II SA/Go 103/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędziowie Sędzia WSA Marek Szumilas (spr.) Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Protokolant referent-stażysta Malwina Tomiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi A.M. w przedmiocie wymierzenia grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego za niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 23 stycznia 2004 r. sygn. akt II SA/Po 2949/01 postanawia: odrzucić skargę. Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu wyrokiem z dnia 23 stycznia 2004 roku w sprawie o sygn. akt II SA/Po 2949/01 uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2001 roku nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2001 rokunr [...] Pismem z dnia [...] października 2010 roku A.M. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z wnioskiem o "przymuszenie WINB i PINB do wykonania wyroku NSA - Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 23 stycznia 2004 roku w spr. II SA/Po 2949/01". W uzasadnieniu wskazał, iż jego kilkukrotne wystąpienia do organów nadzoru budowlanego o wykonanie wyroku okazały się bezskuteczne. Poza zwrotem zasądzonych kosztów postępowania w kwocie 10 zł organy nie podjęły w sprawie żadnych czynności, co czyni koniecznym zastosowanie wobec nich środków przymusu. W wyniku wezwania wnioskodawcy o sprecyzowanie przedmiotu skargi ( przez wskazanie czy jest to skarga na bezczynność organu czy na niewykonanie wyroku ) A.M. pismem z dnia [...] listopada 2010 roku oświadczył, iż jego wniosek stanowi skargę na niewykonanie wyroku NSA z żądaniem ukarania grzywną. Prawomocnym postanowieniem z dnia 25 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp. jako miejscowo właściwemu do jej rozpoznania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 31 stycznia 2011 roku skarżący zobowiązany został do wykazania, iż przed wniesieniem skargi wezwał na piśmie - zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, póz. 1270 ze zm.) nazywana dalej - ppsa - organ tj. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do wykonania wyroku. W odpowiedzi skarżący nadesłał kopię skierowanego do WINB pisma z dnia [...] grudnia 2007 roku zatytułowanego "zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie" w którym, z powołaniem na przepis art. 37 Kpa, wnosił o wyznaczenie PINB w Słubicach terminu załatwienia sprawy "o poprzednim numerze [...]" zarzucając, iż organ ten, mimo upływu 4 lat od wydania wyroku przez NSA nie podjął w sprawie żadnych czynności. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 24 lutego 2011 roku -zważywszy na treść skargi z dnia 20 października 2010 roku - ze sprawy II SA/Go 49/11 wyłączono wniosek (skargę) A.M. o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanemu za niewykonanie wskazanego powyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnemu z dnia 23 stycznia 2004 roku. W odpowiedzi na skargę PINB wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, iż w wyniku uchylenia przez NSA decyzji organów obu instancji będąc zobowiązanym do wykonania wyroku tj. do ponownego rozpoznania sprawy administracyjnej, przeprowadził postępowanie administracyjne zakończone decyzją z dnia [...] kwietnia2011 roku nr [...] znak [...]. W przekonaniu PINB zakończenie postępowania administracyjnego powinno skutkować oddaleniem skargi na podstawie art. 151 ppsa, gdyż wykonał on niezwłocznie prawomocny wyrok NSA w zakresie w jakim leżało to w jego kompetencji, co czyni nieuzasadnioną skargę wobec niego. Z ostrożności procesowej, gdyby Sąd nie podzielił tego poglądu, PINB wniósł o umorzenie postępowania na zasadzie art. 161 § 1 pkt. 3 ppsa albowiem wobec wydania powyższej decyzji administracyjnej, stało się bezprzedmiotowe. Podczas rozprawy w dniu 10 marca 2011 roku skarżący podtrzymał skargę wobec PINB. Dodatkowo wskazał, iż prócz zażalenia z dnia [...] grudnia 2007 roku nie kierował do PINB żadnych innych pism dotyczących wykonania wyroku NSA. Przyznał, że została wydana przez PINB decyzja z [...] kwietnia 2011 roku, która podlega odrębnemu zaskarżeniu w toku instancji następnie dopiero do WSA. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie pozostawało żądanie wymierzenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywny z tytułu niewykonania przez ten organ wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego -Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 23 stycznia 2004 roku w sprawie II SA/Po 2949/01, uchylającego decyzję WINB i poprzedzającą ją decyzję PINB. Zważywszy na tak sprecyzowany zakres sprawy sądowo - administracyjnej wskazać należy, iż w myśl art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 202r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 póz. 1270 ze zm. - powoływanej jako: ppsa), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Jednocześnie wskazać należy, iż w sytuacji niewykonania wyroku sądu administracyjnego uchylającego decyzje organów obu instancji, organem obowiązanym do wykonania takiego wyroku jest organ l instancji, którym w rozpatrywanej sprawie jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego. Celem skargi o wymierzenie grzywny nie jest kontrola zgodności z prawem jakiegoś konkretnego aktu lub czynności organu administracyjnego, a wszczęte przez jej wniesienie postępowanie przed sądem administracyjnym nie stanowi kontynuacji postępowania w sprawie w której został wydany wyrok tego sądu. Zawarte w skardze z art. 154 § 1 ppsa żądanie jest odmienne, niż we wszystkich innych typach skarg rozpoznawanych przez sąd administracyjny w zakresie wyznaczonym przez przepis art. 3 § 2 ppsa. Dodać też należy, iż uprawnienie wynikające dla strony z art. 154 ustawy nie wyłącza możliwości złożenia przez nią skargi na bezczynność, przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 8 ppsa. Strona może korzystać zarówno z jednego jak i z drugiego środka prawnego według własnego wyboru, ponieważ środki te odnoszą się do różnych materii. Skarga na bezczynność ma doprowadzić do określenia czy organ jest zobowiązany w danej sytuacji do wydania aktu administracyjnego, zaś skarga o ukaranie zmierza do wymierzenia organowi sankcji za niewykonanie wyroku. ( vide: T. Woś : Komentarz do ustawy ppsa, LexisNexis 2008, s.559 i nast. ). Sąd administracyjny oceniając zasadność skargi na niewykonanie wyroku tego sądu, bierze pod uwagę stan postępowania administracyjnego w sprawie administracyjnej istniejący w czasie jej wnoszenia. Ocena merytoryczna zasadności skargi poprzedzona być musi zbadaniem warunków formalnych jej dopuszczalności. W kwestii trybu wnoszenia skargi z art. 154 § 1 ppsa zaakcentować należy przede wszystkim, iż może być ona wniesiona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku. Spełnienie tego wymogu stanowi przesłankę dopuszczalności skargi z art. 154 § 1 ppsa. Brak dochowania tego wymogu formalnego skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie przesłanka uprzedniego wezwania organu do wykonania wyroku nie została spełniona. Wprawdzie bowiem -w odpowiedzi na zobowiązanie Sądu do wykazania, iż nastąpiło uprzednie wezwanie organu do wykonania wyroku - skarżący nadesłał odpis skierowanego do WINB pisma z dnia [...] grudnia 2007 roku, to zarówno jego tytuł, jak i powołane w nim podstawy prawne oraz analiza zawartej w nim treści i jednoznaczność żądań pozwala na zakwalifikowanie go bez żadnych wątpliwości jako zażalenia o jakim mowa w art. 37 Kpa. Tym samym pismo to stanowi środek prawny konieczny dla skutecznego wniesienia skargi na bezczynność, a nie wezwanie o którym mowa w art. 154 § 1 ppsa. Faktycznie zarówno skarga na bezczynność jak również skarga o wymierzenie grzywną muszą być poprzedzone stosownym pismem w pierwszym przypadku, jak powiedziano będzie nim zażalenie wniesione w trybie art. 37 kpa , zaś w drugim wezwanie wniesione w trybie 154 § 1 ppsa. Jednak złożenie takiego pisma, po wniesieniu skargi, nie konwaliduje jej wady. Podobnie, w świetle przepisu art. 154 § 3 ppsa, wykonanie wyroku po wniesieniu skargi, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania albo oddalenia skargi. Uznając zatem, iż skarżący w niniejszej sprawie nie spełnił ustawowej przesłanki warunkującej skuteczność wniesienia skargi na niewykonanie wyroku, podlegała ona odrzuceniu jako niedopuszczalna ( art. 58 § 1 pkt 6 ppsa ).