I SPP/Go 3/22

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2022-03-24

Skład orzekający: Katarzyna Kołodziej-Kobierowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego) może zostać uwzględniony, jeśli strona skarżąca, pomimo wezwania, nie przedłożyła wymaganych dokumentów potwierdzających jej sytuację majątkową i finansową?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym został odmówiony, ponieważ strona skarżąca, mimo skutecznego doręczenia wezwania do uzupełnienia wniosku o przedłożenie dokumentów źródłowych potwierdzających jej sytuację majątkową i finansową, nie zastosowała się do tego wezwania. Brak przedłożenia wymaganych dokumentów uniemożliwił sądowi dokonanie pełnej analizy i oceny sytuacji finansowej wnioskodawcy, co jest warunkiem koniecznym do przyznania prawa pomocy.
Stan faktyczny
Strona skarżąca A.D. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej dotyczącą solidarnej odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki. Jednocześnie wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Skarżąca podała, że jest bezrobotna, utrzymuje się z pomocy rodziny i ponosi niewielkie koszty utrzymania. Sąd wezwał ją do przedłożenia dokumentów źródłowych potwierdzających jej sytuację, jednak skarżąca nie zastosowała się do wezwania.
Rozstrzygnięcie
Odmówić przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi A.D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości spółki z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2015 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego oraz odsetek od niewpłaconych w ustawowym terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych w tym za styczeń 2016 r. wraz z kosztami postępowania egzekucyjnego, luty i marzec 2016 r. p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy. A.D. wniosła skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Jednocześnie zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz przyznanie radcy prawnego. W nadesłanym formularzu PPF skarżąca podniosła, że jest osobą bezrobotną, mieszka wraz z mężem i synem, w domu należącym do męża, a w jej małżeństwie obowiązuje ustrój rozdzielności majątkowej. Nie posiada nieruchomości, oszczędności, wierzytelności. Utrzymuje się z pomocy rodziny. Do stałych wydatków i zobowiązań zaliczyła opłaty za prąd - 100zł, za telefon - 100zł, za gaz - 300 zł oraz dojazdy - 100 zł. W wykonaniu zarządzenia z dnia 21 lutego 2022 r., wydanego na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 - dalej "P.p.s.a.), skarżąca została wezwana do przedłożenia dokumentacji źródłowej potwierdzającej okoliczności podane w formularzu PPF, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie powyższe doręczono skarżącej dnia 4 marca 2022 r., zatem 7-dniowy termin do przedłożenia określonych ww. wezwaniem dokumentów upływał z dniem 11 marca 2022 r. Na powyższe wezwanie odpowiedź nie została udzielona. Stosownie do treści art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W zakresie całkowitym - czyli takim o jaki wnioskuje skarżąca - obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie zaś z treścią art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zawarty w ww. przepisie zwrot "gdy wykaże" oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar udowodnienia, że jest w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Strona powinna zatem podejmować takie czynności, które przekonałyby sąd o zasadności przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy bowiem od tego, co zostanie przez stronę wykazane (por. postanowienie NSA z dnia 30 lipca 2009r. sygn. akt I FZ 171/09 - wszystkie cytowane w niniejszym postanowieniu orzeczenia dostępne są na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedłożone dokumenty nie mogą budzić zatem wątpliwości. Powinien z nich wynikać wszechstronny i wiarygodny obraz sytuacji majątkowej, finansowej i rodzinnej wnioskodawcy. W postanowieniu z dnia 21 marca 2016 r. w sprawie II FZ 118/16 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że gdy oświadczenie zawarte we wniosku okaże się być niewystarczające, do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, to zgodnie z art. 255 P.p.s.a strona obowiązana jest złożyć na wezwanie Sądu/referendarza sądowego, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Konsekwencją uchylenia się od tego obowiązku lub udzielenia niekompletnych informacji może być odmowa przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 30 lipca 2009 r. sygn. akt I FZ 180/09, z 28 lipca 2009 r. sygn. akt I OZ 744/09). I właśnie z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Skarżąca, pomimo skutecznego doręczenia jej w dniu 4 marca 2022 r. wezwania do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedłożenie dodatkowych dokumentów, pozostawiła ww. wezwanie bez odpowiedzi. W tej sytuacji pełna analiza i ocena sytuacji finansowej skarżącej okazała się niemożliwa. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło