II SA/Go 240/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.P. w przedmiocie wymierzenia grzywny Staroście za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie sygn. akr II SA/Go 56/16 postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] lutego 2017r. R.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargi, które na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 kwietnia 2017 r. zostały rozdzielone w ten sposób, że pod sygn. II SA/Go 221/17 zarejestrowano skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i Kartograficznego w przedmiocie odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych i innych materiałów (w związku z pracą geodezyjną [...]), natomiast pod sygn. II SA/Go 240/17 zarejestrowano skargę w przedmiocie wymierzenia grzywny Staroście za niewykonanie wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 9 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Go 56/16. Wyrokiem z dnia 9 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Go 56/16 WSA w Gorzowie Wlkp., po rozpoznaniu skargi R.P., uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych (w związku z pracą geodezyjną [...]) oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] września 2015 r., nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie przedstawiając czynności podjęte w sprawie i przebieg postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza analiza jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się bowiem wyłącznie na podstawie prawnie dopuszczalnej i skutecznie wniesionej skargi. Z dniem 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (opublikowana w Dz. U. z 2015 r. poz. 658). Zmianami została objęta m.in. treść art. 154 § 1 p.p.s.a. W myśl tego przepisu w wersji obowiązującej do dnia 14 sierpnia 2015 r., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, mogła wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Natomiast w wersji znowelizowanej przepis ten stanowi, iż w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej wyłączona została zatem przez ustawodawcę możliwość wniesienia skargi na niewykonanie wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. Taki właśnie charakter miał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 9 marca 2016 r. , sygn. akt II SA/Go 56/16, którym uchylono decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] września 2015 r., nr [...]. W konsekwencji od dnia 15 sierpnia 2015 r. skargę na niewykonanie przez organ administracji tego rodzaju wyroku należy uznać za niedopuszczalną. Z dniem bowiem wejścia w życie ustawy nowelizującej procedurę sądowoadministracyjną możliwość skutecznego wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na niewykonanie wyroku została ograniczona do sytuacji, gdy dotyczy ona wyroku uwzględniającego wcześniejszą skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Nie ulega wątpliwości, iż skarga R.P. o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku została wniesiona pod rządem znowelizowanych przepisów. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie. Na marginesie dodać należy, iż strona skarżąca, której interes prawny został naruszony sposobem prowadzenia przez organ postępowania mającego na celu ponowne rozpatrzenie sprawy, w której wydany został wyrok uchylający, ma możliwość wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ administracyjny na zasadach ogólnych, tzn. skargi, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., po uprzednim dochowaniu warunku dopuszczalności skargi, którym w tym przypadku jest wniesienie do organu wyższego stopnia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23). Wyrokiem z dnia 9 lutego 2017 r. , sygn. akt II SAB/Go 167/16 tutejszy Sąd rozpoznał skargę R.P. na bezczynność Starosty w przedmiocie włączenia operatu do zasobu geodezyjnego i kartograficznego (w związku z pracą geodezyjną [...]), która to skarga została oddalona.