II SA/Go 130/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K. i A.K. na czynność Prezydenta Miasta z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu części opłaty za kartę pojazdu postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić A.K. i K.K. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2014 r. pełnomocnik profesjonalny A.K. i K.K. zwrócił się do Prezydenta Miasta o stwierdzenie nadpłaty w opłacie za wydanie karty pojazdu w związku z wyrokiem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, o stwierdzenie uprawnienia do otrzymania zwrotu części opłaty pobranej przez organ za wydanie karty pojazdu oraz o zwrot nadpłaconej kwoty. Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] Prezydent Miasta uznał, że brak jest podstaw do zwrotu żądanej kwoty. Wskazał, że termin biegu przedawnienia roszczenia o zwrot opłaty za kartę pojazdu rozpoczyna się od dnia spełnienia świadczenia, tj. od dnia uiszczenia opłaty za wydanie karty pojazdu, a termin przedawnienia to trzy lata. Mając na uwadze, że opłata została uiszczona w dniu [...] sierpnia 2004 r. – pierwszej rejestracji pojazdu w Polsce, organ uznał, że nastąpiło przedawnienie roszczenia. Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r., doręczonym organowi w dniu 2 stycznia 2015 r., pełnomocnik K.K. i A.K. wezwał Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa poprzez stwierdzenie nadpłaty w opłacie za wydanie karty pojazdu, stwierdzenie uprawnienia do otrzymania zwrotu części opłaty pobranej przez organ oraz poprzez zwrot nadpłaconej kwoty. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa udzielonej pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...], organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] grudnia 2014 r. Pełnomocnik A.K. i K.K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., w której – jako zaskarżony akt wskazał akt "stwierdzony pismem Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2015 r. ([...])", natomiast w dalszej części skargi wniósł o uchylenie zaskarżonego aktu Prezydenta Miasta z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...]. Wobec niejednoznacznych zapisów skargi w powyższym zakresie, zarządzeniem z dnia [...] marca 2015 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do dokładnego sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia. Odpowiadając na wezwanie pełnomocnik jednoznacznie wskazał pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2015 r. jako zaskarżony akt. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi na pismo Prezydenta z dnia [...] grudnia 2014 r. oraz o oddalenie skargi na czynność Prezydenta w przedmiocie pobrania opłaty za wydanie karty pojazdu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Na wstępie należy podkreślić, iż odrzucenie skargi następuje w sytuacji, gdy skarga nie spełnia określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., warunków koniecznych do jej skutecznego złożenia. Jednym z takich warunków formalnych wniesienia skargi jest złożenie jej na akt lub czynność objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Z treści skargi A. i K.K. z dnia [...] stycznia 2015 r. oraz precyzującego ją pisma pełnomocnika z dnia [...] marca 2015 r. jednoznacznie wynika, że skarga została złożona na pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2015 r., które to pismo stanowi odpowiedź organu na wniesione uprzednio przez pełnomocnika skarżących wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w postępowaniu wywołanym wnioskiem A. i K.K. z dnia [...] grudnia 2014 r. o zwrot nadpłaconej opłaty za wydanie karty pojazdu. Odnosząc się do tak określonego przedmiotu zaskarżenia należy zgodzić się z twierdzeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w uchwale z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 3/07, (publ. orzeczenia.nsa.gov.pl), że skierowane do organu żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu - uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310), jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na inne niż decyzje i postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W świetle natomiast art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę w tym przypadku można wnieść do sądu po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni od dnia, w którym strona dowiedziała się lub mogła dowiedzieć podjęciu aktu lub dokonaniu czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Termin do złożenia skargi jest przy tym zachowany ( art. 52 § 2 ppsa ) jeśli zostanie ona złożona do sądu w ciągu 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub jeżeli organ nie udzielił takiej odpowiedzi, w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania. Z powyższego wynika, że wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa jest wymogiem formalnym skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego Wykładnia art. 52 § 3 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. prowadzi do wniosku, że skarga do sądu służy na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie przysługuje natomiast na udzieloną przez organ odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, dokonanego kwestionowaną czynnością lub aktem. Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego mogłoby podlegać pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] grudnia 2014 r., w którym organ jednoznacznie odmówił pozytywnego załatwienia wniosku skarżących i zwrotu części uiszczonej opłaty za wydanie karty pojazdu. To właśnie pismo uznać bowiem należy za akt (czynność) z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i w powołanej uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r. Profesjonalny pełnomocnik skarżących wyraźnie wskazał, że przedmiotem ich skargi jest pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2015 r., stanowiące w istocie odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W ocenie Sądu, na taką odpowiedź skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Przypomnienia wymaga też, że postępowaniem sądowo-administracyjnym rządzi zasada skargowości. Konsekwencją jej przyjęcia jest uznanie, iż wskazanie przez stronę zaskarżonego aktu i organu, którego działania skarga dotyczy pozostaje dla sądu administracyjnego wiążące (por. postanowienie NSA z 11 grudnia 2008 r. sygn. akt II GZ 316/08, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.