I SPP/Go 42/19

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I sp. z o.o. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. I sp. z o.o. wniosła skargi na dwie decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Sprawy te zostały zarejestrowane pod sygnaturami akt I SA/Go 27/19 oraz I SA/Go 32/19. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwotach odpowiednio: 1.830 zł oraz 1.477 zł Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosków wskazano m.in., że przyczyną trudnej sytuacji finansowej spółki jest utrata płynności finansowej, wywołana m.in. zatorami płatniczymi, co podyktowane jest brakiem terminowych płatności przez najemców/kontrahentów. Przed Sądem Rejonowym toczy się postępowanie w przedmiocie ogłoszenia upadłości spółki, jednak wierzyciel cofnął wniosek o upadłości. Niemniej stanowi to samoistną przesłankę do zwolnienia od uiszczenia opłaty od skargi. Z zawartego w formularzu PPPr oświadczenia o majątku i dochodach wynika, że wysokość kapitału zakładowego spółki wynosi 3.855.000 zł. Wartość środków trwałych wnioskodawcy według bilansu za 2017 r. wynosi 8.708.168,99 zł. Strata za 2017 r. wyniosła 98.433,55 zł. Spółka posiada na kontach bankowych kwotę łącznie 2.039 zł. Ponieważ treść ww. oświadczeń nie była wystarczająca do ustalenia rzeczywistych zdolności płatniczych skarżącej, wezwano ją do przedłożenia dodatkowych dokumentów. W odpowiedzi główna księgowa spółki nadesłała sprawozdanie finansowe spółki za 2017 r., kopie trzech ostatnich deklaracji w podatku od towarów i usług, ewidencję środków trwałych oraz kopie wyciągów bankowych. Stosownie do treści art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. Nr z 2018r., poz. 1302 ze zm. – dalej zwanej P.p.s.a.) osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z powyższego przepisu wynika, że na podmiocie ubiegającym się o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek przedstawienia swojej sytuacji majątkowej i dochodów w taki sposób aby sąd lub referendarz sądowy mogli dokonać oceny czy wnioskodawca dysponuje środkami umożliwiającymi mu poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wątpliwości w tym zakresie, wywołane zaniechaniami wnioskodawcy w wykonaniu wspomnianego obowiązku, nie mogą być rozstrzygane na jego korzyść. Stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie Skarżąca spółka nie przedstawiła swojej sytuacji majątkowej w sposób umożliwiający prawidłowej oceny czy spełnia ona przesłankę wskazaną w art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Podkreślić przy tym należy, że ani w formularzu PPPr ani w innych nadesłanych przez spółkę dokumentach nie ma informacji dotyczących bezpośrednio jej działalności w 2018 r. Równocześnie z wyciągów bankowych, czy deklaracji podatkowych wynika, że spółka dysponuje środkami umożliwiającymi jej poniesienie pełnych kosztów postępowania. Skarżąca pomimo wezwania nie nadesłała kopii umowy spółki. W tej sytuacji nie można wykluczyć, że umowa ta przewiduje możliwość wsparcia finansowo spółki poprzez dofinansowanie jej działalności w formie dopłat bądź udzielenia pożyczki przez udziałowca. Jak natomiast wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny (np. w postanowieniach z dnia 19 grudnia 2013 r. sygn. akt I GZ 567/13 i I GZ 568/13. Dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), z uwagi na fakt, że dopłata jest formą wewnętrznej przymusowej pożyczki wspólników na rzecz spółki, należy przyjąć, że może ona być wykorzystana także na pokrycie kosztów sądowych w sprawach prowadzonych przez spółkę. Skarżąca nie nadesłała również bilansu spółki sporządzonego na dzień [...] marca 2019 r. Główna księgowa Spółki poinformowała jedynie, ze bilans na ten dzień nie był sporządzany. Nie wskazała jednak przyczyn, dla których bilansu nie sporządzono na potrzeby niniejszego postępowania. Brak bilansu uniemożliwia zapoznanie się z aktualnym stanem aktywów i pasywów Spółki. Z kolei przedłożone sprawozdanie finansowe za 2017 r., z uwagi na treść uzasadnienia wniosku (utrata płynności finansowej z powodu zatorów płatniczych) ma ograniczone znaczenie dla niniejszego postępowania. Z nadesłanych deklaracji VAT-7 za listopad i grudzień 2018 r. oraz styczeń 2019r. wynika, że skarżąca dokonywała dostaw towarów lub świadczyła usługi na kwoty odpowiednio: 41.328 zł, 264.873 zł. oraz 41.911. W tym samym okresie nabyła towary i usługi na łączną kwotę 71.392 zł. Bilans sporządzony na dzień [...] grudnia 2017 r. wskazuje, że spółka dysponowała środkami trwałymi o wartości 8.708.168,99 zł, w ich skład wchodziły m.in. grunty (1.926.178,91 zł) oraz budynki, lokale i obiekty inżynierii lądowej i wodnej (5.618.531,63 zł). Z kolei zgodnie z ewidencją środków trwałych sporządzonych na dzień [...] marca 2019 r. w 2018 r. spółka przyjęła do użytkowania sprzęt o wartości 26.471,54 zł. Wyciągi z rachunków bankowych spółki wskazują, że obraca ona znacznymi środkami pieniężnymi przeznaczając je m.in. na spłatę rat leasingowych i kredytów, a zatem na zobowiązania cywilnoprawne których spłata nie ma, co do zasady, pierwszeństwa przed koniecznością ponoszenia kosztów sądowych. Ponieważ w ocenie orzekającego skarżąca spółka nie wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, zatem nie można jej przyznać prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia