II SA/Go 150/07
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2007-04-12
Skład orzekający: Ireneusz Fornalik, Aleksandra Wieczorek, Joanna Brzezińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien umorzyć postępowanie w sprawie skargi Rady Gminy na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, jeśli Wojewoda sam uchylił swoje rozstrzygnięcie nadzorcze w trybie autokontroli?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, ponieważ organ administracyjny (Wojewoda) sam uchylił swoje rozstrzygnięcie nadzorcze, uwzględniając stanowisko skarżącej Rady Gminy. W konsekwencji, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Podstawą prawną umorzenia był art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
Rada Gminy wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, które stwierdzało nieważność uchwały Rady Gminy w sprawie zasad, trybu i opłat za korzystanie ze świetlic wiejskich. Wojewoda argumentował, że Rada Gminy przekroczyła swoje kompetencje, ustalając konkretne stawki opłat. Następnie Wojewoda, na wniosek, uchylił swoje rozstrzygnięcie nadzorcze, przychylając się do stanowiska Rady Gminy.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek, Asesor WSA Joanna Brzezińska, Protokolant asystent sędziego Tomasz Modzelewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi Rady Gminy na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchwały Rady Gminy w sprawie zasad, trybu i opłat za korzystanie ze świetlic wiejskich p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie.
II SA/Go 150/07
UZASADNIENIE
Uchwałą Nr II/6/06 z dnia [...] grudnia 2006r., Rada Gminy w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie zasad, trybu i opłat za korzystanie ze świetlic wiejskich na terenie Gminy, na podstawie art. 40 ust. 2 pkt 4 i art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 08 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zmianami) oraz art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 1997r., Nr 9, poz. 43 ze zm.), postanowiła w § 1 ust. 1 określić wysokość stawek za najem świetlic wiejskich na terenie gminy.
Pismem z dnia [...] stycznia 2007r. nr [...] Wojewoda poinformował, iż na podstawie art. 91 ust. 5 ustawy z dnia 08 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) w zw. z art. 61 § 1 i 4 kpa, wszczęte zostało postępowanie nadzorcze w stosunku do ww. uchwały.
Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] stycznia 2007r. ([...]), na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 08 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) stwierdził nieważność uchwały Nr II/6/06, wskazując w uzasadnieniu naruszenie art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 1997r., Nr 9, poz. 43 ze zm.) w związku z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001r. o cenach (Dz.U. Nr 97, poz. 1050 ze zm.) i art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 08 marca 1990r. o samorządzie gminnym.
Organ nadzorczy wskazał, iż organy gminy mogą wydawać akty prawa miejscowego
w zakresie zasad i trybu korzystania z gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej. W tym zakresie nie mieści się ustalanie ścisłych wysokości opłat, gdyż oznaczałoby to wprowadzanie cen urzędowych ścisłych i dlatego organ stwierdził,
iż Rada Gminy przekroczyła swoje kompetencje.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody wniosła Rada Gminy. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 08 marca 1990r. o samorządzie gminnym oraz art. 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996r. o gospodarce komunalnej i zażądała jego uchylenia.
Ponadto Rada Gminy wskazała na treść art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996r. o gospodarce komunalnej, z którego wprost wynika kompetencja Rady gminy do
określania wysokości cen i opłat albo postanawiania o sposobie ustalania cen i opłat za korzystanie z obiektów użyteczności publicznej jednostek samorządu terytorialnego.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001r. o cenach rada gminy może ustalać ceny urzędowe jedynie w odniesieniu do usług przewozowych transportu zbiorowego oraz przewozów taksówkami na terenie gminy.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2007r. Wojewoda, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270, ze zmianami) wniósł o umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie.
Uzasadniając wniosek Wojewoda poinformował, iż decyzją z dnia [...] kwietnia 2007r. ([...]) uchylił rozstrzygnięcie nadzorcze z dnia [...] stycznia 2007r. znak [...], stwierdzające nieważność uchwały Nr II/6/06 Rady Gminy z dnia [...] grudnia 2006r., przychylając się tym samym do stanowiska skarżącego.
Sąd uznał złożenie wniosku w tym zakresie za skuteczne.
Postępowanie stało się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270, ze zmianami).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło