II SA/Go 1020/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.W. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 4 kwietnia 2017r. (II SA/Go 1020/16) w sprawie ze skargi M.W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r., [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2017 r. (II SA/Go 1020/16) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uznał się niewłaściwym miejscowo w sprawie ze skargi M.W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oraz przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu jako sądowi właściwemu miejscowo do rozpoznania wymienionej sprawy. Od powyższego postanowienia skarżąca wniosła zażalenie, które postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2017 r. tutejszy Sąd odrzucił w związku z nieuzupełniniem przez skarżącą braku formalnego zażalenia poprzez złożenie dwóch jego odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem. Następnie postanowieniem z dnia 25 maja 2017 r. tutejszy Sąd odrzucił zażalenie M.W. z dnia [...] maja 2017 r. wniesione od postanowienia z dnia 4 kwietnia 2017 r., jako złożone z uchybieniem terminu. Kolejnym pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. M.W. złożyła zażalenie na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 25 maja 2017 r. oraz jednocześnie wniosła o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 4 kwietnia 2017r. Skarżąca wyjaśniła, że "pracownik w następstwie zdarzenia losowego nie stawił się do pracy i wziął nagły urlop ze względu na zły stan zdrowia. Powyższe zdarzenie doprowadziło do wysłania pisma po terminie, przez osobę, która w/w pracownika zastąpiła na tym stanowisku". Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 czerwca 2017 r. skarżąca wezwana została m.in. do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia ww. zażalenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem rozpoznania przedmiotowego wniosku w oparciu o okoliczności wynikające z akt sprawy. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie doręczona została skarżącej skutecznie w dniu 20 lipca 2017 r. i pozostała bez odpowiedzi. Postanowieniem z dnia 27 września 2017r. tutejszy Sąd odrzucił zażalenie na ww. postanowienie z dnia 26 czerwca 2017r. z uwagi na uiszczenie wpisu sądowego od wniesionego zażalenia po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Wskazać należy, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Tym samym może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt. II OZ 712/08 niepubl.). Warunkiem przywrócenia terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie winy należy rozumieć w sposób obiektywny, wymagając od strony należytej staranności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2000 r. I CKN 1261/99). W ocenie Sądu wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia nie został należycie i przekonująco uzasadniony. Okoliczności przedstawione we wniosku nie uprawdopodabniają dostatecznie, że do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącej w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Skarżąca podała, że przyczyną niedopełnienia czynności w terminie był fakt, że pracownik w następstwie zdarzenia losowego nie stawił się do pracy i wziął nagły urlop ze względu na zły stan zdrowia, co z kolei doprowadziło do wysłania pisma po terminie, przez osobę pracującą w zastępstwie za ww. pracownika. Skarżąca jednak nie przedstawiła, mimo wezwania Sądu, na tą okoliczność żadnego dowodu. W konsekwencji należało stwierdzić, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącej w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Doszło bowiem do tego zdaniem Sądu, w wyniku braku należytej staranności skarżącej, rozumianej jako użycie wszelkich niezbędnych sposobności i sił dla zadbania o jej interesy. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.