II SA/Go 177/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na pismo Okręgowego Inspektora Pracy w Z. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy zniesienia wystąpienia inspektora pracy postanawia zwrócić z urzędu skarżącej – [...] od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kwotę 200 zł (słownie dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi oraz zwrócić skarżącej – [...] od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na jej koszt kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem nienależnie uiszczonej opłaty kancelaryjnej. A w K., reprezentowana przez radcę prawnego [...], wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na pismo Okręgowego Inspektora Pracy w Z. [...] w przedmiocie odmowy zniesienia wystąpienia inspektora pracy. Pełnomocnik skarżącej wraz z wniesieniem skargi uiścił na konto tutejszego Sądu wpis od skargi w kwocie 200 zł (polecenie przelewu – k.40). Postanowieniem wydanym na rozprawie z dnia 21 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił przedmiotową skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwanej p.p.s.a.), z uwagi brak właściwości sądu administracyjnego w niniejszej sprawie. W związku z powyższym pełnomocnik skarżącej złożył w dniu 27 maja 2008 r. wniosek o sporządzenia uzasadnienia do postanowienia Sądu z dnia 21 maja 2008 r. i doręczenie w/w postanowienia wraz z uzasadnieniem. Jednocześnie pełnomocnik dokonał na konto tutejszego Sądu wpłaty opłaty kancelaryjnej od złożonego wniosku w kwocie 100 zł (polecenie przelewu – k. 98). Postanowienie z dnia 21 maja 2008 r. o odrzuceniu skargi stało się prawomocne w dniu 23 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, iż wpis sądowy zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej daje p.p.s.a., jest opłatą sądową, pobieraną przy wszczęciu postępowaniu. Sąd z urzędu zwraca stronie uiszczony wpis jedynie w sytuacjach przewidzianych przepisem art. 232 p.p.s.a. Zgodnie z § 1 pkt 1 lit. a wskazanego przepisu Sąd z urzędu zwraca cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom. Jednocześnie należy mieć na względzie treść art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. według, którego skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a organ następnie przekazuje w/w skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Oznacza to tym samym, iż w obecnym stanie prawnym nie ma potrzeby przesyłania odpisu skargi organowi, który się z nią zapoznał i ustosunkował do podniesionych zarzutów w odpowiedzi na skargę. Wskazany w w/w przepisie warunek dotyczący wysłania odpisu skargi organowi przed odrzuceniem skargi należy uznać za spełniony także wówczas, gdy nie zachodzi potrzeba przesyłania tego odpisu. Jeżeli więc po otrzymaniu akt Sąd odrzuci skargę z powodu zaistnienia określonych przesłanek (art. 58 lub art. 220 § 3 p.p.s.a.), to spełniona zostaje także przesłanka z art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., zobowiązująca sąd do zwrotu stronie całego uiszczonego wpisu. Zaakceptowanie odmiennego stanowiska prowadziłoby do braku możliwości stosowania art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., co pozostaje w sprzeczności z założeniem racjonalności ustawodawcy, który nie tworzy przepisów niemożliwych do zastosowania. Podobny pogląd prezentowany jest w piśmiennictwie (M. Niezgódka-Medek, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, Zakamycze 2005, s. 569). Powyższe stanowisko potwierdza orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tym postanowienie z dnia 8 września 2006 r., sygn. akt II FZ 488/06 (niepubl.). W przedmiotowej sprawie skarga wniesiona przez skarżącą została przez tutejszy Sąd odrzucona w związku przewidzianym w art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. brakiem właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy. Zatem w związku z uiszczeniem przez skarżącą wpisu sadowego od skargi, należało zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. orzec o zwrocie wpisu od skargi. Natomiast w zakresie zwrotu uiszczonej przez skarżącą opłaty kancelaryjnej od wniosku o doręczenie odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem podstawę prawną stanowi przepis art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. p.p.s.a., zgodnie z którym sąd zwraca stronie z urzędu opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a należnymi, przy czym wskazać należy, iż zostają one pomniejszone o koszt ich przekazania. Obciążenie strony kosztami przekazania nie dotyczy przypadku odebrania należności w kasie Sądu. W przedmiotowej sprawie doszło do uiszczenia przez skarżącą – A w K., opłaty kancelaryjnej, która była nienależna. Stosownie do treści art. 163 § 2 p.p.s.a. postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza z urzędu stronom. Gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem. Należy zwrócić uwagę, iż w niniejszej sprawie Sąd skierował sprawę na posiedzenie jawne i wyznaczył rozprawę pomimo tego, że sprawa podlegała rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym (art. 91 § 2 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, iż Sąd orzekając w postanowieniu z dnia 21 maja 2008 r. o odrzuceniu skargi miał obowiązek z urzędu sporządzić uzasadnienie i doręczyć je wraz z odpisem postanowienia stronom postępowania, a zatem dokonanie powyższej czynności przez Sąd nie było uzależnione od złożenia przez stronę wniosku i uiszczenia przez nią opłaty kancelaryjnej. Wobec powyższego uznać należało, iż uiszczona przez skarżącą opłata kancelaryjna jest opłatą nienależną. Zgodnie z powyższym Sąd, na podstawie art. 225, art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji