II SA/Go 234/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A.M. i A.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 28 października 2015 r., sygn. akt II SA/Go 234/15 w sprawie ze skargi A.M. i A.M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki wiaty postanawia uchylić zaskarżone postanowienie W dniu 9 kwietnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga A.M. i A.M. wniesiona na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki wiaty. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 kwietnia 2015 r. skarżący wezwani zostali do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Postanowieniem z dnia 23 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. po rozpoznaniu wniosku skarżących o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi w części przekraczającej 200 zł oraz ustanowił radcę prawnego, w pozostałym zakresie oddalając wniosek. W związku z uprawomocnieniem się postanowienia z dnia 23 lipca 2015 r. na podstawie zarządzenia sędziego z dnia 11 września 2015 r. skarżący wezwani zostali do uiszczenia solidarnie w terminie 7 dni kwoty 300 zł tytułem wpisu sądowego od skargi pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi skarga na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej zwana p.p.s.a. )postanowieniem z dnia 28 października 2015 r. została odrzucona. Pismem z dnia [...] listopada 2015 r. reprezentujący skarżących pełnomocnik wniósł zażalenie na w/w postanowienie zaskarżając je w całości. Skarżonemu postanowieniu zarzucono: 1) naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. poprzez błędną ich subsumpcję i oczywiście wadliwe uznanie jakoby wezwanie do usunięcia braków formalnych skarg z dnia [...] września 2015 r. zostało sporządzone w sposób prawidłowy i odpowiadało treści postanowienia WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 23 lipca 2015 r. a tym samym skutkowało rozpoczęciem biegu terminu do realizacji żądania uiszczenia wpisu sądowego, 2) naruszenie art. 244 § 2 p.p.s.a. poprzez błędną ich subsumpcję i w konsekwencji nieuzasadniony brak doręczenia pełnomocnikowi skarżących wezwania z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie żądania uiszczenia wpisu sądowego. Mając powyższe na uwadze pełnomocnik skarżących wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Pełnomocnik skarżących zwrócił uwagę na wezwanie skarżących do uiszczenia wpisu sądowego w nieprawidłowej wysokości tj. 300 zł, podczas, gdy prawidłowo zgodnie z treścią postanowienia z dnia 23 lipca 2015 r. winno być 200 zł. Jednocześnie pełnomocnik zarzucił Sądowi nieprawidłowe doręczenie skarżącym wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (wezwanie na podstawie zarządzenia z dnia 11 września 2015 r.) wskazując, iż wezwanie takie winno zostać doręczone pełnomocnikowi skarżących ustanowionemu na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu z dnia 23 lipca 2015 r. Wobec powyższego zdaniem pełnomocnika skarżących termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie rozpoczął w ogóle biegu, czyniąc zaskarżone postanowienie przedwczesnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W wypadku, gdy - jak stanowi art. 195 § 2 p.p.s.a. - zażalenie jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie może na posiedzeniu niejawnym, nie przysyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Przepis ten, eliminując mnożenie instancji sądowych, służy racjonalizacji postępowania i realizacji nakazu rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). Według wskazanego powyżej przepisu art. 195 § 2 p.p.s.a., uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd, który je wydał, jest możliwe wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione". Tak określona podstawa uchylenia wskazuje, że mogą być nią objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. W każdym jednak wypadku istotne jest to, by zasadność zażalenia była "oczywista", to znaczy niewzbudzająca wątpliwości i zauważalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia. W ocenie Sądu, taki charakter miało zażalenie pełnomocnika skarżących na postanowienie tut. Sądu z dnia 28 października 2015 r., w przedmiocie odrzucenia skargi. Analiza treści postanowienia Sądu z dnia 23 lipca 2015 r. przyznającego skarżącym prawo pomocy w części przekraczającej 200 zł wskazuje, iż skarżący zobowiązani zostali w ten sposób do uiszczenia wpisu sądowego do kwoty 200 zł, a dopiero jeżeli wpis przekraczać będzie kwotę 200 zł skarżący zwolnieni będą od uiszczenia pozostałej kwoty. Powyższe potwierdza zatem błędne wezwanie skarżących przez Sąd do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł zamiast 200 zł. Nie ulega również wątpliwości, iż wezwanie do wykonania zobowiązania polegającego na uiszczeniu częściowego wpisu sądowego od skargi zostało nieprawidłowo doręczone samym skarżącym nie zaś ich pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu. Zgodnie z art. 244 § 2 p.p.s.a. ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Z chwilą uprawomocnienia się postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w tym zakresie nawiązuje się stosunek pełnomocnictwa o charakterze blankietowym. Jego dopełnieniem jest wyznaczenie konkretnego pełnomocnika przez właściwy organ samorządu zawodowego, o którym mowa w art. 253 p.p.s.a.(por. post. SN z 19 lutego 1998 r., II UZ 13/98, LexPolonica nr 333383 (OSNAPiUS 1999, nr 4, poz. 149, Komentarz do art. 244 P.p.s.a. Jan Paweł Tarno,244., wyd. V. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, 2011). Na gruncie rozpoznawanej sprawy pełnomocnik z urzędu ustanowiony został przez Sąd postanowieniem z dnia 23 lipca 2015 r., które stało się prawomocne z dniem 18 sierpnia 2015 r. Zatem przyjąć należało, iż od daty uprawomocnienia się w/w postanowienia skarżący reprezentowani byli przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, mimo, iż personalnie wyznaczony został on przez Okręgową Izbę Radców Prawnych dopiero w piśmie z dnia [...] września 2015 r. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał za słuszne stanowisko pełnomocnika skarżących wskazującego, iż wezwanie do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi skierowane na podstawie zarządzenia z dnia 11 września 2015 r. winno zostać doręczone pełnomocnikowi skarżących, a nie samym skarżącym. W świetle bowiem art. 67 § 5 p.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym doręczenia należy dokonać tym osobom. W powyższych okolicznościach doszło więc do naruszenia przez Sąd wskazanych w zażaleniu przepisów postępowania, a uchybienie to bez wątpienia miało wpływ na wynik sprawy, gdyż swym rozstrzygnięciem Sąd w istocie zamknął skarżącym drogę do zbadania zasadności skargi. W związku z powyższym Sąd uznając wniesione przez skarżących zażalenie za oczywiście uzasadnione, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.