II SA/Go 1140/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.K. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] listopada 2017r. P.K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brzmienie art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 - "p.p.s.a."), z którego wynika, że postanowienie objęte skargą, z uwagi na jego przedmiot, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2017r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do nadesłania oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało odebrane w dniu 15 grudnia 2017r. i pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z art. 3 ust. 2 p.p.s.a. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przedmiotowa ustawa została znowelizowana z dniem 15 sierpnia 2015 r. mocą ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), a dokonana nowelizacja objęła swym zakresem m.in. właściwość sądów administracyjnych. W myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie, w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego, skarżący wniósł zarzuty, które zostały przez wierzyciela – Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego - uznane za niezasadne. W wyniku rozpoznania zażalenia skarżącego, Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w dniu [...] października 2017 r. utrzymał postanowienie organu I instancji w mocy. Przedmiotowa skarga dotyczy postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2017 r. wydanego w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego, a zatem postanowienia, które na mocy art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. zostało wyłączone z kognicji sądów administracyjnych (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2016 r. sygn. II OSK 2014/16, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Na marginesie należy wskazać, że Sąd w niniejszym postępowaniu nie bada zasadności istnienia obowiązku egzekucyjnego. Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez badania jej zarzutów merytorycznych. W ramach postępowania egzekucyjnego stronom na innych etapach postępowania egzekucyjnego przysługują środki zaskarżenia podlegające następnie kontroli sądu administracyjnego. Ochrona praw uczestników tego postępowania jest możliwa w drodze zaskarżenia do sądu administracyjnego - na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. - postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012 r., wyd. 5, str. 72). W aktach sprawy znajduje się postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2017 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, na które strona złożyła zażalenie do Ministra Zdrowia. W zaistniałej sytuacji Sąd zobligowany jest odrzucić wniesioną skargę, gdyż zainicjowana tą skargą sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Jednocześnie podkreślić trzeba, iż wymogi formalne skargi określa przepis art. 57 oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 ab initio p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, warunki te zaś określa art. 46 tej ustawy. Zgodnie art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl bowiem art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W przedmiotowej sprawie oznacza to, że skoro pełnomocnik, który skargę podpisał i wniósł do Sądu nie dołączył do skargi pełnomocnictwa lub wierzytelnego odpisu, to Przewodniczący Wydziału wzywa pełnomocnika do uzupełnienia braków skargi w tym zakresie, nie zważając przy tym, iż pełnomocnictwo zostało już wcześniej złożone do akt administracyjnych sprawy. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa, uprawniającego adwokata A.T. do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi, zostało doręczone ww. pełnomocnikowi w dniu 15 grudnia 2017 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał zatem w dniu 22 grudnia 2017 r., a ponieważ w zakreślonym terminie nie wykonano powyższego wezwania Sądu, skargę należało odrzucić. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 1 p.s.a.a.