I SAB/Go 31/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 4 kwietnia 2011 r. wniosku S.B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi S.B. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w sprawie odwołania od decyzji odmawiającej w całości uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za styczeń 2005 roku postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z 15 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim umorzył postępowanie ze skargi S.B. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej. Postanowienie, wobec niezaskarżenia go przez żadną ze stron, stało się prawomocne 28 stycznia 2011 r. (postanowienie o stwierdzeniu prawomocności - k. 43v) 16 lutego 2011 r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W piśmie z tego samego dnia wyjaśniła, że wnosi o przyznanie prawa pomocy w związku z wniesieniem skargi kasacyjnej przez Dyrektora Izby Skarbowej. Wniosek skarżącej podlegał oddaleniu z następujących przyczyn. Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy jest postępowaniem o charakterze wnioskowym (art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Jest ono inicjowane wnioskiem, w którym strona wskazuje zakres żądanego prawa pomocy. Zakres ten jest wiążący dla sądu (lub referendarza sądowego). Skarżąca w niniejszej sprawie wniosła o prawo pomocy w zakresie całkowitym już po uprawomocnieniu postanowienia o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego, co jednak nie stało formalnie na przeszkodzie wystąpieniu z takim wnioskiem (por. np. post. NSA z 28 lipca 2009 r. I OZ 745/09 LEX 552405). Prawomocność orzeczenia kończącego postępowanie nie stanowiła również przesłanki odmowy przyznania prawa pomocy. Niemniej w niniejszej sprawie należy zwrócić uwagę, iż skarżąca oświadczyła, że jej wniosek dotyczy postępowania odwoławczego zainicjowanego skargą kasacyjną organu podatkowego. Jak jednak wynika z akt sprawy dyrektor izby skarbowej nie zaskarżył postanowienia z 15 grudnia 2010 r. Środka zaskarżenia przeciwko temu orzeczeniu nie wywiodła również sama skarżąca. Żądanie ustanowienia radcy prawnego oraz zwolnienia z kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym ze skargi organu podatkowego jest zatem bezprzedmiotowe. Z pisma skarżącej nie wynika też, by domagała się przyznania prawa pomocy w związku z którymś z postępowań toczących się po uprawomocnieniu orzeczenia kończącego postępowanie (np. dotyczącego przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej), co nakazywałoby rozważenie, czy w sytuacji majątkowej skarżącej żądanie przyznania prawa pomocy jest uzasadnione. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie, w jakim obejmuje on żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezzasadny także dlatego, że po zakończeniu postępowania skarżącej nie obciążają jakiekolwiek koszty sądowe. Odpisy wszelkich orzeczeń zapadłych w sprawie (włącznie z niniejszym) przysługują stronie bezpłatnie (art. 234 § 1 w zw. z art. 163 § 1 i 2 w zw. z art. 142 § 1 oraz a contrario z art. 141 § 2 p.p.s.a.). Jednocześnie skarżącej - jako stronie przysługuje prawo do nieodpłatnego przeglądania akt w siedzibie sądu (art. 12a § 2 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji.