II SA/Go 204/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] w [...]. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przeznaczenia do wykonania świadczeń rzeczowych na rzecz obrony postanawia: odrzucić skargę. [...] w [...]. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2025 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...]. z dnia [...] listopada 2024 r., Nr [...] w przedmiocie przeznaczenia do wykonania świadczeń rzeczowych na rzecz obrony. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 kwietnia 2025 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi poprzez podanie numeru identyfikacyjnego REGON albo numeru w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numeru identyfikacji podatkowej skarżącego oraz nadesłanie jednego odpisu skargi własnoręcznie podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem celem doręczenia uczestnikowi postępowania. Jednocześnie pouczono, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi. W wyznaczonym terminie, w piśmie z dnia [...] kwietnia 2025 r. skarżący wskazał numer identyfikacyjny REGON, ale nie nadesłał (mimo złożonego oświadczenia) odpisu skargi. W rzeczywistości strona skarżąca przesłała do Sądu odpis odpowiedzi Wojewody [...] na skargę z dnia [...] marca 2025 r., który to odpis dodatkowo własnoręcznie podpisała. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skarga ta powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, warunki te zaś określa art. 46 tej ustawy. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. c p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. Jednocześnie po myśli art. 47 § 1 p.p.s.a. do skargi należy dołączyć jej odpisy w celu doręczenia pozostałym stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Należy zaznaczyć, że na równi z wymogami pisma, o których mowa w art. 46 p.p.s.a., trzeba traktować wymogi z art. 47 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 sierpnia 2014 r., I OZ 671/14, CBOSA). Każde pismo strony powinno zawierać odpisy, a w wypadku wymienienia w piśmie załączników – także odpisy załączników. Jest to konieczne do doręczenia ich stronom i uczestnikom. Niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13, CBOSA). Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W przedmiotowej sprawie, wobec braków formalnych złożonej skargi, skarżący został wezwany do ich usunięcia. Braki te zostały jednak uzupełnione tylko w części, w jakiej wezwano o podanie numeru identyfikacyjnego REGON, albo numeru w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numeru identyfikacji podatkowej strony skarżącej. Nie uczyniono natomiast zadość wezwaniu o nadesłanie jednego odpisu skargi, gdyż zamiast odpisu skargi (o co jednoznacznie wzywał Sąd w wezwaniu z [...] kwietnia 2025 r.), skarżący przedłożył podpisany przez siebie odpis odpowiedzi organu na skargę. Powyższe nie może być uznane za usunięcie braku formalnego skargi, co tym samym uniemożliwiło Sądowi nadanie sprawie dalszego biegu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.