I SAB/Go 24/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi S.G. na bezczynność Rady Miejskiej w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Przewodniczącego Rady Miejskiej postanawia: odrzucić skargę. S.G. wniósł skargę na bezczynność Rady Miejskiej w przedmiocie rozpatrzenia jego skargi z dnia [...] marca 2012 r. W skardze z dnia [...] marca 2012 r. S.G. zarzucił Przewodniczącemu Rady Miejskiej brak ogłoszenia w całości Uchwały Rady Miejskiej dotyczącej podatku uchwalonego w dniu 29 grudnia 2011 r. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skarga S.G. z dnia [...] marca 2012 r. została przekazana do rozpatrzenia Wojewodzie zgodnie z art. 229 K.p.a. Nadmienił również, że zarzuty dotyczące nie wywieszania uchwał Rady Miejskiej na urzędowych tablicach ogłoszeń w całości były niejednokrotnie podnoszone przez skarżącego w wielu skargach i pozwach. Organ podkreślił, że wszystkie uchwały Rady Miejskiej udostępniane są wg potrzeb mieszkańcom Gminy, w biurze Rady Miejskiej a także publikowane są na stronie Biuletynu Informacji Publicznej w zakładce: akty prawne. Zaznaczył również, że uchwały, z treści których wynika, iż podlegają opublikowaniu w sposób zwyczajowo przyjęty poprzez rozplakatowanie na urzędowych tablicach ogłoszeń, umieszczane są na tablicy informacyjnej Urzędu Miejskiego. Z uwagi na fakt, iż obszerność uchwał oraz załączników niejednokrotnie uniemożliwia wywieszenie całości dokumentu na tablicy ogłoszeń, pod tekstem uchwały umieszczany jest zapis informujący o miejscu, w którym całość uchwały jest udostępniana do wglądu mieszkańcom Gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tego artykułu kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zanim jednak Sąd przystąpi do merytorycznego rozpoznania skargi obowiązany jest dokonać oceny dopuszczalności skargi. Za dopuszczalną można zaś uznać skargę, która podlega kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z regulacją art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z powyższy przepis zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Z przepisu tego wynika, że skarga na bezczynność organu może być wniesiona w sprawach, w których mogą być podejmowane akty lub czynności określone w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. lub gdy odrębna ustawa tak stanowi. W rozpoznawanej sprawie S.G. wniósł skargę na bezczynność Rady Miejskiej w przedmiocie rozpatrzenia jego skargi z dnia [...] marca 2012 r. W skardze z dnia [...] marca 2012 r. zarzucił Przewodniczącemu Rady Miejskiej brak ogłoszenia w całości Uchwały Rady Miejskiej dotyczącej podatku uchwalonego w dniu 29 grudnia 2011 r. Analiza treści skargi prowadzi zatem do wniosku, że intencją skarżącego nie było uzyskanie określonego rozstrzygnięcia, które wiązałoby się ze sferą jego interesu prawnego. Wobec powyższego przyjąć należało, że rozpoznawana w niniejszej sprawie skarga S.G. stanowi w istocie skargę, o której mowa w dziale VIII w art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 – powoływanej dalej jako "K.p.a."). Zgodnie z tym przepisem przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Podkreślić należy, iż w postępowaniu skargowym uregulowanym w dziale VIII K.p.a., które jest jednoinstancyjnym postępowaniem uproszczonym, nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, a w konsekwencji nie kończy się ono wydaniem decyzji administracyjnej, ale czynnością materialno-techniczną. Stosownie do art. 237 § 3 K.p.a. o sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego, przy czym elementy składowe tego zawiadomienia określa art. 238 § 1 K.p.a. Nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego, nie jest ono także innym, niż decyzje i postanowienia, aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Podkreślić należy, iż skarga z art. 227 K.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, niedającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII K.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 20 listopada 2013 r. sygn. akt II OSK 2783/13 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. skargę odrzucił.