II SA/Go 111/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.C. na uchwałę Rady Gminy z dnia 21 grudnia 2015 r. nr XVII/132/2015 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w gminie [...] postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić z urzędu od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skarżącemu R.C. kwotę 300 (trzysta) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Gorzów Wlkp., dnia maja 2022 r. ZARZĄDZENIE 1. Odpis postanowienia z uzasadnieniem i pouczeniem o zażaleniu doręczyć skarżącemu oraz pełnomocnikowi organu (bez pouczeń). 2. Przedłożyć z wpływem lub za 14 dni. S. WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Rada Gminy podjęła w dniu 21 grudnia 2015 r. uchwałę nr XVII/132/2015 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w gminie [...]. R.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na powyższą uchwałę, składając ją osobiście w siedzibie Sądu w dniu 25 stycznia 2022 r. i domagając się stwierdzenia nieważności uchwały w części dotyczącej błędnego oznaczenia na jego terenie prywatnym terenu zieleni urządzonej. Zarzucił, że przez powyższe oznaczenia nie może samodzielnie zagospodarować swoich działek, np. nie ma możliwości posadowienia domu jednorodzinnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, ewentualnie o jej oddalenie w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., określanej dalej jako p.p.s.a.), kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawie skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Taki właśnie akt stał się przedmiotem skargi R.C., który zakwestionował legalność części uchwały Rady Gminy z dnia 21 grudnia 2015 r. nr XVII/132/2015, podjętej w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w gminie [...], w odniesieniu do należących do niego działek. Zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym do 1 czerwca 2017 r., w przypadkach, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę wnosiło się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na złożone uprzednio wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Do kategorii takich spraw należały skargi na uchwały organów gminy, składane na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 559, określanej dalej jako u.s.g.), w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r. W świetle ówcześnie obowiązującego art. 101 ust. 1 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Ustawa z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) zgodnie z art. 2 pkt 2 zniosła powyżej wskazany obowiązek. Jednakże stosownie do jej art. 17 ust. 2, przepisy art. 52 i art. 53 p.p.s.a., oraz przepisy m. in. u.s.g. w brzmieniu znowelizowanym stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych dopiero po dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej. W myśl art. 18 ustawy ustawa zmieniająca weszła w życie 1 czerwca 2017 r., a więc do aktów wydanych przed 1 czerwca 2017 r. zastosowanie znajdują przepisy u.s.g. oraz art. 52 i 53 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym przed tą datą. W niniejszej sprawie, z uwagi na datę podjęcia zaskarżonego aktu, tj. 21 grudnia 2015 r., bez wątpienia zastosowanie znajdą przepisy obowiązujące przed 1 czerwca 2017 r. Analiza akt sprawy wykazała, że pismem z dnia [...] października 2021 r. (data wpływu do organu – 12 października 2021 r.) skarżący zwrócił się do organu o dokonanie zmiany skarżonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, które to pismo bez wątpienia należało potraktować jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na pytanie Sądu pełnomocnik organu wskazał, że skarżący nie wystosował do organu żadnego innego wezwania do usunięcia prawa. Podał również, że odpowiedź na wezwanie z [...] października 2021 r. została udzielona skarżącemu telefonicznie oraz na spotkaniu Komisji Rolnictwa. W aktach sprawy brak jest jednak jakiegokolwiek dokumentu, potwierdzającego udzielenie skarżącemu przez organ oficjalnej odpowiedzi na powyższe wezwanie. Skoro zatem organ nie udzielił R.C. odpowiedzi na wystosowane przez niego wezwanie z [...] października 2021 r., skarżący – w świetle przywołanego wyżej przepisu art. 53 § 2, uprawniony był do wniesienia skargi na sporną uchwałę w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do organu w dniu 12 października 2021 r., a zatem ustawowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 13 grudnia 2021 r. (poniedziałek). Jak wynika z prezentaty Sądu, R.C. wniósł skargę bezpośrednio do Sądu dopiero w dniu 25 stycznia 2021 r., a więc znacznie po upływie terminu do jej wniesienia, co obligowało Sąd do jej odrzucenia. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (punkt 2 sentencji).