II SA/Go 188/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marek Szumilas Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Protokolant referent - stażysta Malwina Tomiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2011 r. sprawy ze skargi W.B. w przedmiocie wymierzenia grzywny organowi – Komendantowi Powiatowemu Policji za niewykonanie wyroku II SA/Go 739/10 postanawia: odrzucić skargę. Wyrokiem z 10 listopada 2010 r., II SA/Go 739/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uchylił decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z [...] sierpnia 2010 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Powiatowego Policji, z dnia [...] lipca 2010r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia W.B. uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego w ilości 3 norm zaludnienia, przyznane decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 1998 r. Wyrok stał się prawomocny od 7 stycznia 2011 r. Pismem z [...] grudnia 2010 r. W.B. wezwał Komendanta Powiatowego Policji do wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006-2008 dla 3 norm zaludnienia i za lata 2009-2010 dla 2 norm zaludnienia oraz wypłaty ustawowych odsetek od kwoty zadłużenia. Odpowiadając na powyższe pismo Komendant Powiatowy Policji poinformował W.B. (pismem z [...] grudnia 2010 r.), iż nie otrzymał dotychczas prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z 10 listopada 2010 r., II SA/Go 739/10 wraz z aktami sprawy, wskazując, że wezwanie do zapłaty jest przedwczesne i nieuzasadnione. W dniu [...] stycznia 2011 r. W.B. skierował ponownie pismo do Komendanta Powiatowego Policji, w którym wezwał go do wykonania wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 10 listopada 2010 r., w związku z jego uprawomocnieniem. Komendant Powiatowy Policji w odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia [...] lutego 2011 r. zawiadomił W.B. o dostarczeniu w dniu 3 lutego 2011 r. organowi prawomocnego wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 10 listopada wraz z aktami sprawy oraz poinformował zainteresowanego, że organ zobowiązany jest do ponownego rozpoznania jego wniosku w terminie 30 dnia od dnia otrzymania akt sprawy. Następnie zawiadomił skarżącego pismem z dnia [...] lutego 2011 r. o zakończeniu niniejszego postępowania administracyjnego i w dniu [...] marca 2011 r. wydał decyzję nr [...] o odmowie wypłaty świadczenia. Pismem z [...] marca 2011 r. W.B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność i opieszałe wykonywanie wyroku Sądu z dnia 10 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Go 739/10 przez organ administracji publicznej i wniósł o zasądzenie odszkodowania (zadośćuczynienia), którego domagał się od Komendanta Powiatowego Policji jak i od Komendanta Wojewódzkiego Policji - solidarnie po 5000 zł. za straty, jakich doznał od 2009 r. do chwili obecnej powstałych wskutek działań Komendantów Policji. Skarżący ponadto wniósł także o wymierzenie Komendantowi Powiatowemu Policji przewidzianej prawem o postępowaniu przed sądami administracyjnymi grzywny. W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji wniósł o odrzucenie skargi. Wyjaśnił, iż stosownie do postanowień art. 286 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270, ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a, po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji akta administracyjne zwraca się organowi administracji publicznej załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Odpowiadając na skargę organ wyjaśnił również, że ponowne rozpoznanie wniosku W.B. zostało zakończone wydaniem decyzji z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], zgodnie z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, póz. 1071, ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 154 § 1 p.p.s.a w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Warunkiem skutecznego wniesienia przez stronę skargi na bezczynność organu po wyroku sądu, z żądaniem wymierzenia organowi grzywny, jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Przepis nie określa terminu, w jakim należy wnieść powyższe wezwanie. Należy, zatem uznać, że warunek ten jest spełnionyj jeżeli wezwanie organu przez stronę nastąpiło po doręczeniu organowi administracyjnemu odpisu orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem prawomocności ( art. 286 p.p.s.a. ). Dopiero bowiem od tej daty zaczyna biec termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa. Natomiast procesowa przesłanka wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego nie jest spełniona, jeżeli skarżący wezwał właściwy organ przed doręczeniem mu prawomocnego orzeczenia sądowego wraz z aktami sprawy. Dopiero, gdy organ administracji po wezwaniu nie wykona wyroku lub nie załatwi sprawy albo gdy uczyni to dopiero po wniesieniu przez stronę skargi na bezczynność, wówczas istnieje przesłanka do ukarania organu grzywną, o której mówi przepis art. 154 § 1 p.p.s.a. Skargę zawierającą żądanie wymierzenia grzywny wnosi się za pośrednictwem organu, który nie wykonał wyroku sądu uwzględniającego skargę na bezczynność, albo nie wydał aktu lub nie podjął czynności po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności ( art. 54 § 1 p.p.s.a. ). Jej wniesienie nie jest ograniczone żadnym terminem (podobnie T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak- Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze l_exis Nexis, Warszawa 2005 r. s. 481, J.P. Tarno w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2008 r. s. 387, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w postanowieniu z 25 września 2009 r., III SA/Kr 840/09, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26 lutego 2008 r., l OSK 1529/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w postanowieniu z 1 grudnia 2009 r., IV SA/Po 822/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z 18 grudnia 2009 r., II SA/Wa 1727/09, Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 23 września 2010 r., sygn. akt l OSK 1485/10 - dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeżeli, w ocenie skarżącego wydana przez Komendanta Powiatowego Policji decyzja z dnia [...] marca 2011 r. nie uwzględniała oceny prawnej wyrażonej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w wyroku z dnia 10 listopada 2010 r. to powinien podnieść zarzut takiej treści w odwołaniu od decyzji administracyjnej w toku postępowania instancyjnego. W tym zakresie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. podzielił pogląd zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 maja 2001 r., sygn. akt V SA 354/01, który stwierdził, iż skarga o wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny za niewykonanie przez ten organ orzeczenia, przy równoczesnym wniesieniu przez stronę odwołania od tej decyzji jest niedopuszczalna. Tymczasem zarzuty skarżącego koncentrują się na ukaraniu Komendanta Powiatowego Policji za wydanie decyzji o odmowie przyznania świadczenia, a nie na braku wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Z analizy akt sprawy wynika, iż odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z 10 listopada 2010 r., II SA/Go 739/10 wraz z aktami administracyjnymi został przesłany Komendantowi Powiatowemu Policji 3 lutego 2011 r. Skarżący wezwał organ do wykonania wyroku 8 grudnia 2010 r. ponawiając wniosek pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. Skarżący nie czekając zatem na otrzymanie przez organ uprawomocnionego wyroku, skierował ponownie do niego pismo wzywające do załatwienia sprawy. Wobec powyższego uznać należy, iż wezwanie to jest przedwczesne i nie może stanowić podstawy skutecznego wniesienia skargi w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.