I SAB/Go 41/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym ; sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi S.B. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2005 r. postanawia odrzucić skargę. Skarżąca S.B. pismem z dnia [...] października 2009 r. wniosła do tutejszego Sądu, skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej, podnosząc ze postępowanie odwoławcze prowadzone jest przez Izbę Skarbową od dziesięciu miesięcy. Z załączonych akt administracyjnych wynika, że [...] stycznia 2009 r. strona skarżąca działając przez swojego pełnomocnika K.B. wniosła odwołanie od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] wydanych w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od styczeń – sierpień 2005 r. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wskazał, że w wyrokach wydanych [...] października 2009 r. oraz [...] listopada 2009 r., w związku ze skargą strony z [...] lipca 2009 r. wniesioną na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji dotyczących podatku i usług za miesiące od stycznia do sierpnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim stwierdził bezczynność organu. Pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia [...] listopada 2009 r., cofnął wniesioną skargę, podnosząc, że bezczynność Izby Skarbowej została już rozstrzygnięta, wskazując przy tym że wystąpiła niedopuszczalność skargi z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sąd ustalił, że obecnie rozpoznawana skarga dotycząca podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2005 r. została już wniesiona przez skarżącą w piśmie z dnia [...] lipca 2009 r. Wyrok w tej sprawie I SAB/Go 11/09 został wydany 29 października 2009 r. Na dzień rozpatrywania niniejszej skargi orzeczenie to nie zyskało jeszcze waloru prawomocności, bowiem otwarty jest termin dom złożenia skargi kasacyjnej. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona. Analiza żądania skargi z dnia [...] października 2009 r. prowadzi do wniosku, że skarga ta obejmuje kwestie objęte treścią skargi z dnia [...] lipca 2009 r. Zachodzi w tym względzie tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa skargi. Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do Sądu Administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wypływa stąd wniosek, że z chwilą wniesienia skargi w powyższy sposób następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. W związku z tym decydujące znaczenie miało ustalenie, że niniejsza sprawa objęta skargą z dnia [...] października 2009r., została wszczęta już po zawiśnięciu sprawy prowadzonej pod sygn. I SAB/Go 11/09. Wcześniejsze zawiśniecie przed sądem sprawy stwarza stan sprawy w toku (lis pendens) w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. i odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowego. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjnym, bądź to samo działanie lub bezczynność organu. Ustosunkowując się do wniosku strony zawartego w piśmie z dnia [...] listopada 2009 r. dotyczącego cofnięcia skargi, należy stwierdzić, iż nie może on spowodować umorzenia postępowania z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Umorzenie postępowania, może nastąpić tylko wówczas gdy zostało postępowanie skutecznie wszczęte. Skarga która podlega odrzuceniu z uwagi na zaistnienie sprawy w toku (lis pendens), nie wszczyna postępowania sądowoadministracyjnego, tym samym wniosek o cofnięcie skargi nie może spowodować jego umorzenie (por. postanowienie WSA w Rzeszowie z 1 lipca 2008 r. , sygn. akt II SA/Rz 220/08). Mając na uwadze powyższe na podstawie ar. 58 § 1 pkt 4 P.p.s. a. należało orzec jak w sentencji. ( - ) Dariusz Skupień