I SPP/Go 6/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 maja 2022 r. wniosku H. spółki jawnej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi H. spółka jawna na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec, kwiecień, maj, czerwiec i lipiec 2016 r. oraz umorzenie postępowania za styczeń, luty i listopad 2016 r. postanawia: odrzucić wniosek. H. spółka jawna złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia. Jednocześnie wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 23 lutego 2022 r. przesłano stronie skarżącej urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPPr) oraz dwa formularze wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) celem ich wypełnienia i nadesłania do tut. Sądu w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Przesyłka zawierająca to wezwanie wraz z formularzami, po dwukrotnym awizowaniu pod adresem do korespondencji Spółki wskazanym w skardze, powróciła do Sądu jako niepodjęta w terminie. Na podstawie art. 73 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 - dalej "p.p.s.a."), ww. korespondencję uznano za doręczoną stronie skarżącej z dniem 16 marca 2022 r., a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku ww. wniosku upływał z dniem 23 marca 2022 r. Z uwagi na nienadesłanie przez stronę skarżącą w zakreślonym terminie wypełnionych i podpisanych formularzy PPPr i PPF, zarządzeniem z 1 kwietnia 2022 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2022 r. strona skarżąca wniosła sprzeciw na zarządzenie z dnia 1 kwietnia 2022 r., jednakże z uwagi na jego treść zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 kwietnia 2022 r. uznano je za wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 86 § 2 p.p.s.a. przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 88 p.p.s.a.). W świetle art. 86 § 2 p.p.s.a. przesłanką negatywną uniemożliwiającą przywrócenie terminu jest ustalenie, że uchybienie nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. W takich sytuacjach dokonanie czynności po terminie nie powoduje jej bezskuteczności. Należy zwrócić uwagę, że wniosek o przyznanie prawa pomocy może zostać złożony na każdym etapie postępowania sądowoadministracyjnego zarówno przed sądem pierwszej, jak i drugiej instancji. W związku z tym należy uznać, że w rozpoznawanej sprawie przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, bowiem stronie skarżącej przysługuje na każdym etapie postępowania sądowoadministracyjnego prawo do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, a tym samym uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków procesowych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2011 r., I GZ 5/11). Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.