II SA/Go 152/22

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2022-04-27

Skład orzekający: Grażyna Staniszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sprzedaż nieruchomości w drodze przetargu przez organ samorządu terytorialnego jest czynnością podlegającą kognicji sądów administracyjnych?
Ratio decidendi
Sprzedaż nieruchomości w drodze przetargu przez organ samorządu terytorialnego nawiązuje stosunek cywilnoprawny, a wynikające z niej spory należą do właściwości sądów powszechnych. Czynność ta nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych zgodnie z art. 3 § 2 PPSA, co skutkuje niedopuszczalnością skargi wniesionej do sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Skarżący L.T. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na czynność Burmistrza polegającą na sprzedaży w drodze przetargu nieruchomości stanowiącej własność Gminy. Skarżący zarzucił, że działka została sprzedana bez powiadomienia współwłaściciela nieruchomości przyległej. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na właściwość sądów powszechnych w sprawach dotyczących prawidłowości przeprowadzenia przetargu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.T. na czynność Burmistrza w przedmiocie sprzedaży w drodze przetargu nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] marca 2022 r. L.T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na czynność Burmistrza polegającą na sprzedaży w drodze przetargu ustnego ograniczonego nieruchomości niezabudowanej nr [...], stanowiącej własność Gminy. W odpowiedzi na wezwanie do sprecyzowania skargi L.T. wskazał, że skarga dotyczy sposobu w jaki sprzedano działki przylegające do posesji nr [...]. Działka nr [...] została sprzedana bez powiadomienia o przetargu współwłaściciela nieruchomości przyległej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, jako niedopuszczalnej. Wyjaśnił, że nieruchomość została sprzedana w drodze przetargu, a sposób kwestionowania prawidłowości przeprowadzenia oraz wyniku przetargu został uregulowany przepisami kodeksu cywilnego, ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz wydanych na jej podstawie rozporządzeń. W sprawach tych właściwy jest sąd powszechny. Skarżący nie podjął w terminie żadnych działań zmierzających do zaskarżenia czynności związanych z przeprowadzeniem przetargu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązk,ów wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe należało uznać, że zaskarżona do tutejszego Sądu czynność Burmistrza polegająca na sprzedaży w drodze przetargu ustnego ograniczonego nieruchomości nie mieści się w zamkniętym katalogu aktów i czynności podejmowanych przez organy administracji publicznej, objętych kognicją sądów administracyjnych, gdyż nie należy do żadnej z wyżej wymienionych kategorii spraw. Zasady gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa oraz własność jednostek samorządu terytorialnego określa ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 1899 ze zm.; dalej jako u.g.n.). Co do zasady nieruchomości te są sprzedawane lub oddawane w użytkowanie wieczyste w drodze przetargu (art. 28 ust. 1 i art. 37 ust. 1 u.g.n.). Oznacza to, że gdy wszczęta zostanie procedura przetargowa pomiędzy jednostką samorządu terytorialnego a zainteresowanymi podmiotami nawiązuje się stosunek cywilnoprawny. W konsekwencji rozstrzyganie sporów związanych z przeprowadzeniem procedury przetargowej dotyczy sporów cywilnych między stronami. Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie przyjmuje się, że prawidłowość przeprowadzenia procedury przetargowej może być zweryfikowana w postępowaniu wszczętym powództwem do sądu powszechnego (por. uchwała SN z dnia 2 sierpnia 1994 r., sygn. akt III CZP 96/94, postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2007 r., sygn. akt I OSK 348/07). W związku z powyższym brak jest kompetencji sądu administracyjnego do przeprowadzenia oceny prawidłowości działań podejmowanych w ramach procedury przetargowej. W konsekwencji Sąd uznał, że skarga wniesiona w rozpatrywanej sprawie jest niedopuszczalna, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego i z tego względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło