I SA/Go 982/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędziowie Sędzia WSA Stefan Kowalczyk (spr.) Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Protokolant Asystent sędziego Małgorzata Kosicka-Chilczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi I.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę. I SA/Go 982/10 U Z A S A D N I E N I E I.W., wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2008 Nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...], w przedmiocie oddalenia zarzutów na postępowanie egzekucyjne, prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...] z dnia [...] listopada 2007 r. Z akt sprawy wynika że: W dniu 25.10.2007 roku skarżąca wniosła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej nr [...] z dnia [...].10.2007 roku określającej zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2002 roku do dnia wydania ostatecznej decyzji administracyjnej w przedmiocie zobowiązania podatkowego, przy jednoczesnym zabezpieczeniu wykonania decyzji w formie depozytu gotówkowego. Dnia [...].10.2007 roku skarżąca wniosła o zwiększenie kwoty przyjętego zabezpieczenia w formie depozytu gotówkowego do kwoty 899.014,60 złotych, uznając że zobowiązanie podatkowe określone decyzją wskazaną wyżej jest wyższe niż wynika to z decyzji o zabezpieczeniu, a także że różnica w kwocie 482.941,60 złotych została już uiszczona. Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...].11.2007roku nr [...] odmówił zwiększenia kwoty przyjętego zabezpieczenia zobowiązania podatkowego. W dniu [...].11.2007 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego skierował do egzekucji tytuły wykonawcze z dnia [...].11.2007 r., obejmujące zobowiązania podatkowe skarżącej w podatku od towarów i usług za kwiecień i lipiec 2002 r. Zawiadomieniem z dnia [...].11.2007 r. organ egzekucyjny w oparciu o wskazane tytuły wykonawcze, dokonał zajęcia wierzytelności wynikającej z rozliczenia kwoty wpłaconej w dniu [...].10.2007 roku na rachunek depozytowy urzędu Skarbowego tytułem zabezpieczenia. W dniu 4.12.2007 roku organ egzekucyjny doręczył skarżącej odpis w / w zawiadomienia w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej, o zajęciu wraz z odpisami wskazanych tytułów wykonawczych, a w dniu 18.12.2007 roku w miejscu zamieszkania. W dniu 14.12.2007 roku, w / w dokumenty zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej. W dniu 11 grudnia 2007 r. I.W. wniosła zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne, powołując się na art. 33 pkt 6 i pkt 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm zwaną dalej u.o.p.e.a.). Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...].03.2008 roku uznał zarzuty za nieuzasadnione. Powyższe postanowienie zostało uchylone postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...].07.2008 roku ze względu na konieczność rozpatrzenia i wyjaśnienia z zachowaniem zasady dwuinstancyjności postępowania, zarzutu dotyczącego niespełnienia wymogów ustawowych w zakresie opatrzenia tytułów wykonawczych klauzulą o skierowaniu ich do egzekucji. Postanowieniem z dnia [...].09.2008 roku Naczelnik Urzędu Skarbowego oddalił zarzuty na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] z dnia [...].11.2007 roku. Postanowienie to zostało również uchylone postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...].12.2008 roku. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...].02.2009 roku oddalił zarzuty skarżącej, a Dyrektor Izby Skarbowej na skutek złożonego zażalenia postanowieniem z dnia [...].07.2010 roku utrzymał je w mocy. Przy badaniu dopuszczalności egzekucji stwierdzono, że tytuły wykonawcze są prawidłowo wystawione i nadają się do realizacji. Zdaniem organu strona nie podjęła czynności zmierzających do dobrowolnego wykonania obowiązku. Odmawiając uwzględnienia zarzutów i utrzymując zaskarżoną decyzję Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że zarzut niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, określony w pkt 6 art. 33 u.p.e.a. nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 33 pkt 10 u.p.e.a. przez niewypełnienie żadnego z pól w pozycji 46 tytułów wykonawczych. Podkreślono, że decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, stanowiąca podstawę wystawienia tytułów wykonawczych, ma charakter deklaratoryjny, a zatem za bezzasadny uznać należy również podniesiony w zażaleniu zarzut naruszenia podjęcia czynności egzekucyjnych w sytuacji, gdy skarżąca nie uchylała się od wykonania obciążającego go obowiązku. Nadto wskazał, że sam fakt złożenia przez skarżąca wniosku o przyjęcie depozytu w gotówce przy jednoczesnym przekazaniu gotówki do depozytu nie stanowi wystarczającej podstawy do uznania, iż zostało ustanowione zabezpieczenie, bowiem dopiero wydanie przez organ podatkowy postanowienia o przyjęciu depozytu wywołuje tenże skutek. W skardze do WSA skarżąca, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego zarzuciła naruszenie art.1 ust. 1 u.p.e.a. poprzez aprobatę dla podjęcia czynności egzekucyjnych w sytuacji, kiedy zobowiązany nie uchylała się od wykonania na nim ciążących zobowiązań, o których mowa w art. 2 tej ustawy, a także naruszenia art. 33 ust. 6 u.o.p.e.a. Podtrzymując zarzut naruszenia art. 33 ust. 6 u.o.p.e.a. wskazała, iż skarżąca wpłaciła kwotę zobowiązania na rachunek wierzyciela i złożyła wniosek o ustanowienie zabezpieczenia wykonania decyzji w formie depozytu gotówkowego jeszcze przed wystawieniem tytułów wykonawczych co dowodzi, że nie uchyla się od wykonania ciążących na niej obowiązków. W związku z tym wystawiając tytuły wykonawcze Naczelnik Urzędu Skarbowego naruszył art. 1 pkt 1 u.p.e.a., gdyż nie zbadał, czy podatnik uchylał się od wykonania zobowiązania. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż organ podatkowy skierował do egzekucji tytuły wykonawcze nr [...] z uwagi na brak dobrowolnej zapłaty przez skarżącą których termin płatności upłynął w 2002 roku. Wskazał, iż złożenie wniosku o przyjęcie zabezpieczenia i wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej na podstawie art. 224a w zw. z art. 33d ordynacji podatkowej pozostaje bez wpływu na dopuszczalność egzekucji administracyjnej. W sprawie nie ustanowiono zabezpieczenia zobowiązania podatkowego, z tego też względu brak jest również przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji Nadto zgodnie z art. 1 pkt 1 u.o.p.e.a. powyższa ustawa określa sposób postępowania wierzycieli w przypadku uchylania się zobowiązanego do wykonania obowiązków o których mowa w art. 2 ustawy. Natomiast zgodnie z art. 6 § 1 w / w ustawy w przypadku uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel winien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. Zasady postępowania w przypadku ziszczenia się przesłanek określonych w art. 6 § 1 ustawy określone zostały w rozporządzeniu MF z dnia 22.11.2001 roku w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Nie przewidują one jednak odstąpienia wierzyciela od czynności egzekucyjnych w przypadku gdy strona / skarżąca / ubiega się o ustanowienia zabezpieczenia w celu wstrzymania wykonania decyzji. Wobec tego, że skarżąca nie uiściła podatku od towarów i usług za kwiecień i lipiec 2002 roku, a dokonanie wpłaty na konto depozytowe organu tytułem zabezpieczenia pozostaje bez wpływu na dopuszczalność egzekucji. Przyjęcie wpłaconej kwoty wymaga wydania postanowienia o przyjęciu zabezpieczenia, natomiast organ podatkowy nie przyjął zabezpieczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. W skardze, skarżąca poniosła zarzut naruszenia przez organ egzekucyjny, art. 1 ust. 1 u.o.p.e.a. i art. 33 ust. 6 u.o.p.e.a. Zgodnie z art. 1 ust. 1, ustawa określa sposób postępowania wierzycieli w przypadkach uchylania się zobowiązanych od wykonania ciążących na nich obowiązków, o których mowa w art. 2. Art. 33 ust. 6 u.p.e.a. natomiast stanowi, że podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanie niedopuszczalnego środka egzekucyjnego. Skarżąca podnosząc zarzut niedopuszczalności egzekucji, wskazała, iż postępowanie organu egzekucyjnego narusza dyspozycję art. 1 ust. 1 u.o.p.e.a. bowiem organ podjął czynności egzekucyjne w sytuacji gdy skarżąca nie uchylała się od wykonania ciążących na niej obowiązków. Należy zauważyć, iż zarzut powyższy skarżąca formułuje w sytuacji gdy wystąpiła do organu podatkowego z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji zgodnie z art. 224 a, § 1 pkt 1 w związku z art. 33 d pkt 6 ordynacji podatkowej. Nadto skarżąca wniosła o zabezpieczenie wykonania zobowiązania i wpłaciła na poczet tego zabezpieczenia kwotę pieniężną. Fakt ten jednakże pozostaje bez wpływu na możliwość i dopuszczalność egzekucji administracyjnej. Należy bowiem powtórzyć za organem iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w związku z przyjęciem zabezpieczenia następowało na skutek wydania postanowienia o przyjęciu zabezpieczenia, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Należy podkreślić, że art. 33 ust. 6 u.p.e.a. dotyczy niedopuszczalności egzekucji ze względów formalnych, a nie merytorycznych. Postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte na podstawie tytułów wykonawczych i dotyczyło podatku od towarów i usług. Tak więc formalnie zgodnie z art. 2 § 1 pkt 1 u.p.e.a. egzekucja w trybie administracyjnym była dopuszczalna, i konieczna z uwagi na upływ terminu przedawnienia w dniu 31 grudnia 2007 r. Co do zarzutu podjęcia czynności egzekucyjnych w sytuacji kiedy skarżąca, nie uchylała się od wykonania ciążących na nim obowiązków o których mowa w art.2 tej ustawy. Skarżąca jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie podejmowała działań mających na celu wykonanie określonego zobowiązania podatkowego, a jedynie działania mające na celu wstrzymanie wykonania decyzji. Nie może ulegać również wątpliwości, iż termin płatności zobowiązania podatkowego upłynął w 2002 roku, a skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania wraz z wnioskiem o przyjęcie zabezpieczenia w dniu [...].12.2007roku. Tym samym wszczęcie egzekucji było jak uzasadnione, wobec bardzo bliskiego upływu terminu przedawnienia. Skarżąca powołała się w swojej argumentacji na wyrok WSA z dnia 23.10.2007 roku I SA/Wr 817 / 07. Jednakże należy zauważyć że strona skarżąca w tej sprawie wystąpiła z wnioskiem o rozłożenie na raty zaległości podatkowej i to w kilka dni po upływie terminu zapłaty zobowiązania podatkowego, a nie jak w przypadku skarżącej tuż przed upływem terminu przewidzianego dla przedawnienia zobowiązania. Tak więc należy uznać iż brak jest podstaw do szukania analogi do sprawy będącej przedmiotem rozpoznania. Dodać również należy że Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie II FSK 140/09 wydał wyrok z dnia 27.05.2010 roku, którego przedmiotem była skarga organu podatkowego od wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 30.10.2010 roku wydanego w sprawie z skargi skarżącej w którym NSA wyraził pogląd w podobnej sprawie, który Sąd w niniejszym składzie podziela, a czego wyrazem jest podjęte rozstrzygnięcie. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę należało oddalić.