I SAB/Go 43/09

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2009-12-08

Skład orzekający: Sędzia WSA Jacek Niedzielski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu może zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. z powodu istnienia sprawy w toku (lis pendens) między tymi samymi stronami, gdy wcześniejsza skarga dotycząca tej samej bezczynności nie zyskała jeszcze waloru prawomocności?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę na bezczynność organu, ponieważ sprawa ta była już w toku, co wynikało z faktu, że wcześniej wniesiono skargę na tę samą bezczynność, a postępowanie w tej sprawie nie zostało jeszcze prawomocnie zakończone. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona. Istnienie stanu sprawy w toku (lis pendens) wyłącza możliwość skutecznego wniesienia kolejnej skargi.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2005 r. Wcześniej, w innej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził już bezczynność tego organu w tym samym przedmiocie. Skarżący cofnął pierwszą skargę, ale wniósł nową, podnosząc, że bezczynność została już rozstrzygnięta i wystąpiła niedopuszczalność skargi. Sąd uznał, że nowa skarga dotyczy tej samej sprawy, która jest już w toku, co stanowi podstawę do jej odrzucenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

I SAB/Go 43/09 P O S T A N O W I E N I E Dnia 8 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi W.Ś. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2005r. postanawia odrzucić skargę. I SAB/Go 43/09 U Z A S A D N I E N I E Skarżący W.Ś. pismem z dnia [...] października 2009r. wniósł do Sądu skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej podnosząc, że postępowanie odwoławcze prowadzone jest przez Izbę Skarbową od dziesięciu miesięcy. Z załączonych akt administracyjnych wynika, że 6 lutego 2009r. do organu II instancji wpłynęło pismo Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej przekazujące odwołanie skarżącego z [...] stycznia 2009 r. , dowołanie to dotyczyło m. in. decyzji organu I instancji w zakresie podatku od towarów i usług za marzec 2005 r. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wskazał, że w wyroku wydanym [...] października 2009 r., w związku ze skargą strony z [...] lipca 2009 r. wniesioną na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji dotyczących podatku od towarów i usług za miesiące marzec 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim stwierdził bezczynność organu. Skarżący w piśmie z dnia [...] listopada 2009 r., cofnął wniesioną skargę. Jednocześnie w piśmie z [...] listopada 2009 r. podniósł, że bezczynność Izby Skarbowej została już rozstrzygnięta. Wskazał przy tym, że wystąpiła niedopuszczalność skargi, o której mowa w art.58 §1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd ustalił, że obecnie rozpoznawana skarga na bezczynność organu odwoławczego w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 2005 r. została wniesiona przez skarżącego w tej samej sprawie, co w piśmie z dnia [...] lipca 2009 r. (data wpływu do Izby Skarbowej 14 lipca 2009 r.) Wyrok w tej wcześniejszej sprawie został wydany przez Sąd w dniu 29 października 2009 r. , sygn. akt I SAB/Go 17/09. Na dzień rozpoznawania niniejszej sprawy orzeczenie to nie zyskało jeszcze waloru prawomocności, bowiem otwarty jest termin do złożenia skargi kasacyjnej. W zaistniałej sytuacji należało zbadać w pierwszej kolejności kwestię dopuszczalności zaskarżenia po raz kolejny bezczynności organu odwoławczego. Zgodnie bowiem z treścią art. 58 §1 pkt 4 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona. Analiza żądania skargi z dnia [...] października 2009 r. prowadzi do wniosku, że skarga ta obejmuje kwestie objęte treścią skargi z dnia [...] lipca 2009 r. Zachodzi w tym względzie tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa skargi. W myśl art. 54 §1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wypływa stąd wniosek, że z chwilą wniesienia skargi w powyższy sposób następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. W związku z powyższym decydujące znaczenie miało stwierdzenie, że niniejsza sprawa, objęta skargą z dnia [...] października 2009 r., została wszczęta już po zawiśnięciu sprawy prowadzonej pod sygn. I SAB/Go `17/09. Wcześniejsze zawiśnięcie sprawy przed sądem stwarza stan sprawy w toku (lis pendens) w rozumieniu art. 58 §1 pkt 4 P.p.s.a. , co powoduje, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowego. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjnym, bądź to samo działanie lub bezczynność organu. Istotą zasady lis pendens jest to, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz. Z kolei odnosząc się do wniosku strony skarżącej z dnia [...] listopada 2009 r. dotyczącego cofnięcia skargi Sąd zauważa, iż merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi i w konsekwencji umorzenie postępowania sądowego (stosownie do brzmienia art.161 §1 pkt 1 P.p.s.a.) może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, to znaczy , jeżeli zostało wszczęte postępowanie sądowoadministracyjne. W przypadku jednak zaistnienia przesłanki odrzucenia skargi, a taką stanowi, zgodnie z art. 58 §1 pkt 4 P.p.s.a. zaistnienie sprawy w toku (lis pendens) w sprawie objętej skargą pomiędzy tymi samymi stronami postępowania, wniosek o cofnięcie skargi nie może zostać rozpoznany, a Sąd zobligowany jest taką skargę odrzucić (por. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 1 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 220/08) Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 §1 pkt 4 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło