II SA/Go 243/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska - Wawrzon, Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska, Asesor WSA Michał Ruszyński (spr.), Protokolant Krzysztof Rogalski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2006 r. sprawy ze skargi M.R. i J.R. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych oddala skargę - 1 - Sygn. akt II SA/Go 243/06 U Z A S A D N I E N I E Decyzją administracyjną z [...] grudnia 2005r. Nr [...] Starosta po rozpoznaniu wniosku inwestora M.D. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na wykonanie robót budowlanych obejmujących montaż kotła c.o. na paliwo stałe wraz z podłączeniem do istniejącej instalacji centralnego ogrzewania w obrębie piwnic, dla lokalu mieszkalnego położonego w [...], działka nr [...], wraz z demontażem pieca węglowego w lokalu mieszkalnym nr 2 w/w budynku. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że zgodnie z art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego inwestor do wniosku dołączył projekt budowlany w czterech egzemplarzach, zgodny z art. 35 Prawa budowlanego oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Dnia [...] listopada 2005r. zawiadomiono współwłaścicieli budynku o prowadzonym postępowaniu administracyjnym. W wyniku zawiadomienia jeden ze współwłaścicieli budynku stwierdził, że nie wyraża zgody na wykonanie robót budowlanych określonych we wniosku, wnosząc jednocześnie uwagi. Organ podał, iż : 1. Zarzut, że zamontowanie pieca na miał węglowy jest niezgodny z opinią kominiarską, która zawiera zgodę do zamontowania pieca na miał, jest bezzasadny ponieważ miał węglowy jest także węglem kamiennym (jeden z asortymentów), 2. Ocena zawartości projektu budowlanego należy do oceny organu a nie wnoszącego uwagi, 3. Zakres robót budowlanych nie dotyczy sprawy samowoli budowlanej , którą prowadzi Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, 4 Piwnice w których mają być prowadzone roboty budowlane są pomieszczeniami przynależnymi do lokali mieszkalnych nr 1 i 2 (zgodnie z aktem notarialnym Rep. A nr [...] i Rep. A nr [...]), dla których przedstawiono prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a nie częścią wspólną budynku. Organ I instancji wskazał ponadto, że realizacja inwestycji nie spowoduje żadnych zmian w lokalu stanowiącym własność wnoszącego sprzeciw i nie wprowadza - 2 - żadnego ograniczenia w jego użytkowaniu a przedłożone zarzuty nie wskazują na naruszenie interesu prawnego wnoszącego sprzeciw. Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z 24 czerwca 1994r. o własności lokali (Dz.U. z 2000r. Nr 80, poz. 903 ze zm.), który mówi, że nieruchomość wspólna stanowi grunt oraz część budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali, przewód ten nie stanowi części wspólnej budynku, ponieważ służy wyłącznie do obsługi jednego lokalu własnościowego. Zgodnie z art. 198 ustawy z 23 kwietnia 1964r. – Kodeks cywilny, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Wobec powyższego uznano, że składający zarzuty nie są stroną postępowania. Z rozstrzygnięciem organu I instancji nie zgodzili się M. i J.R. i złożyli od niego odwołanie do Wojewody. W uzasadnieniu odwołania odwołujący się wskazali, że [...] grudnia 2005r., jako strony postępowania i współwłaściciele części wspólnych budynku, nie wyrazili zgody na wykonanie prac budowlanych wynikających z wszczętego postępowania, a dotyczących części wspólnych nieruchomości. Organ I instancji pomimo jednak braku podstaw formalnych wydał decyzję w sprawie. W ocenie odwołujących się brak zastosowania przez organ administracji publicznej art. 28 kpa, który mówi, że stroną postępowania jest każdy, czyjego interesu prawnego dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek, a w konsekwencji pozbawienie praw strony w postępowaniu administracyjnym jest przesłanką uchylenia pierwszoinstancyjnej decyzji. Wojewoda działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, decyzją z [...] lutego 2006r. Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że rozpatrując sprawę w związku z wniesionym odwołaniem stwierdził, że zachodzi konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania organu I instancji, gdyż postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę stało się bezprzedmiotowe. Organ wyjaśnił, że mając na uwadze, że pod rozdzielnikiem zaskarżonej decyzji znajduje się zapis, iż podlega ona wykonaniu przed upływem terminu do wniesienia odwołania, pismem z [...] stycznia 2006r. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o podanie informacji na jakim etapie realizacji znajduje się przedmiotowa inwestycja. Pismem z - 3 - [...] lutego 2006r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował organ odwoławczy, że roboty budowlane polegające na montażu kotła c.o. na paliwo stałe wraz z podłączeniem instalacji c.o. w obrębie piwnic dla lokalu mieszkalnego w [...], na działce nr [...] zostały rozpoczęte w dniu [...] grudnia 2005r. a zakończone w dniu [...] grudnia 2005r. Organ odwoławczy uznał zatem, że postępowanie w niniejszej sprawie jest bezprzedmiotowe, wobec faktu, że przedmiotowa inwestycja została zrealizowana, a postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę może dotyczyć przyszłych zamierzeń inwestycyjnych. Decyzja Wojewody z [...] lutego 2006r. stała się przedmiotem skargi M. i J.R. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że organ II instancji wydając zaskarżoną decyzję nie rozstrzygnął co do istoty oświadczenia skarżących w przedmiocie braku zgody na montaż kotła centralnego ogrzewania a w konsekwencji co do istoty sprawy. Skarżący podali ponadto, że organ odwoławczy nie zważył, iż wobec zapisu pod decyzją organu I instancji, iż podlega ona wykonaniu przed upływem terminu do wniesienia odwołania tj. jest zgodna z żądaniem stron art. 130 § 4 kpa, jest naruszeniem interesu prawnego skarżących. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1296 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego. Rozpoznając skargę Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Na wstępie wyjaśnić należy, iż organ odwoławczy rozpoznając odwołanie skarżących od decyzji organu I instancji i wydając zaskarżoną decyzję uznał – wbrew twierdzeniu organu I instancji, że skarżący mają przymiot strony w niniejszym - 4 - postępowaniu. W przeciwnym wypadku organ odwoławczy wydał by decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa. Zgodnie z art. 130 § 4 kpa decyzja podlega wykonaniu przed upływem terminu do wniesienia odwołania, gdy jest zgodna z żądaniem wszystkich stron. Należy w tym miejscu wskazać, że kontynuowanie dobrowolnego wykonania decyzji jest uzależnione od zachowania się strony (stron) postępowania. Jeżeli mimo podjęcia wykonania decyzji którakolwiek ze stron wniesie od tej decyzji odwołanie (tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie), prawo dobrowolnego wykonania wygasa. Oznacza to bowiem, że decyzja nie jest zgodna z żądaniem strony (stron). Skoro w niniejszej sprawie odwołanie skarżących wpłynęło do organu I instancji w dniu [...] grudnia 2005r. a więc przed rozpoczęciem robót budowlanych, to inwestor nie mógł rozpocząć robót budowlanych. Decyzja organu I instancji nie miała bowiem przymiotu decyzji ostatecznej. Z akt sprawy wynika jednak, że roboty budowlane polegające na montażu kotła c.o. wraz z podłączeniem do instalacji zostały przez inwestora wykonane w okresie od [...] grudnia 2005r. do [...] grudnia 2005r. Faktu realizacji przedmiotowej inwestycji nie mógł pominąć organ odwoławczy rozpoznający odwołanie skarżących. Zgodnie bowiem z treścią art. 28 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzja o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych może dotyczyć zatem wyłącznie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych i realizacja robót budowlanych przez inwestora przed uzyskaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, powoduje bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego wszczętego wnioskiem o pozwolenie na wykonanie robót budowlanych. Uznać zatem należy, że organ odwoławczy słusznie stwierdził, że prowadzone w niniejszej sprawie postępowanie stało się bezprzedmiotowe (art. 105 § 1 kpa) i wydał decyzję w której uchylił pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie i umorzył postępowanie pierwszej instancji. Przedmiotowe postępowanie administracyjne dotyczyło bowiem wniosku o pozwolenie na wykonanie robót budowlanych. Z chwilą wykonania tych robót bez wymaganego pozwolenia nie istnieje już przedmiot którym było pozwolenie na wykonanie tych robót. - 5 - W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ). M. Ruszyński M. Linska – Wawrzon G. Staniszewska II SA/Go 243/06 ZARZĄDZENIE Dnia 4 grudnia 2006r. 1. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi skarżących, oraz M.D., z pouczeniem o skardze kasacyjnej, 2. Wezwać M.D. o uiszczenie opłaty kancelaryjnej w wys. 100 zł, 3. Za 30 dni. As. WSA Michał Ruszyński