II SA/Go 1090/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.G. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. S.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] listopada 2016 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty Powiatu wydanej w dniu [...] września 2016 r., znak: [...] orzekającej o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] września 2016 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego z uwagi na wydane przez Wojewodę w dniu [...] grudnia 2016 r., w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – określanej dalej jako p.p.s.a.) postanowienie znak: [...]. Postanowieniem tym organ odwoławczy uchylił w całości postanowienie własne z dnia [...] listopada 2016 r., znak [...] i orzekł, że odwołanie zostało wniesione w terminie. Z ustaleń Sądu wynika, że od postanowienia Wojewody z dnia [...] grudnia 2016 r. nie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne należało umorzyć. Zgodnie z treścią art. 54 § 3 p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie 30 dni od jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe. W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 p.p.s.a. (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Komentarz, Wydanie 5, Warszawa 2012, str. 424, postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2007 r. sygn. akt II FSK 1259/06). Celem autokontroli jest umożliwienie organom administracji publicznej ponownej weryfikacji własnego działania (lub braku działania) bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę jego zgodności z prawem (zob. postanowienie NSA z dnia 25 października 2011 r., sygn. akt II GSK 2108/11, LEX nr 984626). Jak wynika z akt sprawy, organ w trybie autokontroli, w terminie trzydziestu dni od daty otrzymania skargi (tj. 30 listopada 2016 r.) - wydał w dniu [...] grudnia 2016 r. postanowienie, którym wyeliminował z obrotu prawnego zaskarżone postanowienie z dnia [...] listopada 2016 r. W rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień samokontrolnych przewidzianych przez ustawodawcę w art. 54 § 3 p.p.s.a., przestał istnieć przedmiot zaskarżenia i tym samym skarga stała się bezprzedmiotowa. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.