II SA/Go 234/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Michał Ruszyński Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Zacharia-Gardzielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2025 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Decyzją z dnia [...] lutego 2025 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania J. K. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2025r. znak [...] o odmowie udostępnienia informacji publicznej, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 - dalej jako k.p.a) w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022r. poz.902, dalej jako udip) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że wnioskiem z [...] listopada 2022 r., J. K. zwrócił się do Starosty[...] . o udostępnienie informacji publicznej w zakresie informacji o zatrzymaniu prawa jazdy M. J. - członkowi Zarządu Województwa [...] oraz udostępnienia decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy M. J. - członkowi Zarządu Województwa [...]. Pismem z [...] listopada 2022 r. organ poinformował wnioskodawcę, iż żądane informacje nie stanowią informacji publicznej. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Starosty [...] w udostępnieniu informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 23 lutego 2023 r. sygn. akt II SAB/Go 130/22 stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie i zobowiązał Starostę [...] do załatwienia wniosku J. K. z dnia [...] listopada 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej. Od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim Starosta [...] złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wyrokiem z dnia 15 października 2024 r., sygn. akt III OSK 1019/23 Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną oddalił. Dalej organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwsze udip udostępnieniu podlega treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona przez organ władzy publicznej niezależnie od tego do kogo są kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Decyzja administracyjna, jako akt administracyjny wydany w indywidulanej sprawie stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 cytowanej ustawy. Okoliczność, iż dana informacja stanowi informację publiczną, nie jest równoznaczna z obowiązkiem udostępnienia żądanej informacji. Przepis art. 5 ust. 1 i ust. 2 udip wskazuje możliwość ograniczenia prawa do informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy lub prywatność osoby fizycznej. Obowiązkiem organu rozpatrującego wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest ocena czy udostępnienie informacji publicznej nie będzie naruszało praw podlegających ochronie na podstawie art. 5 ust. 1 i ust. 2 cytowanej ustawy. Ograniczenie udostępnienia informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne mających związek z pełnieniem tych funkcji. Zgodnie z art. 115 § 19 Kodeksu karnego ( Dz.U.2024 17 t.j. z dnia 2024.01.04 ), osobą pełniącą funkcję publiczną jest funkcjonariusz publiczny, członek organu samorządowego, osoba zatrudniona w jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi. W analizowanej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, iż osoba będąca członkiem zarządu województwa to osoba pełniąca funkcję publiczną. W ocenie organu, posiadanie uprawnień do kierowania pojazdami nie ma związku z pełnieniem tej funkcji. Z tego powodu informacja o tym czy ktoś nabył lub utracił prawo do kierowania pojazdami nie stanowi informacji publicznej i mieści się w katalogu informacji prywatnych osoby fizycznej. Przepis art. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami wskazuje, iż kierującym pojazdem może być osoba, która osiągnęła wymagany wiek i jest sprawna pod względem fizycznym i psychicznym oraz spełnia jeden z następujących warunków: posiada umiejętność kierowania pojazdem w sposób niezagrażający bezpieczeństwu, nieutrudniający ruchu drogowego i nienarażający kogokolwiek na szkodę oraz odpowiedni dokument stwierdzający posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdem; odbywa w ramach szkolenia naukę jazdy; zdaje egzamin państwowy. Prawo do informacji publicznej zgodnie z art. 5 ust. 2 udip nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Organ ponownie wskazał, że posiadanie uprawnień do kierowania pojazdami lub ich brak nie ma związku z pełnieniem funkcji Członka Zarządu Województwa [...] przez M. J. i dlatego nie mieści się w katalogu informacji publicznych i podlega ochronie ze względu na prywatność osoby fizycznej, o czym stanowi art. 5 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 in principio udip. W ocenie organu udostępnienie dokumentacji w zakresie posiadania uprawnień do kierowania pojazdami naruszy prywatność osoby fizycznej, gdyż może spowodować ujawnienie informacji dotyczących sfery życia prywatnego jednostki, do których zalicza się m.in. jej status jako kierowcy. Podstawy ochrony prywatności znajdują również oparcie w przepisach ustawowych, w szczególności w ustawie z dnia 10 maja 2018 roku o ochronie danych osobowych, która implementuje przepisy ogólnego rozporządzenia o ochronie danych (RODO). Na gruncie RODO dane dotyczące posiadania uprawnień do kierowania pojazdami mogą być uznane za dane osobowe, ponieważ umożliwiają identyfikację konkretnej osoby fizycznej, a ich przetwarzanie wymaga spełnienia określonych przesłanek legalności, takich jak zgoda osoby, której dane dotyczą, lub istnienie innej podstawy prawnej, na przykład wynikającej z przepisów prawa. W przypadku braku takiej podstawy udostępnienie dokumentacji byłoby niezgodne z art. 6 RODO, który precyzyjnie określa warunki legalnego przetwarzania danych osobowych. W konsekwencji wskazać należy, że jeżeli żądana informacja publiczna nie ma związku z wykonywanymi przez osobę publiczną zadaniami lub sprawowaną funkcją, dopuszczalne jest wydanie decyzji o odmowie udzielenia informacji z uwagi na ograniczenia wynikające z art. 5 ust. 2 udip. Dlatego też, zdaniem organu informacja w przedmiocie posiadanych uprawnień do kierowania pojazdami nie jest niezbędna z punktu widzenia celów prawa do informacji publicznej, a także naruszać będzie godność i intymności osoby, której taka informacja dotyczy. Od powyższej decyzji Starosty [...] J. K. złożył odwołanie. Skarżący powołał się na art. 61 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwsze UDIP i wskazał, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych ograniczenie dostępu do informacji ze względu na prywatność nie dotyczy osób pełniących funkcje publiczne w zakresie informacji związanych z wykonywaniem tych funkcji. M. J., jako Członek Zarządu Województwa [...], a obecnie [...] był i jest osobą pełniącą funkcję publiczną, a w związku z tym wszelkie decyzje administracyjne dotyczące jego osoby, w zakresie w jakim mogą wpływać na wykonywanie funkcji publicznych, podlegają ujawnieniu w trybie UDIP. Sądy administracyjne wielokrotnie podkreślały, że nawet jeśli dana informacja dotyczy osoby fizycznej, to jeśli ma związek z jej funkcją publiczną, nie może podlegać ochronie przewidzianej w art. 5 ust. 2 UDIP. Zdaniem skarżącego zatrzymanie prawa jazdy może mieć bezpośredni wpływ na sprawowanie funkcji publicznych, np. poprzez ograniczenie możliwości realizacji obowiązków służbowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 23 lutego 2023 r. (sygn. akt II SAB/Go 130/22) uznał, że skarga na bezczynność Starosty [...] była zasadna i zobowiązał organ do załatwienia wniosku. Wyrok NSA (sygn. akt III OSK 1019/23) utrzymał to rozstrzygnięcie w mocy, co oznacza, że organ powinien udostępnić żądaną informację, a nie ponownie odmawiać jej udostępnienia. Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wskazało na treść art. 5 ust. 2 u.d.i.p. zgodnie z którytm prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Okoliczność, że określona informacja zawiera dane dotyczące prywatności lub tajemnicę przedsiębiorcy, czy też inne prawem chronione tajemnice nie oznacza zatem, że traci ona charakter informacji publicznej. Nadal jest informacją publiczną, ale zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 u. d.i.p. prawo do jej uzyskania podlega stosownym ograniczeniom. Ograniczenie to nie dotyczy natomiast informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Podstawową przesłanką, która umożliwia zastosowanie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. jest zatem ocena, czy osoba, której dotyczy żądana informacja publiczna jest osobą pełniącą funkcję publiczną. Z przepisu tego wynika, że jeżeli informacja dotyczy osoby pełniącej funkcję publiczną i ma związek z wykonywanymi przez nią zadaniami lub sprawowaną funkcją, to dostęp do niej nie może zostać ograniczony z uwagę na ochronę prywatności lub tajemnicę przedsiębiorcy. W takiej sytuacji organ nie może odmówić udzielenia informacji publicznej powołując się na art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Z uwagi na jednolitość systemu prawnego, przy wątpliwościach interpretacyjnych pojęcia osoby pełniącej funkcję publiczną, zasadnym jest odwołanie się do treści art. 115 § 13 i 19 ustawy - Kodeks kamy, zawierających definicję pojęć: funkcjonariusza publicznego i osoby pełniącej funkcję publiczną. Przepis art. 115 § 13 w pkt 4 kk. stanowi, że funkcjonariuszem publicznym jest osoba będąca pracownikiem administracji rządowej, innego organu państwowego lub samorządu terytorialnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe, a także inna osoba w zakresie, w którym uprawniona jest do wydawania decyzji administracyjnych, zaś w jego § 19 stanowi, że osobą pełniącą funkcję publiczną jest funkcjonariusz publiczny, członek organu samorządowego, osoba zatrudniona w jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi, chyba że wykonuje równocześnie czynności usługowe, a także inna osoba, której uprawnienia i obowiązki w zakresie działalności publicznej są określone lub uznane przez ustawę lub wiążą Rzeczpospolitą Polskę umową międzynarodową. Funkcję publiczną pełni zatem osoba, która wykonuje funkcje związane z pewnym zakresem uprawnień i obowiązków związanych z realizacją zadań o znaczeniu publicznym. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że członek Zarządu Województwa [...] pełni funkcję publiczną, czyli pełnienie tej funkcji przez M. J. stanowiło spełnienie przesłanki pełnienia funkcji publicznej. Niemniej w sprawie osią sporu jest uznanie, czy informacja dotycząca zatrzymania prawa jazdy stanowi informację podlegającą udostępnieniu. Jak wskazał Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z dnia 15 października 2024r., sygn. akt III OSK 1019/23 fakt, że dana informacja stanowi informację publiczną, sam w sobie nie jest równoznaczny z obowiązkiem udostępnienia żądanej informacji. (...), przepis art. 5 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. przewiduje możliwości ograniczenia prawa do informacji publicznej ze względu na ochronę tajemnic ustawowo chronionych, na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Wobec tego obowiązkiem organu jest każdorazowo rozważenie czy udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej nie będzie naruszało praw podlegających ochronie na podstawie art. 5 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. Zdaniem organu odwoławczego zgodzić należy się ze stanowiskiem, iż posiadanie uprawnień do kierowania pojazdami lub ich brak nie ma związku z pełnieniem funkcji Członka Zarządu Województwa [...] przez M. J. i dlatego nie mieści się w katalogu informacji publicznych i podlega ochronie ze względu na prywatność osoby fizycznej, o czym stanowi art. 5 ust. 1 w zw. z art.5 ust. 2 in principio udip. Udostępnienie dokumentacji w zakresie posiadania uprawnień do kierowania pojazdami naruszy prywatność osoby fizycznej oraz może spowodować ujawnienie informacji dotyczących sfery życia prywatnego jednostki, do których zalicza się m.in. jej status jako kierowcy. Ponadto racje ma organ l instancji, iż podstawy ochrony prywatności znajdują również oparcie w przepisach ustawowych, w szczególności w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych, która implementuje przepisy ogólnego rozporządzenia o ochronie danych (RODO). Na gruncie RODO dane dotyczące posiadania uprawnień do kierowania pojazdami mogą być uznane za dane osobowe, ponieważ umożliwiają identyfikację konkretnej osoby fizycznej, a ich przetwarzanie wymaga spełnienia określonych przesłanek legalności, takich jak zgoda osoby, której dane dotyczą, lub istnienie innej podstawy prawnej, na przykład wynikającej z przepisów prawa. W przypadku braku takiej podstawy udostępnienie dokumentacji byłoby niezgodne z art. 6 RODO, który precyzyjnie określa warunki legalnego przetwarzania danych osobowych. Zasadnie organ I instancji wskazał również, że jeżeli żądana informacja publiczna nie ma związku z wykonywanymi przez osobę publiczną, zadaniami lub sprawowaną funkcją, dopuszczalne jest wydanie decyzji o odmowie udzielenia informacji z uwagi na ograniczenia wynikające z art. 5 ust. 2 udip. Dlatego też informacja w przedmiocie posiadanych uprawnień do kierowania pojazdami nie jest niezbędna z punktu widzenia celów prawa do informacji publicznej, a także naruszać będzie godności i intymności osoby, której taka informacja dotyczy. Kolegium wskazało, że w realiach niniejszej sprawy brak jest w przepisach prawa wymogu posiadania prawa jazdy do pełnienia funkcji członka zarządu województwa. Nadto w uzasadnieniu wyroku sygn. akt III OSK 1019/23 Naczelny Sąd Administracyjny jednoznacznie stwierdził, iż organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek strony, tj. nie udostępnił żądanych dokumentów ani nie wydał decyzji odmawiającej udostępnienia informacji, która w świetle przedstawionych rozważań ma charakter informacji publicznej. Niewątpliwie okoliczność ta skutkuje stwierdzeniem bezczynności organu i zobowiązaniem go do rozpoznania wniosku strony. Tym samym organ I instancji zobowiązany do rozpoznani wniosku, co też uczynił poprzez wydanie decyzji odmownej. W powyższym wyroku NSA nie zobowiązywał organ I instancji do udzielenia informacji. administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935). Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...].02.2025 r., sygn. [...] J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie: 1) art 19 ust 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji, 2) art 61 ust 1 w zw. z art 61 ust 3 i art 31 ust 3 Konstytucji RP w zakresie, w jakim z przepisów tych wynikają zasady ograniczenia prawa do informacji, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieuzasadnionej odmowie udzielenia informacji niespełniającej warunków proporcjonalności i konieczności dokonanego ograniczenia, nieznajdującej podstaw w potrzebie ochrony wartości prawnie chronionych wskazanych w art. 61 ust. 3 Konstytucji RP, 3) Art 6 ust 1 pkt 2 lit d UDIP który wskazuje, że udostępnieniu podlega m.in. informacja o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach Stawiając powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2025 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, nadto o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w jego ocenie błędne jest stanowisko iż informacja o zatrzymaniu prawa jazdy (braku prawa jazdy) nie jest związana z pełnieniem danej funkcji. Posiadanie prawa jazdy wpływa na sposób wykonywania przez członka zarządu swoich zadań. Członek Zarządu musi brać udział w znacznej ilości spotkań, co wymaga aby często przemieszczał się - niejednokrotnie z wykorzystaniem samochodu. Jeżeli nie może samodzielnie prowadzić pojazdu to albo zmuszony jest do rezygnacji z części spotkań, albo konieczne jest korzystanie z taksówki lub prywatnego kierowcy, co wpływa na wzrost wydatkowania publicznych środków. Ponadto informacja o zatrzymaniu prawa jazdy ma znaczenie dla społecznej oceny osoby i jej predyspozycji do zajmowania ważnego publicznego stanowiska. Informacja o prawie jazdy członka zarządu dotyczy jego kompetencji, które ponadto mają wymierny wpływ na sposób wykonywania przez niego swoich zadań. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, w świetle § 2 powołanego przepisu, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 134 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Spór w niniejszej sprawie dotyczył możliwości udostępnienia skarżącemu informacji publicznej, dotyczącej zatrzymania prawa jazdy M. J. - członkowi Zarządu Województwa [...] oraz udostępnienia decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy M. J. - członkowi Zarządu Województwa [...]. W badanej sprawie nie jest sporne, że żądana informacja jest informacją publiczną w rozumieniu przepisów udip. Kwestię tę prawomocnie rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 października 2024 r. sygn. akt III OSK 1019/23, którym oddalono skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 23 lutego 2023 r. sygn. akt II SAB/Go 130/22, w którym Sąd I instancji stwierdził, że żądana przez skarżącego informacja jest informacją publiczną w rozumieniu przepisów udip oraz zobowiązał Starostę [...] do załatwienia wniosku J. K. z dnia [...] listopada 2022 r. Przedmiotem sporu w badanej sprawie jest natomiast prawidłowość zastosowania przez organ administracyjny przepisu art. 5 ust. 2 udip. Zgodnie z jego treścią prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. W badanej sprawie nie było sporne, że M. J. pełniący funkcję członka Zarządu Województwa [...] jest osobą pełniącą funkcję publiczną w rozumieniu art. 5 ust. 2 udip. Nie może bowiem budzić wątpliwości, że sprawowanie wskazanej funkcji wiąże się z wykonywaniem zadań o charakterze publicznym i jest równoznaczne z podejmowaniem działań wpływających bezpośrednio na sytuację prawną innych osób. Zwrócić trzeba uwagę, że obowiązek udostępnienia informacji publicznej przez organy administracji publicznej nie ma charakteru absolutnego. Z treści art. 5 ust. 2 udip. wynika bowiem, że w wypadku informacji o osobach pełniących funkcje publiczne obowiązek udostępnienia informacji publicznej dotyczy tylko informacji, które mają związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. A zatem w sytuacji, gdy w ocenie podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej dostęp do żądanej informacji wymaga ograniczenia ze względu na przesłanki przewidziane w art. 5 ust. 2 udip, obowiązkiem tego podmiotu jest ocena czy osoba, której dotyczy żądana informacja publiczna jest osobą pełniącą funkcję publiczną, a w wypadku ustalenia pozytywnego - czy żądana informacja ma związek z pełnieniem danej funkcji publicznej. Jeżeli informacja dotyczy osoby pełniącej funkcję publiczną i ma ona związek z wykonywanymi przez tę osobę zadaniami lub sprawowaną funkcją, to dostęp do tej informacji nie może zostać ograniczony z uwagi na ochronę prywatności lub tajemnicę przedsiębiorcy. Oznacza to, że w takiej sytuacji organ nie może odmówić udzielenia informacji, powołując się na art. 5 ust. 2 udip. Jeżeli natomiast żądana informacja publiczna nie ma związku z wykonywanymi przez daną osobę zadaniami lub sprawowaną funkcją możliwe jest wydanie decyzji o odmowie udzielenia informacji z uwagi na ograniczenia wynikające z art. 5 ust. 2 udip. Dlatego też organ rozpatrujący wniosek o udostępnienie informacji publicznej zobowiązany jest w tym drugim przypadku do poczynienia stosownych rozważań w tym zakresie. Powinien każdorazowo analizować, czy żądana informacja jest niezbędna z punktu widzenia celów prawa do informacji publicznej, a także czy nie narusza prywatności osoby, której taka informacja dotyczy, tj. ocenić, czy w sprawie zachodzą przesłanki ograniczające dostęp do informacji. W ocenie Sądu zasadne jest stanowisko organu, zgodnie z którym informacja o tym, czy członkowi Zarządu Województwa [...] – M. J. zostało zatrzymane prawo jazdy oraz decyzja o zatrzymaniu mu prawa jazdy - nie mają związku z pełnieniem danej funkcji publicznej. Posiadanie uprawnień do kierowania pojazdami nie jest warunkiem pełnienia i sprawowania funkcji członka Zarządu Województwa. Również utrata w.w. uprawnień nie powoduje, że osoba sprawująca powyższą funkcję traci kwalifikacje do jej sprawowania oraz przestaje spełniać wymogi potrzebne do jej dalszego pełnienia. Przywołane w skardze okoliczności dotyczące zmniejszonej mobilności osoby sprawującej powyższą funkcję w sytuacji braku uprawnień do kierowania pojazdami, w ocenie Sądu, nie mogą mieć wpływu na ocenę sprawy. Uwzględnienie przywołanej argumentacji oznaczałoby bowiem konieczność wprowadzenia wymogu posiadania przez kandydata do pełnienia w.w. funkcji publicznej uprawnień do kierowania pojazdami oraz wymogu korzystania z tych uprawnień w trakcie jej pełnienia. Zasadne jest zatem stanowisko, że brak uprawnień do kierowania pojazdami nie ma związku z wykonywaniem zadań publicznych przez członka Zarządu Województwa [...]. Informacja ta należy do sfery prywatności danej osoby i podlega ochronie na podstawie art. 5 ust. 2 udip oraz przepisów ustawy z dnia 10 maja 2018 o ochronie danych osobowych (DZ.U. 2019 poz. 1781). Analizując powyższe zagadnienie należy mieć na uwadze, że konstytucyjne prawo do prywatności wyrażone w art. 47 Konstytucji RP przysługuje każdemu, a zatem również osobie wykonującej funkcje publiczne. Stanowi ono wartość wyższą niż prawo do informacji publicznej, gdyż nie można mówić o godności ludzkiej bez prawa do prywatności. Konstytucja chroni to prawo nawet w sytuacjach nadzwyczajnych (art. 233 ust. 1). Trzeba też zauważyć, że w udip nie zdefiniowano pojęcia prywatności, nie wskazano też żadnego katalogu informacji, które w związku ze stosowaniem tej ustawy należy zaliczyć do sfery prywatności. Z treści art. 5 ust. 2 zdanie drugie u.d.i.p. wywodzić należy, że do sfery prywatności ustawodawca nie zalicza informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, ponieważ informacje z tego zakresu nie są objęte ograniczeniem prawa dostępu do informacji publicznej statuowanym w tym przepisie. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 20 marca 2006 r., K 17/05 (OTK-A 2006, nr 3, poz. 30) orzekł, że art. 5 ust. 2 zdanie drugie u.d.i.p. jest zgodny z art. 31 ust. 3, art. 47 i 61 ust. 3 Konstytucji RP oraz nie jest niezgodny z art. 61 ust. 4 Konstytucji RP. Trybunał stwierdził m.in., że prywatność osób pełniących funkcje publiczne, pozostając pod ochroną gwarancji konwencyjnych (zwłaszcza art. 8 EKPC), może podlegać ograniczeniom, które co do zasady mogą znajdować usprawiedliwienie ze względu na wartość, jaką jest jawność i dostępność informacji o funkcjonowaniu instytucji publicznych w państwie demokratycznym. Osoby wykonujące takie funkcje muszą zaakceptować szerszy zakres ingerencji w sferę ich prywatności niż w wypadku innych osób. Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego regulacja zawarta w art. 5 ust. 2 zdanie drugie u.d.i.p. tylko wtedy naruszałaby normy konstytucyjne, jeśli jej stosowanie wykraczałoby poza niezbędność określoną potrzebą transparentności życia publicznego, ocenianą zgodnie ze standardami przyjętymi w demokratycznym państwie. Kluczowym problemem związanym z zagadnieniem konstytucyjności wyłączenia, o którym mowa w ust. 2 art. 5 ustawy, jest więc określenie związku między życiem prywatnym a działalnością publiczną. Jego istnienie oznacza, że informacja powinna wiązać się z funkcjonowaniem instytucji, w szczególności mogłaby mieć znaczenie dla ukształtowania się poglądu o sposobie jej funkcjonowania. Na gruncie ustawodawstwa zwykłego nie jest możliwe precyzyjne i jednoznaczne określenie sytuacji istnienia związku między życiem prywatnym a ograniczeniem prawa do prywatności z uwagi na obowiązek udzielania informacji publicznej i skorelowane z nim prawo podmiotowe. Ustawa w tym zakresie musi posługiwać się zwrotem ogólnym i opisowym, a ocena istnienia związku powinna być dokonana zawsze in concreto. Nie jest przy tym możliwe przyjęcie nieskrępowanej swobody interpretacyjnej. W każdym wypadku musi być wyraźne powiązanie określonych faktów z życia prywatnego z funkcjonowaniem osoby, której dotyczą, w instytucji publicznej. Z powyższych względów Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Odnosząc się do dalszej argumentacji skargi należy zwrócić uwagę, że wyrokiem z dnia 23 lutego 2023 r. sygn. akt II SAB/Go 130/22 WSA w Gorzowie Wielkopolskim stwierdził bezczynność organu w załatwieniu wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 20022 r. oraz zobowiązał organ do załatwienia wniosku w zakreślonym terminie. W w.w. wyroku, ze względu na przedmiot sprawy, Sąd nie wskazał sposobu załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Wyrokiem z dnia 15 października 2024 r. sygn. akt III OSK 1019/23 NSA oddalił skargę kasacyjną od powyższego wyroku I instancji. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skarga została oddalona.