I SAB/Go 15/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska – Pastuszko Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk – Wiśniewska Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Anna Pakuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie zwrotu kosztów egzekucyjnych oddala skargę. "A" Sp. z o.o. wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie kosztów egzekucyjnych. Z akt sprawy wynika następujący stan faktyczny. W dniu 19 listopada 2014 r. Skarżąca Spółka, posiadający status zarejestrowanego odbiorcy, złożyła zgodnie z właściwością miejscową, Naczelnikowi Urzędu Celnego, informację w sprawie opłaty paliwowej za miesiąc październik 2014 r. o numerze [...] z zadeklarowaną kwotą należnej opłaty paliwowej w wysokości 1 665 019,20 zł. Kwota opłaty paliwowej nie została uiszczona, mimo upływu w dniu 25 listopada 2014 r. terminu jej płatności. W dniu 27 listopada 2014 r. skierowano do spółki upomnienie nr [...], które zostało doręczone w dniu 15 stycznia 2015 r. W dniu [...] stycznia 2015 r. wierzyciel - Dyrektor Izby Celnej, wystawił tytuł wykonawczy nr [...] na A Sp. z o.o. w celu przymusowego wyegzekwowania ww. zaległości. W toku prowadzonego wobec spółki postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny dokonał w dniu [...] stycznia 2015r. zajęcia prawa majątkowego stanowiącego zajęcie innych wierzytelności pieniężnych u dłużnika zajętej wierzytelności Dyrektora Izby Celnej nr [...] (zgodnie z art. 89 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, dalej zwana upea). W dniu [...] lutego 2015 r. dokonano zajęcia prawa majątkowego stanowiącego zajęcie wierzytelności pieniężnych z rachunku bankowego w trzech bankach: [...] (zgodnie zart.80 upea). Z wyżej wymienionych zastosowanych środków egzekucyjnych skuteczne były zajęcia w bankach, z tym że, na zablokowanych kontach nastąpiły zbiegi administracyjne, jak również blokada prokuratury. Zajęte konta nie wykazywały obrotów. W dniu [...] marca 2015 r. [...] przekazał tytułem realizacji zajęcia kwotę 0,01zł. Zastosowany w celu odzyskania zaległości wobec Skarbu Państwa środek egzekucyjny, zajęcie innej wierzytelności pieniężnej u Dyrektora Izby Celnej, doprowadziły do uzyskania kwoty 223.565,40zł, którą zaksięgowano na: opłatę paliwową - 122 258,20 zł, koszty egzekucyjne - 101 280,60 zł, wydatki (dojazd poborcy) - 15,00 zł, koszty upomnienia 11,60 zł. Pismem z dnia [...] września 2015 r. działający w imieniu spółki pełnomocnik wniósł o podjęcie przez organ egzekucyjny działań celem zajęcia nadpłaty podatku VAT w wysokości 33500452,27zł w związku z dokonanymi przez A Sp. z o.o. korektami faktur VAT wystawionymi firmom W Sp. z o.o. i A Sp. z o.o. na poczet zaległości w opłacie paliwowej. W dniach: [...] września 2015 r., [...] listopada 2015 r., [...] grudnia 2015 r., [...] lutego 2015 r., [...] kwietnia 2016 r. organ egzekucyjny dokonał zajęcia innej wierzytelności pieniężnej do Naczelnika Urzędu Skarbowego. Przeszkodą w realizacji tych środków egzekucyjnych był brak zwrotów VAT i nadpłat w podatku dochodowym. W dniu 29 października 2015r. wpłynęło do IC wezwanie z dnia [...] października 2015 r. do usunięcia naruszeń prawa, w trybie art. 52 § 3 w związku z art. 3 § 2 p. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U 2012 r., poz. 270 ), poprzez: uchylenie dokonanych w dniu [...] lutego 2015 r. czynności egzekucyjnych wobec A Sp. z o.o. w postaci zajęcia innych należności pieniężnych, na podstawie zawiadomienia nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., zwrot nienależnie pobranych kosztów egzekucyjnych w kwocie 101 295,60 zł, w związku z dokonanymi w dniu [...] lutego 2015 r., czynnościami egzekucyjnymi. Po analizie akt sprawy, Dyrektor Izby Celnej pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. przedstawił stanowisko w sprawie i uznał dokonane czynności za prawidłowe. Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. Skarżąca Spółka złożyła skargę na czynności Dyrektora Izby Celnej polegające na nieprawidłowym wszczęciu postępowania egzekucyjnego i zastosowaniu na podstawie zawiadomienia nr [...] z dnia [...] stycznia 2015r. środka egzekucyjnego w postaci zajęcia pozostałej kwoty zabezpieczenia generalnego, tj. 223 565,40 zł na poczet zaległości w opłacie paliwowej, a w związku z tym naliczeniem kosztów egzekucyjnych w wysokości 101 295,60zł. WSA w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z 21 kwietnia 2016 r. sygn. akt ISA/Go 97/16 odrzucił skargę Spółki na działanie Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie czynności egzekucyjnych. Pismem z dnia [...] listopada 2015 r. Ministerstwo Finansów Departament Służy Celnej przekazało skargę wniesioną przez Spółkę w celu udzielenia informacji dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego cyt.: "...na nieprawidłowe działanie Organu egzekucyjnego, tj. Dyrektora Izby Celnej, polegające na niezasadnym wszczęciu wobec A Sp. z o.o. postępowania egzekucyjnego i dokonaniu w dniu [...] lutego 2015 r., czynności egzekucyjnych w postaci zajęcia innych wierzytelności pieniężnych, na podstawie zawiadomienia nr [...] z dnia [...] stycznia 2015r., co wiązało się z naliczeniem kosztów egzekucyjnych w łącznej kwocie 101 295,60 złotych." Pismem z dnia [...] listopada 2015r. Dyrektor Izby Celnej przekazał informację w zakresie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. Minister Finansów po zapoznaniu się z wniesioną skargą przez A Sp. zo.o. z dnia [...] października 2015 r. na działanie Dyrektora Izby Celnej uznał skargę za nieuzasadnioną. W dniu 26 października 2015 r. wpłynęły do IC dwa wnioski z dnia [...] października 2015 r. o: - zwrot nienależnie pobranych kosztów egzekucyjnych w kwocie 101 295,60zł, w związku z dokonanymi przez Dyrektora Izby Celnej w dniu [...] lutego 2015 r., czynnościami w postaci zajęcia innych wierzytelności pieniężnych na podstawie zawiadomienia nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. - o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] stycznia 2015r. w związku z art. 59 § 1 pkt 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wskazując na niedopuszczalność egzekucji administracyjnej, gdyż w tytule wykonawczym nr [...] jako wierzyciel został oznaczony Dyrektor Izby Celnej. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. Dyrektor Izby Celnej odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego odmawiając również zwrotu pobranych należności egzekucyjnych powstałych w trakcie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Na powyższe postanowienia Spółka wniosła zażalenia. Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] listopada 2015 r. organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. Postanowieniem z dnia [...] marca 2016r. znak sprawy: [...] Dyrektor Izby Skarbowej uchylił postanowienie z dnia [...] listopada 2015 r. w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów egzekucyjnych pobranych w toku postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. w całości i przekazał w sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Organ egzekucyjny pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. wezwał Spółkę do określenia charakteru prawnego wniesionego podania z dnia [...] października 2015 r. i doprecyzowanie żądań. W odpowiedzi na wezwanie Skarżąca wniosła o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych i zwrot kosztów egzekucyjnych. Postanowieniem z dnia [...] maja 2016 r. organ egzekucyjny odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wydania postanowienia o wysokości kosztów egzekucyjnych powstałych i pobranych w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. Jednocześnie poinformowano Spółkę, pismem z [...] maja 2016 r., że konsekwencją wydanego postanowienia oraz aktualnego stanu sprawy egzekucyjnej nie ma możliwości zwrotu kosztów egzekucyjnych, o które wnoszono pismem z dnia [...] października 2015 r. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. Skarżąca wezwała Dyrektora Izby Celnej w do usunięcia naruszeń prawa, na podstawie art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (tj. Dz.U.2015, poz.641 ze zm.), poprzez: wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2015 r. o zwrot pobranych kosztów egzekucyjnych, zwrot nienależnie pobranych kosztów egzekucyjnych w kwocie 101 295,60 zł, w związku z dokonanymi przez Dyrektora Izby Celnej w dniu [...] lutego 2015 r., czynnościami w postaci zajęcia innych wierzytelności pieniężnej na podstawie zawiadomienia nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. Dyrektor Izby Celnej pismem z dnia [...] lipca 2016 r. przedstawił stanowisko w sprawie i uznał dokonane czynności za prawidłowe. W dniu [...] sierpnia 2016 r. w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego wobec spółki organ egzekucyjny dokonał zajęcia prawa majątkowego stanowiącego zajęcie innych wierzytelności pieniężnej u dłużnika zajętej wierzytelności Dyrektora Izby Celnej, zgodnie z pismem z Izby Celnej nr [...] informującym o nierozliczonej kwocie 62 606,30zł na rachunku opłaty paliwowej (zawiadomienie o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r.). W wyniku realizacji zajęcia uzyskano następujące kwoty: opłata paliwowa - 46 459,30 zł, odsetki od ww. należności - 6 639,00 zł Pismem z dnia [...] września 2016 r. Skarżąca zwróciła się o informację o realizacji zastosowanego środka egzekucyjnego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. Pismem z dnia [...] września 2016 r. nr [...] Izba Celna poinformowała o przekazaniu w dniu [...] września 2016 r. następujących kwot tj.: 17 856,80zł oraz 35 241,50zł. Pismem z [...] września 2016 r. poinformowano Skarżącą o rozliczeniu wpłaty i aktualnym saldem zadłużenia. Skarżąca wniosła skargę na czynności Dyrektora Izby Celnej polegające na zaniechaniu wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2015 r. o zwrot pobranych kosztów egzekucyjnych i braku zwrotu nienależnie pobranych kosztów egzekucyjnych w kwocie 101.295,60zł, w związku z dokonanymi przez Dyrektora Izby Celnej w dniu [...] lutego 2015 r., czynnościami w postaci zajęcia innych wierzytelności pieniężnych na podstawie zawiadomienia nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 17 § 1, art. 18, art .64 § 1 pkt 4, § 6, art. 64b pkt 1 oraz § 3-5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na braku wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie złożonego wniosku o zwrot nienależnie pobranych kosztów egzekucyjnych, uznając przy tym, iż Organ egzekucyjny prawidłowo obliczył i pobrał koszty egzekucyjne. Wskazując na powyższe zarzuty wniosła o zobowiązanie Dyrektora Izby Celnej do wydania rozstrzygnięcia w sprawie oraz zasądzenie kosztów postepowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się nieuzasadniona. Na wstępie wskazać należy, że stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako: P.p.s.a.) skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji przysługuje m.in. w sprawach, w których mogą być wydawane decyzje i postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1, 2 i 3 P.p.s.a.) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.). W piśmiennictwie oraz w judykaturze przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (zob. T. Woś, H. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s. 86; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt IV SAB/Wr 66/09). Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 37). Skarżąca wniosła skargę na czynności Dyrektora Izby Celnej polegające na zaniechaniu wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2015 r. o zwrot pobranych kosztów egzekucyjnych i braku zwrotu nienależnie pobranych kosztów egzekucyjnych w kwocie 101.295,60zł, w związku z dokonanymi przez Dyrektora Izby Celnej w dniu [...] lutego 2015 r., czynnościami w postaci zajęcia innych wierzytelności pieniężnych na podstawie zawiadomienia nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. Przypomnieć należy, że postanowieniem z [...] listopada 2015 r. Dyrektor Izby Celnej odmówił zwrotu pobranych należności egzekucyjnych powstałych w trakcie prowadzenia postepowania egzekucyjnego. Postanowienie to w wyniku rozpoznania zażalenia zostało uchylone przez organ odwoławczy. Ponownie rozpatrując sprawę organ pierwszej instancji postanowieniem z [...] maja 2016 r. odmówił wszczęcia postepowania w sprawie wydania postanowienia o wysokości kosztów egzekucyjnych powstałych i pobranych w toku postepowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] [...] stycznia 2015 r. Nadto pismem z dnia [...] maja 2015 r. poinformował Skarżącą o braku podstaw do zwrotu ww. kosztów egzekucyjnych wskazując, że przepisy ustawy o postepowaniu egzekucyjnym w administracji nie przewidują postanowień w przedmiocie zwrotu wyegzekwowanych kwot. Już z tych przyczyn nie można postawić organowi zarzutu bezczynności. Rozważyć należy czy w trakcie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, organ ma możliwość wydania postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania egzekucyjnego. Stosownie do zapisów art. 64c § 7 i 8 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 o postepowaniu egzekucyjnym w administracji ( t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 699 ze zm.), organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych m.in. na wniosek zobowiązanego, złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego albo od dnia powiadomienia go o wysokości pobranych kosztów egzekucyjnych, w przypadku zakończenia postępowania wskutek realizacji obowiązku. Na postanowienie to przysługuje zażalenie. Przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w odniesieniu do egzekucji należności pieniężnych w art. 64 § 1 określają, że za dokonanie określonych czynności egzekucyjnych pobiera się określoną procentową wysokość opłaty. W § 9 przywołanego przepisu określono chwilę w której powstaje obowiązek uiszczenia opłaty – z chwilą dokonania określonej czynności. Tym samym opłaty te są pobierane w trakcie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, nie po jego zakończeniu. Ponieważ przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przewidują wysokość opłat za konkretne czynności – organ z urzędu nie wydaje postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania egzekucyjnego. Następuje to w trybie art. 64c § 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Koszty egzekucyjne, ponieważ wynikają z przepisu prawa, nie są ustalane w formie aktu administracyjnego. Dopiero w sytuacji gdy zobowiązany kwestionuje ich wysokość lub zasadę ich powstania, organ rozstrzyga powyższą kwestię wydając stosowny akt administracyjny. Jednak postanowienie w przedmiocie kosztów egzekucyjnych może być wydane dopiero po zakończeniu postępowania (także poprzez umorzenie egzekucji) – patrz wyrok NSA sygn. akt II FSK 2103/11. Postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych, może być wydane jedynie w trybie art. 64c § 7 ww. ustawy. Przepis art. 64c § 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji określa zatem termin, w jakim Zobowiązany uprawniony jest do skutecznego żądania wydania postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych. Postanowienie z art. 64c § 7 powołanej ustawy może być wydane dopiero po zakończeniu postępowania egzekucyjnego. Powyższe uzasadnione jest również tym, że brak jest możliwości oznaczenia z góry kosztów egzekucyjnych i przewidzenia zdarzeń faktycznych i prawnych mających wpływ na zasadę ich ponoszenia lub wysokość. Tym samym prawidłowe jest stanowisko organu zgodnie, z którym w rozważanej sprawie brak jest podstaw do wydania postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych, o którym mowa w art. 64c § 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przedmiotowe postanowienie może być wydane dopiero po zakończeniu postępowania egzekucyjnego. W niniejszej sprawie poza sporem jest, że nadal toczy się postępowanie egzekucyjne prowadzone przez Dyrektora Izby Celnej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. w zakresie realizacji opłaty paliwowej za miesiąc październik 2014 r. Zgodnie z treścią art. 64c § 7 i § 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych m.in. na wniosek zobowiązanego, złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego albo od dnia powiadomienia go o wysokości pobranych kosztów egzekucyjnych, w przypadku zakończenia postępowania wskutek realizacji obowiązku. Przepis art. 64c § 7 ww. ustawy stanowi zatem jedyną podstawę do wydania postanowienia o kosztach egzekucyjnych. Natomiast przepis art. 64c § 8 ww. ustawy określa jednocześnie termin, w jakim zobowiązany uprawniony jest do skutecznego żądania wydania postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych. Zatem postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych, może być wydane dopiero po zakończeniu postępowania egzekucyjnego. W niniejszej sprawie na dzień wydania skarżonego postanowienia przedmiotowe postępowanie egzekucyjne nadal się toczyło. Oznacza to, że wniosek o wydanie postanowienia w tym przedmiocie jest przedwczesny. Zgodnie z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jeżeli przepisy tej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W myśl art. 61a § 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, gdy żądanie, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Podkreślić należy, że zwrot "nie może być wszczęte" należy odnieść przede wszystkim do sytuacji, gdy wszczęciu postępowania sprzeciwia się przepis prawa bądź poszczególne przepisy, których interpretacja uniemożliwia prowadzenie tego postępowania i rozpatrzenie treści żądania w sposób merytoryczny. Przyczyny, które powodują, że postępowanie nie może być wszczęte, mogą dotyczyć także braku w przepisach podstawy do rozpatrzenia treści żądania w trybie postępowania administracyjnego. W przypadku zatem stwierdzenia braku możliwości realizacji żądania z ww. przyczyn, zasadna jest odmowa wszczęcia postępowania na podstawie powołanego art. 61a § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Podkreślenia wymaga, że stwierdzenie zaistnienia ww. przesłanek, obliguje organ do wydania tego rodzaju postanowienie. Z uwagi na powyższe w odniesieniu do żądania wydania postanowienia, o którym mowa w art. 64c § 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (w sprawie kosztów egzekucyjnych), Skarżącej odmówiono wszczęcia postępowania, z uwagi na brak możliwości na tym etapie prowadzenia tego postępowania i rozpatrzenia treści żądania w sposób merytoryczny we wskazanej przez Stronę skarżącą formie. Stwierdzenie zaistnienia ww. okoliczności obligowało zatem organ do zakończenia postępowania w sposób formalny na podstawie art. 61 a § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez odmowę wszczęcia postępowania. Wskazać również należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 18 stycznia 2017 r. w sprawie I SA/Go 360/16 oddalił skargę Spółki na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w zakresie zwrotu kosztów postępowania egzekucyjnego. Z tych też przyczyn oraz na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd oddalił skargę.