I SPP/Go 18/23

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.G. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J.G., P.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej w sprawie podatku od nieruchomości za 2021 rok p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 1 grudnia 2022 r. sygn. akt I SA/Go 370/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił w całości skargę J.G., P.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wskazaną w sentencji niniejszego rozstrzygnięcia. Odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącym (każdemu z osobna) 19 grudnia 2022 r. W dniu 18 stycznia 2023 r. J.G., na urzędowym formularzu PPF, wniosła o ustanowienie w sprawie adwokata, który sporządzi w jej imieniu skargę kasacyjną od ww. wyroku. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że znajduje się w fatalnej sytuacji finansowej. Na skutek toczącej się egzekucji wykonano eksmisję z lokalu i wraz z rodziną została pozbawiona dachu nad głową. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, że nie posiada oszczędności, nieruchomości, rzeczy ruchomych, wierzytelności, papierów wartościowych czy innych wartościowych przedmiotów. Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w kwocie 3.800 zł. Po stronie wydatków ujawniła najem mieszkania w kwocie 1.800 zł. W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 25 stycznia 2023 r., Skarżąca została wezwana do przedłożenia dokumentacji źródłowej potwierdzającej okoliczności podane w formularzu PPF (dot. m.in. uzyskiwanego wynagrodzenia, ponoszonych wydatków, posiadanych rachunków bankowych), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie powyższe doręczono Skarżącej 10 lutego 2023 r., zatem 7-dniowy termin do przedłożenia określonych ww. wezwaniem dokumentów upływał z dniem 17 lutego 2023r. Na powyższe wezwanie odpowiedź nie została udzielona. Stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259 - dalej: "P.p.s.a."), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym czyli takim o jaki wnioskuje skarżąca, obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§3). Z kolei, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zawarty w ww. przepisie zwrot "gdy wykaże" oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar udowodnienia, że jest w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Strona powinna zatem podejmować takie czynności, które przekonałyby sąd o zasadności przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy bowiem od tego, co zostanie przez stronę wykazane (por. postanowienie NSA z dnia 30 lipca 2009r. sygn. akt I FZ 171/09 - wszystkie cytowane w niniejszym postanowieniu orzeczenia dostępne są na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedłożone dokumenty nie mogą budzić zatem wątpliwości. Powinien z nich wynikać wszechstronny i wiarygodny obraz sytuacji majątkowej, finansowej i rodzinnej wnioskodawcy. W postanowieniu z dnia 21 marca 2016 r. w sprawie II FZ 118/16 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że gdy oświadczenie zawarte we wniosku okaże się być niewystarczające, do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, to zgodnie z art. 255 P.p.s.a strona obowiązana jest złożyć na wezwanie Sądu/referendarza sądowego, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Konsekwencją uchylenia się od tego obowiązku lub udzielenia niekompletnych informacji może być odmowa przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 30 lipca 2009 r. sygn. akt I FZ 180/09, z 28 lipca 2009 r. sygn. akt I OZ 744/09). I właśnie z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Skarżąca, pomimo skutecznego doręczenia jej w dniu 10 lutego 2023 r. wezwania do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedłożenie dodatkowych dokumentów, pozostawiła ww. wezwanie bez odpowiedzi. W tej sytuacji analiza i ocena sytuacji finansowej Skarżącej okazała się niemożliwa, wykluczając tym samym przyznanie jej prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.