 153 poz. 1270 ) postanowił jak w sentencji.