I SA/Go 98/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, podnosząc, iż po zakończeniu działalności gospodarczej posiada liczne zobowiązania oraz, iż z jego majątku prowadzona jest egzekucja. Oświadczył, iż mieszka wraz z żoną i z dwójką dzieci (w wieku 4 lat i 1 roku). Stwierdził również, iż nie posiada majątku. W trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skarżący został wezwany do złożenia: wyciągów z rachunków bankowych swojego i żony, oświadczenia na temat wysokości i źródła dochodów żony skarżącego, oświadczenia, czy skarżący bądź żona są właścicielami samochodów osobowych oraz oświadczenia o wysokości miesięcznych wydatków. Pismo sądowe zawierające wezwanie nadano 27 kwietnia 2009 r. Skarżący pismem z dnia [...] maja 2009 r. poinformował, iż żądane dokumenty prześle po kolejnych 7 dniach, ponieważ z uwagi na sytuację rodzinną nie mógł ich zgromadzić. Pomimo terminu, o którym mowa w piśmie skarżącego do tutejszego sądu nie wpłynęły żądane dokumentów i oświadczenia. W tym stanie rzeczy należało stwierdzić co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., stronie będącej osobą fizyczną można przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście – obiektywnie niemożliwe. Ze wspomnianego przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wynika jednak, że ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy (post. NSA z 6.10.2004r. GZ 71/04 ONSAiWSA z 2005r. z. 1 poz. 8). Niemniej w razie, gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu posiadania bądź stanu rodzinnego lub budzi w tych kwestiach wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub jej stanu rodzinnego (art. 255 p.p.s.a.). Zaniechanie złożenia żądanych dokumentów skutkuje rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w oparciu o treść oświadczeń zawartych w złożonym formularzu (zob. post. NSA z 31.III.2005r. II FZ 126/05 ONSAiWSA z 2006r. z. 1 poz. 13). Kierując się powyższymi kryteriami należało uznać, iż skarżący nie wykazał istnienia przesłanek prawa pomocy. Twierdzenia skarżącego zawarte w złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach nie zostały przez niego poparte jakimikolwiek dokumentami. Zaniechanie przedstawienia tych dokumentów, wobec zdawkowej formy informacji zawartych w uzasadnieniu wniosku uniemożliwia dokonanie kategorycznych ustaleń dotyczących jego sytuacji majątkowej. Nie jest zatem możliwe stwierdzenie, czy uiszczenie przez skarżącego wpisu od skargi istotnie przekracza jego zdolności płatnicze. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji.