I SO/Go 4/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 maja 2013 r. sprawy z wniosku K.M.N., P.N. o wymierzenie Dyrektorowi Izby Celnej grzywny z uwagi na nieprzekazanie sądowi skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: odrzucić wniosek. Pismem z dnia [...] lutego 2013r. zatytułowanym "skarga na bezczynność" skarżący K.M.N., P.N. zarzucili Dyrektorowi Izby Celnej naruszenie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wnosząc m.in. o ukaranie organu grzywną. W uzasadnieniu podali, że Dyrektor Izby Celnej w dniu [...] maja 2012 r. wydał decyzje o numerach od [...] do [...]. Wskazali, że na w/w decyzje wnieśli skargę z [...].06.2012 r. do WSA za pośrednictwem organu, na potwierdzenie czego przedstawili dowód nadania listu poleconego oraz Informację z Poczty Polskiej z [...].01.2013r. dotyczące przesyłki poleconej o nr [...]. W związku z faktem, że skarga na w/w decyzje w ustawowym terminie nie została przekazana do Sądu - mimo, że 14.06.2012 r. organ odebrał przesyłkę - uznali wniosek za w pełni uzasadniony. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazał, że w wyniku przeprowadzania postępowania wyjaśniającego ustalono, że w dniu 14.06.2013 r. do Izby Celnej wpłynęła przesyłka o nr [...] nadana przez P.N., w której znajdowało się 8 sztuk skarg do spraw o nr [...]. Zaznaczył, że w/w skargi zostały wraz z aktami sprawy i stanowiskiem organu przesłane do WSA w Gorzowie Wlkp. w dniu 3.07.2012 r. Podkreślił, że w wbrew twierdzeniu strony skarżącej, przesyłka o nr [...] nie zawierała skargi na decyzje o nr [...] z dnia [...].05.2012 r. Podniósł, że zgodnie z adnotacją dokonaną przez nadawcę na kopercie przesyłka zawierała skargi na decyzje o nr [...] – 6 sztuk oraz [...] – 2 sztuki. Fakt ten został potwierdzony również przez funkcjonariusza celnego przyjmującego korespondencję (notatka specjalisty służby celnej T.Ż. z [...].02.2013 r.). W związku powyższym, uznał "skargę na bezczynność" za bezzasadną, gdyż skargi na w/w decyzje z [...].05.2012 r. nie wpłynęły w ogóle do organu. Zarządzeniem z dnia 20 maja 2013 r. tut. Sąd włączył akt niniejszej spawy odpis koperty w której została nadana przesyłka o nr [...]. Oryginał koperty znajduje się w aktach sądowych przy sprawie ze skargi K.M.N., P.N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] (sygn. akt I SA/Go 460/12). Sąd zważył, co następuje: W ocenie Sądu wniosek o wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie należało uznać za niezasadny. Na wstępie podkreślenia wymaga, że przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest wniosek strony skarżącej zawarty w piśmie z dnia z [...].02.2013r. o wymierzenie Dyrektorowi Izby Celnej grzywny z uwagi na nieprzekazanie sądowi skargi na decyzję w/w organu z [...].05.2012 r. nr [...] wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wniosek taki - jak uznał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z 7.04.2008 r., sygn. akt II FPS 1/08 - jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie w rozumieniu art. 63 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami, do którego mają odpowiednie zastosowanie przepisy skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 P.p.s.a.). Stosownie do treści art. 54. § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54§ 2 P.p.s.a.). W razie niewypełnienia przez organ w/w obowiązku, Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (art. 55 § 1 P.p.s.a.). Nie ulega wątpliwości, że przekazanie skargi jest możliwe tylko wtedy, gdy skarga wcześniej wpłynie do organu. Zatem aby organ mógł zastosować się do dyspozycji zawartej w art. 54 § 2 P.p.s.a. musi wcześniej być w jej posiadaniu. W sprawie sporne jest, czy skarżący złożył w ogóle skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej na decyzje o nr [...] z dnia [...].05.2012 r. Z postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przez organ wynika, że przesyłka o nr [...] - wbrew temu co twierdzi strona skarżąca - nie zawierała skargi na decyzje o nr [...] z dnia [...].05.2012r. Jak ustalono, w dniu 14.06.2012r. wpłynęła do organu przesyłka polecona o w/w numerze nadana przez P.N., jednak z adnotacji zawartej na kopercie wynika, że przesyłka zawiera skargi na decyzje o nr [...] – 6 sztuk oraz [...] – 2 sztuki. Włączony do niniejszego postępowania odpis koperty zawierającej przesyłkę o nr [...], której oryginał znajduje się przy sprawie o sygn. akt I SA/Go 460/12, potwierdza powyższe ustalenia organu. Potwierdza to również notatka służbowa z [...].02.2013r. sporządzona przez specjalistę służby celnej T.Ż., z której wynika, że w przesyłce o w/w numerze znajdowało się 8 sztuk skarg do spraw o numerach [...]. Nie jest przekonujące w tym kontekście stanowisko skarżących, zgodnie z którym, skarga z [...].06.2012 r. na decyzje o nr numerach od [...] do [...] została przesłana przesyłką o nr [...] o czym ma świadczyć dowód nadania listu poleconego oraz informacja udzielona przez Pocztę Polską z [...].01.2013 r. Z dowodu nadania wynika bowiem jedynie, kiedy oraz do kogo przesyłka została skierowana. Z kolei z pisma nadesłanego przez operatora pocztowego z [...].01.2013r. wynika, że przesyłka o w/w numerze została w dniu 14.06.2012 r. doręczona adresatowi. A zatem wskazane dowody potwierdzają okoliczności, które są w sprawie bezsporne. Spór koncentruje się bowiem nie wokół tego, czy przesyłka o nr [...] została nadana i doręczona adresatowi, ale jak była jej zawartość. Temu też podporządkowane było przeprowadzone przez Dyrektora Izby Celnej postępowanie wyjaśniające. W świetle zebranych dowodów, nie ma – w ocenie Sądu - podstaw do kwestionowania ustaleń poczynionych przez organ w tym postępowaniu. Z odpisu koperty (karta 31 akt sądowych), w której została nadana przesyłka o nr [...] wynika, że znajdowały się w niej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej o nr [...] – 6 sztuk oraz [...] – 2 sztuki. Opis zawartości przesyłki został określony przez nadawcę. Z żadnych dowodów nie wynika, by przesyłka zawierała inne dokumenty niż wskazane na kopercie. Reasumując - zdaniem Sądu - wnioskodawca nie wykazał, że przesyłka o nr [...] doręczona adresatowi w dniu 14.06.2012r. zawierała skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].05.2012r. o nr [...]. W takiej sytuacji nie została spełniona zasadnicza przesłanka z art. 55 § 1 P.p.s.a., przesłanka dopuszczalności wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Skoro bowiem strona skarżąca nie złożyła skargi do organu, to ten nie mógł zastosować się do obowiązków wskazanych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Z kolei w przypadku braku skargi wniosek o wymierzenie organowi grzywny z tytułu jej nieprzekazania należy odrzucić jako niedopuszczalny (por. postanowienie WSA w Krakowie z 19.04.2012 r., sygn. akt III SO/Kr 2/12). W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 orzekł jak w sentencji.