II SA/Go 1069/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E Sp. z o.o. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi E Sp. z o.o. na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie usunięcia odpadów postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. W dniu [...] czerwca 2017 r. Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska wydał zarządzenie pokontrolne nr [...], którym nakazał E Sp. z o.o. usunięcie odpadów. Z akt administracyjnych wynika, że skarżąca odebrała ww. zarządzenie pokontrolne w dniu 10 lipca 2017r. (potwierdzenie odbioru –akta administracyjne sprawy). W zaskarżonym zarządzeniu strona skarżąca została pouczona o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska po wyczerpaniu środków zaskarżenia, tj. w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, w przypadku braku odpowiedzi na to wezwanie. Takie wezwanie zostało wniesione przez E Sp. z o.o., reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika (pismo z dnia [...] lipca 2017r.), a organ pismem z dnia [...] sierpnia 2017r. na to wezwanie odpowiedział. E Sp. z o.o., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na ww. zarządzenie pokontrolne z dnia 21 czerwca 2017r. Skargę tą strona nadała w urzędzie pocztowym w dniu 28 września 2017r. (data stempla pocztowego - k. 9 akt sprawy). Pismo to nie zawierało wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Odpowiadając na skargę Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Postanowieniem z dnia 29 listopada 2017r. tutejszy Sąd odrzucił skargę E Sp. z o.o. z uwagi na uiszczenie wpisu sądowego od wniesionego zażalenia po terminie. Pismami z [...] grudnia 2017r. E Sp. z o.o., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła zażalenie na ww. postanowienie oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. zarządzenie pokontrolne (za pośrednictwem organu) wraz ze skargą. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik wskazał, iż zastosowanie się strony do art. 112 kodeksu postępowania administracyjnego nie może skutkować dla niej negatywnymi konsekwencjami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej w skrócie "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 P.p.s.a.). Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie wniosek wnoszącej skargę Spółki został wniesiony za pośrednictwem organu odwoławczego z dochowaniem powyższego terminu, albowiem przyczyna uchybienia terminu ustała w dacie doręczenia ich pełnomocnikowi postanowienia Sądu z dnia 29 listopada 2017 r. o odrzuceniu skargi. Wymagana czynność wniesienia skargi również została dokonana. Przechodząc wobec tego do oceny przywołanych przez pełnomocnika okoliczności wskazujących na brak winy wnoszącej skargę w uchybieniu terminu należy wskazać, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych wniosek strony o przywrócenie terminu, któremu uchybił pełnomocnik, musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu ze strony tego pełnomocnika. Pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje bowiem także swym zakresem winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności. W konsekwencji nie tylko wina strony, lecz również innych osób, w tym pełnomocnika, gdy pełnomocnik reprezentuje stronę w postępowaniu, wyłącza możliwość przywrócenia terminu. Ustanowiony przez wnoszącą skargę profesjonalny pełnomocnik w dacie wniesienia skargi legitymował się ważnym pełnomocnictwem obejmującym postępowanie przed sądami administracyjnymi. Jego działania lub zaniechania w dokonaniu czynności procesowych odnoszą wobec tego bezpośredni skutek w sferze prawnej strony skarżącej i oni też ponoszą za nie odpowiedzialność. Jednakże podkreślić wymaga, że podwyższony miernik staranności przy ocenie dokonywania czynności procesowych przez fachowego pełnomocnika nie obejmuje sytuacji, gdy pełnomocnik ten dokonując czynności zastosował się do błędnego pouczenia organu. Oznacza to, że błędne pouczenie co do sposobu zaskarżenia danego aktu należy uznać za okoliczność wyłączającą winę, także w sytuacji gdy strona była reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 112 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowiący między innymi, że błędne pouczenie w decyzji co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia nie odnosi się bowiem wyłącznie do sytuacji, w której strona działa w sprawie osobiście, bez profesjonalnego pełnomocnika. Taki pogląd prezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych należy w pełni podzielić (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2011 r., sygn. akt I OZ 534/11 oraz z dnia 21 maja 2013 r., sygn. akt I OZ 374/13,publ. https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie, organ odwoławczy w zaskarżonym zarządzeniu pokontrolnym zamieścił błędne pouczenie co do trybu i sposobu jego zaskarżenia. Wnoszący skargę są reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, który zastosował się do pouczenia zawartego w zaskarżonym akcie i we wskazanym trybie wniósł do Sądu skargę. Z powyższych względów uznać należy, że w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki, określone w art. 86 § 1 p.p.s.a. i Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.