I SO/Go 3/13
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2013-05-21
Skład orzekający: Sędzia WSA Jacek Niedzielski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wymierzenie organowi grzywny z powodu nieprzekazania skargi sądowi jest zasadny, jeśli organ twierdzi, że skarżący nie złożył skargi na konkretne decyzje?Ratio decidendi
Wniosek o wymierzenie grzywny z powodu nieprzekazania skargi sądowi jest niezasadny, jeśli organ wykaże, że skarżący nie złożył skargi na konkretne decyzje, których dotyczy wniosek. Przekazanie skargi przez organ jest możliwe tylko wtedy, gdy skarga wcześniej wpłynęła do organu. W przypadku braku dowodu na złożenie skargi, wniosek o wymierzenie grzywny należy odrzucić jako niedopuszczalny.Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła wniosek o wymierzenie Dyrektorowi Izby Celnej grzywny, zarzucając mu nieprzekazanie sądowi skargi na decyzje z dnia [...] maja 2012 r. Skarżący twierdził, że wysłał skargę w dniu [...].06.2012 r., a organ nie przekazał jej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Organ natomiast zaprzeczył, twierdząc, że przesyłka nadana przez skarżącego w dniu 14.06.2012 r. nie zawierała skarg na wskazane decyzje, lecz na inne, co potwierdził analizą koperty i notatką służbową.Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 maja 2013 r. sprawy z wniosku K.M.N., P.N. o wymierzenie Dyrektorowi Izby Celnej grzywny z uwagi na nieprzekazanie sądowi skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: odrzucić wniosek.
Pismem z dnia [...] lutego 2013r. zatytułowanym "skarga na bezczynność" skarżący K.M.N., P.N. zarzucili Dyrektorowi Izby Celnej naruszenie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wnosząc m.in. o ukaranie organu grzywną.
W uzasadnieniu podali, że Dyrektor Izby Celnej w dniu [...] maja 2012 r. wydał decyzje o numerach od [...] do [...].
Wskazali, że na w/w decyzje wnieśli skargę z [...].06.2012 r. do WSA za pośrednictwem organu, na potwierdzenie czego przedstawili dowód nadania listu poleconego oraz Informację z Poczty Polskiej z [...].01.2013r. dotyczące przesyłki poleconej o nr [...] W związku z faktem, że skarga na w/w decyzje w ustawowym terminie nie została przekazana do Sądu - mimo, że 14.06.2012 r. organ odebrał przesyłkę - uznali wniosek za w pełni uzasadniony.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazał, że w wyniku przeprowadzania postępowania wyjaśniającego ustalono, że w dniu 14.06.2013 r. do Izby Celnej wpłynęła przesyłka o nr [...] nadana przez P.N. w której znajdowało się 8 sztuk skarg do spraw o nr [...].
Zaznaczył, że w/w skargi zostały wraz z aktami sprawy i stanowiskiem organu przesłane do WSA w Gorzowie Wlkp. w dniu 3.07.2012 r. Podkreślił, że w wbrew twierdzeniu strony skarżącej, przesyłka o nr [...] nie zawierała skargi na decyzje o nr [...] z dnia [...].05.2012 r.
Podniósł, że zgodnie z adnotacją dokonaną przez nadawcę na kopercie przesyłka zawierała skargi na decyzje o nr [...] - 6 sztuk oraz [...] - 2 sztuki. Fakt ten został potwierdzony również przez funkcjonariusza celnego przyjmującego korespondencję (notatka specjalisty służby celnej T.Ż. z [...].02.2013 r.).
W związku powyższym, uznał "skargę na bezczynność" za bezzasadną, gdyż skargi na w/w decyzje z [...].05.2012 r. nie wpłynęły w ogóle do organu. Zarządzeniem z dnia 20 maja 2013 r. tut. Sąd włączył akt niniejszej spawy odpis koperty w której została nadana przesyłka o nr [...]. Oryginał koperty znajduje się w aktach sądowych przy sprawie ze skargi K.M.N., P.N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] (sygn. akt I SA/Go 460/12).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W ocenie Sądu wniosek o wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie należało uznać za niezasadny.
Na wstępie podkreślenia wymaga, że przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest wniosek strony skarżącej zawarty w piśmie z dnia z [...].02.2013r.
o wymierzenie Dyrektorowi Izby Celnej grzywny z uwagi na nieprzekazanie sądowi skargi na decyzję w/w organu z [...].05.2012 r. nr [...] wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Wniosek taki - jak uznał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z 7.04.2008 r., sygn. akt II FPS 1/08 - jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie w rozumieniu art. 63 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami, do którego mają odpowiednie zastosowanie przepisy skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 P.p.s.a.).
Stosownie do treści art. 54. § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54§ 2 P.p.s.a.). W razie niewypełnienia przez organ w/w obowiązku, Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (art. 55 § 1 P.p.s.a.). Nie ulega wątpliwości, że przekazanie skargi jest możliwe tylko wtedy, gdy skarga wcześniej wpłynie do organu. Zatem aby organ mógł zastosować się do dyspozycji zawartej w art. 54 § 2 P.p.s.a. musi wcześniej być w jej posiadaniu. W sprawie sporne jest, czy skarżący złożył w ogóle skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej na decyzje o nr [...] z dnia [...].05.2012 r.
Z postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przez organ wynika, że przesyłka o nr [...] - wbrew temu co twierdzi strona skarżącą, - nie zawierała skargi na decyzje o nr [...] z dnia [...].05.2012 r. Jak ustalono, w dniu 14.06.2012 r. wpłynęła do organu przesyłka polecona o w/w numerze nadana przez P.N., jednak z adnotacji zawartej na kopercie wynika, że przesyłka zawiera skargi na decyzje o nr [...] - 6 sztuk oraz [...] - 2 sztuki. Włączony do niniejszego postępowania odpis koperty zawierającej przesyłkę o nr [...], której oryginał znajduje się przy sprawie o sygn. akt I SA/Go 460/12, potwierdza powyższe ustalenia organu. Potwierdza to również notatka służbowa z [...].02.2013 r. sporządzona przez specjalistę służby celnej T.Ż. z której wynika, że w przesyłce o w/w numerze znajdowało się 8 sztuk skarg do spraw o numerach [...].
Nie jest przekonujące w tym kontekście stanowisko skarżących, zgodnie
z którym, skarga z [...].06.2012 r. na decyzje o nr numerach od [...] do [...] została przesłana przesyłką o nr [...] o czym ma świadczyć dowód nadania listu poleconego oraz informacja udzielona przez Pocztę Polską z [...].01.2013 r. Z dowodu nadania wynika bowiem jedynie, kiedy oraz do kogo przesyłka została skierowana. Z kolei
z pisma nadesłanego przez operatora pocztowego z [...].01.2013 r. wynika, że przesyłka o ww. numerze została w dniu [...].06.2012 r. doręczona adresatowi. A zatem wskazane dowody potwierdzają okoliczności, które są w sprawie bezsporne. Spór koncentruje się bowiem nie wokół tego, czy przesyłka o nr [...] została nadana i doręczona adresatowi, ale jak była jej zawartość. Temu też podporządkowane było przeprowadzone przez Dyrektora Izby Celnej postępowanie wyjaśniające. W świetle zebranych dowodów, nie ma - w ocenie Sądu - podstaw do kwestionowania ustaleń poczynionych przez organ w tym postępowaniu. Z odpisu koperty (karta 30 akt sądowych) w której została nadana przesyłka o nr [...] wynika, że znajdowały się w niej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej o nr [...] – 6 sztuk oraz [...] – 2 sztuki. Opis zawartości przesyłki został określony przez nadawcę. Z żadnych dowodów nie wynika, by przesyłka zawierała inne dokumenty niż wskazane na kopercie.
Reasumując - zdaniem Sądu - wnioskodawca nie wykazał, że przesyłka o nr [...] doręczona adresatowi w dniu [...].06.2012 r. zawierała skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].05.2012 r. o nr [...]. W takiej sytuacji nie została spełniona zasadnicza przesłanka z art. 55 § 1 P.p.s.a., przesłanka dopuszczalności wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Skoro bowiem strona skarżąca nie złożyła skargi do organu, to ten nie mógł zastosować się do obowiązków wskazanych w art. 54 § 2 P.p.s.a.
Z kolei w przypadku braku skargi wniosek o wymierzenie organowi grzywny
z tytułu jej nieprzekazania należy odrzucić jako niedopuszczalny (por. postanowienie WSA w Krakowie z 19.04.2012 r., sygn. akt III SO/Kr 2/12).
W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
w zw. z art. 64 § 3 orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło