II SA/Go 1076/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński Asesor WSA Jarosław Piątek (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi A spółki z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę. Decyzją z dnia [...] lutego 2017 r. o nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego (uzupełnioną następnie decyzją z dnia [...] marca 2017 r., nr [...]) wymierzył spółce A Spółka z o.o. (dalej również jako skarżąca) karę pieniężną w kwocie 12.000,00 zł za urządzanie gier na automacie [...] numer [...]. W dniu 18 kwietnia 2017 r. odwołanie od powyższej decyzji złożył pełnomocnik skarżącej spółki, radca prawny W.Z., wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie. Następnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z dnia [...] czerwca 2017 r. (nr [...]) stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia wskazywanego powyżej odwołania od decyzji, jednocześnie pouczając, iż powyższe postanowienie jest ostateczne i przysługuje stronie prawo do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia, za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Pomimo powyższego pouczenia, pełnomocnik strony skarżącej w dniu 5 lipca 2017 r. wniósł zażalenie bezpośrednio do organu. Postanowieniem z dnia [...] września 2017 r. o nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. DZ. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm., zwanej dalej - o.p.) stwierdził niedopuszczalność zażalenia strony skarżącej z dnia [...] lipca 2017 r. W uzasadnieniu tego postanowienia organ wskazał, iż odwołującemu przysługiwał inny środek odwoławczy (skarga do sądu administracyjnego) niż ten wniesiony przez stronę, wobec czego zażalenie jest niedopuszczalne. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. złożył pełnomocnik strony skarżącej, radca prawny W.Z., zarzucając rażące naruszenie art. 222 w zw. z art. 239 w zw. z art. 228 o.p., polegające na wadliwym uznaniu niedopuszczalności zażalenia z dnia 5 lipca 2017 roku na postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania z dnia [...] czerwca 2017 roku.  Argumentując swoje stanowisko pełnomocnik skarżącej spółki podniósł, iż organ błędnie oznaczył ostateczny termin na wniesienie odwołania od decyzji na dzień ustawowo wolny od pracy, tj. poniedziałek Wielkanocny. Ponadto zdaniem strony skarżącej pismo z dnia [...] lipca 2017 r. zatytułowane "zażalenie" spełniało wszystkie wymogi formalne określone dla skargi w art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), a zatem organ mógł zakwalifikować wystąpienie skarżącej spółki jako skargę i nadać mu bieg właściwy dla postępowań sądowoadministracyjnych. Zdaniem skarżącej spółki postanowienie zostało wydane z rażącą i niezaprzeczalną wadliwością co do sposobu zastosowania prawa procesowego. Ponadto pełnomocnik wskazał, iż prawidłowo zakreślono zakres żądania, zaś to na organie ciążył obowiązek określenia właściwej formy jego rozpatrzenia. Mając na uwadze powyższe, pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o uchylenie w całości skarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej i jednocześnie nadanie prawidłowego biegu procesowego zażaleniu strony skarżącej z dnia [...] lipca 2017 roku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi wskazując, iż pismo strony skarżącej z dnia [...] lipca 2017r. było adresowane do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oraz zawierało zarzuty dotyczące jego rozstrzygnięcia. Organ podkreślił, że w piśmie zatytułowanym przez stronę skarżącą jako "zażalenie" brak jest jakiegokolwiek oznaczenia sądu, do jakiego miałoby trafić przedmiotowe pismo. Również z treści pisma nie wynikało, że adresatem miałby być sąd czy jakikolwiek inny organ niż Dyrektor Izby Administracji Skarbowej. Dodatkowo stwierdził, że strona skarżąca została prawidłowo pouczona o przysługującym środku zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – określanej dalej jako p.p.s.a.) stanowiący, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie natomiast do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem skargi A sp. z o.o. jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2017 r. stwierdzające niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez spółkę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2017 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej, uzupełnionej decyzją Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] marca 2017 r. Mając na uwadze tak zakreślony zakres kognicji Sąd uznał, że wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę powyższego rozstrzygnięcia stanowi przepis art. 228 § 1 o.p., stosownie do którego organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia niedopuszczalność odwołania. Przepis ten na podstawie art. 239 o.p. znajduje również zastosowanie do zażaleń. Stan faktyczny sprawy jest bezsporny. Postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2017 r. stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania zawierało prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie zaskarżenia. Organ wskazał, że stronom przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. w terminie 30 dni od daty jego doręczenia. Nadto organ pouczył, że skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach. Mimo takiego pouczenia spółka reprezentowana przez radcę prawnego zamiast skargi do Sądu wniosła zażalenie na to postanowienie do organu. Kwestią wymagającą rozważenia jest, czy organ prawidłowo zakwalifikował pismo skarżącej z dnia [...] lipca 2017 r. jako zażalenie. Należy zauważyć, że w myśl art. 46 § 1 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać, m.in. oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, oznaczenie rodzaju pisma i osnowę wniosku lub oświadczenia. Co do zasady obydwa te elementy powinny ze sobą korelować. Trudności interpretacyjne stwarza natomiast sytuacja, gdy treść pisma i wynikający z niej zamiar wnoszącego pismo nie są zgodne z oznaczeniem pisma. Niewłaściwe oznaczenie rodzaju pisma nie może wywoływać dla strony ujemnych skutków, jeżeli z treści pisma wynika, jaki jest jego rodzaj, a każde pismo, niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, winno być rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma. O tym jaki charakter ma pismo decyduje nie to jak zatytułowała go strona ale jego treść (zob. postanowienie NSA z dnia 17 sierpnia 2017 r., II GZ 590/17, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu stanowisko organu uznające pismo z dnia [...] lipca 2017 r. za zażalenie jest prawidłowe. Wymaga podkreślenia, że pismo zostało zatytułowane "Zażalenie" i skierowane do organu. Ponadto zostało wniesione w terminie zakreślonym do zażalenia. Wskazać trzeba, że złożone pismo nie zawierało oznaczenia sądu a zawarte w nim żądanie uchylenia zaskarżonego postanowienia było skierowane do organu. Należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie treść pisma i wynikający z niej zamiar wnoszącego pismo są zgodne z oznaczeniem pisma. Nie można zatem podzielić stanowiska zawartego w skardze, iż organ powinien podjąć czynności w celu wyjaśnienia rzeczywistego charakteru pisma. Nadto w ocenie Sądu od pełnomocnika będącego radcy prawnego, jako osoby mającej odpowiednie przygotowanie prawnicze, należy wymagać znajomości przepisów prawa, które mają w danej sprawie zastosowanie, a przede wszystkim dokładnej wiedzy o tym, jakie środki prawne służą reprezentowanej przez niego stronie. W tej sytuacji postanowienie organu stwierdzające niedopuszczalność zażalenia w ocenie Sądu nie narusza prawa. Z tych względów Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej jest prawidłowe i w konsekwencji skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił.