I SAB/Go 35/10
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2010-12-15
Skład orzekający: Jacek Niedzielski, Stefan Kowalczyk, Krystyna Skowrońska-Pastuszko
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej staje się bezprzedmiotowa po wydaniu decyzji, której wydanie była przedmiotem żądania skargi?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność staje się bezprzedmiotowa, jeżeli w toku postępowania sądowego organ wyda decyzję, której wydanie była przedmiotem żądania skargi. W takim przypadku sąd umarza postępowanie z uwagi na brak przedmiotu sporu, gdyż nie może zastosować art. 149 P.p.s.a. po wydaniu decyzji.Stan faktyczny
Skarżąca S.B. złożyła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w sprawie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od towarów i usług za maj 2005 r. W toku postępowania organ wydał decyzję, której wydanie była przedmiotem skargi. Skarżąca domagała się zobowiązania organu do rozstrzygnięcia sprawy oraz ukarania pracowników za zwłokę.Rozstrzygnięcie
Umorzyć postępowanie z powodu bezprzedmiotowości po wydaniu decyzji przez organ.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Sędzia WSA Krystyna Skowrońska - Pastuszko Protokolant Sekretarz sądowy Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi S.B. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za maj 2005r. umorzyć postępowanie.
I SAB/Go 35/10
U Z A S A D N I E N I E
Skarżąca S.B. wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej, zarzucając naruszenie art. 121 § 1, art. 125, art. 139 § 1 Ordynacji podatkowej przez przekroczenie terminu do załatwienia sprawy w postępowaniu odwoławczym z wniosków o wznowienie postępowań zakończonych prawomocnymi decyzjami z [...] stycznia 2010 r.
W sprawie wystąpił następujący stan faktyczny.
Dnia [...] lutego 2010 r. K.B. – pełnomocnik skarżącej S.B. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2010 r. od nr [...] do nr [...]. Wniosek złożono na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 i 6 Ordynacji podatkowej. Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej odmówił uchylenia w całości decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2010 r.
Od tej decyzji skarżąca wniosła odwołanie, które wpłynęło do organu 17 czerwca 2010 r. Pismem z [...] czerwca 2010 r. skarżąca uzupełniła odwołanie.
Pismo to nie było jednak podpisane, wobec czego stronę wezwano o jego podpisanie. Brak podpisu został uzupełniony 13 sierpnia 2010 r.
W dniu 29 czerwca 2010 r. wpłynęło do organu "uzupełnienie odwołań z dn. [...].06.2010 r....", gdzie Strona podnosiła, iż w sprawie zachodzi przesłanka wznowienia z art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej.
Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] do nr [...] organ poinformował Stronę o swojej właściwości organu oraz treści art. 221 Ordynacji podatkowej.
Jednocześnie pismem z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] do nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej przesłał w załączeniu kserokopie w/w pism do Ministra Finansów ponieważ były one kierowane przez Stronę do Ministra Finansów za pośrednictwem Izby Skarbowej.
W dniu 12 lipca 2010 r. wpłynęło do Dyrektora Izby Skarbowej pismo Strony z dnia [...] lipca 2010r. "w sprawie określenia organu właściwego do rozpatrzenia odwołań z dn. [...].06.2010 r. od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dn. [...].06.2010 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dn. [...].01.2010 r.", które zostało przez Dyrektora Izby Skarbowej przesłane do Ministra Finansów. [...] lipca 2010 r. nr [...] do nr [...].
Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. Dyrektor Izby skarbowej wezwał Stronę do złożenia wyjaśnień w zakresie załącznika ( pełnomocnictwa) do odwołania. W dniu 19 lipca 2010 r. Strona udzieliła odpowiedzi na w/w wezwanie z dnia [...] lipca 2010 r.
Ponadto w dniu 19 lipca 2010 r. Strona złożyła w Izbie Skarbowej ponaglenie z dnia [...] lipca 2010 r., które za pismem z dnia [...] lipca 2010 r. od nr [...] do nr [...] i od nr [...] do nr [...] zostało przesłane przez Dyrektora Izby Skarbowej do Ministra Finansów. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] Minister Finansów uznał ponaglenie za nieuzasadnione.
Ponadto w dniu [...] lipca 2010 r., za pismem Ministra Finansów Nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r., do organu wpłynął oryginał wystąpienia Strony z dnia [...] czerwca 2010 r. oraz oryginał wystąpienia Strony z dnia [...] lipca 2010 r. wraz z załącznikami. W/w wystąpienia zostały przekazane Dyrektorowi Izby Skarbowej przez Ministra Finansów w celu rozpatrzenia zgodnie z właściwością, gdzie wskazano na toczące się przed Dyrektorem Izby Skarbowej postępowanie odwoławcze w sprawie wznowienia postępowania.
Strona na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2010 r. wniosła (pismem z dnia [...] marca 2010r.) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. Skarga z aktami sprawy została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 1 kwietnia 2010 r. w związku z czym organ, pismem procesowym z dnia [...] lipca 2010 r. od nr [...] do nr [...], zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o wypożyczenie akt sprawy S.B.. W odpowiedzi pismem z dnia [...] lipca 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim poinformował, że z uwagi na wyznaczenie terminów rozpraw w sprawach ze skarg K.B., wypożyczenie akt administracyjnych nie jest możliwe do czasu wydania orzeczeń kończących postępowanie.
Ponadto pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. od Nr [...] do Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej udzielił odpowiedzi na wniosek Strony "o przesyłanie wszelkiej korespondencji na adres e-mail: [...] oraz informacji o wnoszeniu podań na adres e-mail organu podatkowego.
Zawiadomieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. od nr [...] do nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej poinformował Stronę, że odwołanie z dnia [...] czerwca 2010 r. zostanie załatwione do dnia 4 października 2010 r. Jako przyczynę niedochowania terminu organ wskazał na dalszą analizę akt sprawy w związku z otrzymaniem w dniu 20 lipca 2010r. z Ministerstwa Finansów wystąpienia S.B. i K.B. w celu rozpatrzenia zgodnie z właściwością oraz otrzymaniem w dniu 13 sierpnia 2010 r. pisma z dnia [...] sierpnia 2010 r. i odpowiedzi na wezwanie z dnia [...] sierpnia 2010r.
W dniu 18 sierpnia 2010 r. skarżąca wniosła do Dyrektora Izby Skarbowej ponaglenie z dnia [...] sierpnia 2010 r., które pismem Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] zostało przesłane Ministrowi Finansów. Postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. nr [...] Minister Finansów uznał je za nieuzasadnione.
W dniu 6 i 8 września 2010 r. do organu wpłynęły odpisy postanowień z dnia [...] sierpnia 2010 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim w sprawach o sygn. akt I SA/Go 323/10, I SA/Go 324/10, I SA/Go 325/10, I SA/Go 326/10, którymi Sąd zawiesił postępowania w sprawie ze skargi K.B. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2010 r. w zakresie podatku od towarów i usług za miesiące kwiecień, maj, czerwiec, lipiec 2005 r.
Pismem z [...] września 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej ponownie zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o wypożyczenie akt sprawy S.B., które otrzymał z sądu 22 września 2010 r.
Zawiadomieniem z dnia [...] października 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego informując jednocześnie o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz poinformował skarżącą, że odwołanie z dnia [...] czerwca 2010 r. zostanie załatwione do 2 listopada 2010 r. Jako przyczynę Dyrektor Izby Skarbowej podał konieczność dokonania analizy akt sprawy, które wpłynęły do organu w dniu 22 września 2010 r. z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim oraz konieczność umożliwienia Stronie wypowiedzenia się w trybie art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej.
W złożonej skardze na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej skarżąca zarzuciła naruszenie art. 121 § 1, art. 125, art. 139 § 1 Ordynacji Podatkowej przez przekroczenie terminu do załatwienia spraw w postępowaniach odwoławczych z wniosków o wznowienie postępowań zakończonych prawomocnymi decyzjami z dn. [...].01.2010 r. o sygn. [...] oraz [...] i wniósł o:
1. Zobowiązanie Dyrektora Izby Skarbowej do rozstrzygnięcia sprawy w terminie 14 dni od daty doręczenia organowi akt.
2. Zobowiązanie Dyrektora Izby Skarbowej do ukarania dyscyplinarnego pracowników winnych niezałatwienia sprawy w rozsądnym terminie.
3. Zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych".
W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, że "postępowanie prowadzone jest od ponad trzech miesięcy oraz, że zwrócił się z ponagleniem do organu wyższego stopnia.
Zdaniem skarżącej zaniechanie poddania kontroli sądowej zachodzącej zwłoki organu wywołać może dalszą wielomiesięczną bezczynność. Podkreśliła, iż Sąd Administracyjny w postępowaniu zwykłym w wyrokach o sygn.: I SAB/Go 09/09, od I SAB/ Go 11/09 do I SAB/Go 15/09, od I SAB/Go 18/09 do l SAB/Go 24/09 a także w postępowaniach pierwszej instancji z wniosków o wznowienie postępowań potwierdził naruszenie terminów do załatwienia spraw w rozsądnym terminie prawomocnymi postanowieniami o sygn.: od I SAB/Go 04/10 do I SAB/Go 16/10. W dalszym ciągu uzasadnienia Strona Skarżąca podniosła, że do chwili złożenia skargi postępowania były w dalszym ciągu prowadzone, stronom nie doręczono zawiadomień o możliwości zapoznania się z materiałem postępowań przed wydaniem decyzji. Zdaniem skarżących Izba Skarbowa nie jest zainteresowana zakończeniem postępowań w rozsądnym terminie, a nadto termin ten może być wielokrotnie przedłużany z powodów abstrakcyjnych z przywołaniem przez organ ogólnej normy zawartej w art. 140 § 1 Ordynacji Podatkowej. Zdaniem skarżącej zwłoka organu w załatwieniu odwołania nie miała obiektywnych przesłanek usprawiedliwiających jej trwanie. Samo zadośćuczynienie przez organ obowiązkowi wynikającemu z normy zawartej w art. 140 § 1 O.P. nie wyklucza uznania skargi na bezczynność za zasadną. Nadto skarga na bezczynność może zostać uznana za zasadną, gdy wniesiona zostanie po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy który określa art. 139 § 1 Ordynacji Podatkowej, a który to termin w niniejszych sprawach wynosi dwa miesiące.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.
W piśmie procesowym z [...] listopada 2010 r. poinformował Sąd o wydaniu [...] listopada 2010 r. decyzji, której dotyczyła skarga na bezczynność oraz załączył kserokopię tej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W zaistniałych przedstawionych wyżej okolicznościach postępowanie należało umorzyć.
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W rozpoznawanej sprawie po wniesieniu skargi a przed wydaniem orzeczenia została wydana decyzja, o której wydanie strona wnosiła. Sąd rozpoznający sprawę podzielił pogląd zaprezentowany w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r. I OPS 6/08 (publ. ONSA i WSA 2009, nr 4 poz. 1063), w której między innymi stwierdzono, że postępowanie sądowo administracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpiło zdarzenie, w następstwie którego przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna, co oznacza, że przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. W tej sprawie żądanie obejmowało zobowiązanie przez Sąd organu do wydania decyzji, co znajduje podstawę w art. 149 P.p.s.a.
Podkreślić należy, że po wydaniu decyzji, która była przedmiotem żądania strony Sąd nie może już zastosować regulacji z art. 149 P.p.s.a. a postępowanie staje się z uwagi na brak jego przedmiotu bezprzedmiotowe.
Z tych też przyczyn oraz na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ S. Kowalczyk /-/ J. Niedzielski /-/ K. Skowrońska-Pastuszko
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło