II SA/Go 153/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.W. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] r, Nr XXXIII/185/08 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta dla terenu ograniczonego ulicami [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę. Rada Miasta w dniu [...] czerwca 2008 r. podjęła uchwałę Nr XXXIII/185/08 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta dla terenu ograniczonego ulicami [...]. W związku z powyższą uchwałą pismem z dnia [...] sierpnia 2008 r. (data wpływu do Urzędu Miejskiego– k. 11) M.W. wskazał, iż jest właścicielem działki nr [...], którą to nieruchomość nabył w 2006 r. od Gminy jako teren o przeznaczeniu handlowym z budynkiem w złym stanie technicznym. Uchwalony plan zagospodarowania przestrzennego zdaniem M.W. ogranicza zakres niezbędny do funkcjonowania znajdującego się na terenie opisanej powyżej działki działającego od 10 lat centrum handlowego i ogranicza bieżące funkcjonowanie obiektu w zakresie eksploatowania obiektów tymczasowych. Ponadto plan nie uwzględnia możliwości umieszczenia reklam wolnostojących na powierzchni niezbędnej do funkcjonowania centrum co jest sprzeczne z wydaną decyzją nr [...] o warunkach zabudowy dla jednej z działek objętych planem. Rada Miasta na sesji w dniu [...] sierpnia 2008 r. podjęła decyzję o nieudzielaniu M.W. odpowiedzi na w/w wezwanie (protokół z sesji – k.70). Następnie pismem z dnia [...] lutego 2009 r. (data stempla pocztowego 10 luty 2009 r. – k. 16) M.W., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata L.K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., w oparciu o art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr XXXIII/185/08. Skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o stwierdzenie nieważności w/w uchwały, zarzucając jej naruszenie przepisów prawa tj. art. 1 ust. 2 pkt 6, 7 i 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W uzasadnieniu skargi podtrzymane zostały przez skarżącego argumenty wskazane uprzednio w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę reprezentujący Radę Miasta pełnomocnik w osobie radcy prawnego I.S.-B., która wniosła o odrzucenie skargi z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej, a gdyby Sąd nie uwzględnił powyższego wniosku o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Na wstępie podkreślić należy, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skarga podlega merytorycznemu rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny tylko wówczas, gdy Sąd ustali, że zostały zachowane przez skarżącego przesłanki dopuszczalności zaskarżenia określonego aktu lub czynności organu administracji publicznej. Jedną z takich przesłanek jest wymóg zachowania ustawowego terminu do złożenia skargi, bowiem skarga wniesiona po upływie ustawowego terminu podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Badając wymóg zachowania ustawowego terminu do wniesienia skargi należy mieć na uwadze, iż w niniejszej sprawie przedmiotem skargi podlegającej rozpoznaniu przez tutejszy Sąd jest akt prawa miejscowego – uchwała Rady Miasta z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] dotycząca uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta. Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadkach, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia takich jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie szcześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie skarżący M.W. wezwał Radę Miasta do usunięcia naruszenia prawa, w związku z treścią uchwały Rady Miasta z dnia [...] czerwca 2008 r., w dniu [...] sierpnia 2008 r. (data wpływu do Urzędu Miejskiego). Ponieważ Rada Miasta nie udzieliła M.W. odpowiedzi na w/w wezwanie, termin do wniesienia skargi do wojewódzkiego sadu administracyjnego na w/w uchwałę wynosił szcześćdziesiąt dni licząc od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i upływał w dniu 7 października 2008 r. Zatem ostatnim dniem, w którym skarżący mógł skutecznie złożyć swą skargę był dzień 7 października 2008 r. Tymczasem M.W. wniósł przedmiotową skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. w dniu 10 lutego 2009 r. (data stempla pocztowego na kopercie – k. 16), uchybiając tym samym ustawowemu terminowi do wniesienia skargi. Jednocześnie informacyjnie wskazać należy, iż w przypadku przekonania strony, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło z przyczyn przez nią niezawinionych przysługuje jej prawo złożenia wniosku o przywrócenie tego terminu. Wniosek taki powinien spełniać wymogi przewidziane w treści art. 86 i art. 87 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe należało zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a orzec jak w sentencji.