II SA/Go 252/10

Dnia 5 maja 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O Spółki z o.o. na informację Agencji Rozwoju Regionalnego S. A. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca O Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła skargę, jak wskazała "na nie stosowanie podczas naboru III rundy aplikacyjnej konkursu w ramach Działania 8.1 POIG wniosków zakwalifikowanych do dofinansowania, zasady przejrzystości i równego odstępu do pomocy", czyniąc podstawą skargi pismo Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. z dnia [...] marca 2010 roku. Z treści skargi natomiast wynika że skarżąca nie została zakwalifikowana do dofinansowania z III rundy aplikacyjnej. Jak wynika z treści w/w pisma, Agencja Rozwoju Regionalnego S.A., nawiązując do wniosku o dofinansowanie realizacji projektu złożonego do Regionalnej Instytucji Finansującej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w ramach Działania 8.1 "Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej" POIG poinformowała, iż projekt spełnił wszystkie kryteria oceny merytorycznej, jednak na skutek wyczerpania alokacji środków na konkurs ogłoszony w ramach III rundy aplikacyjnej w 2009 roku dofinansowanie nie zostało przyznane zgodnie z decyzją Instytucji Zarządzającej (Ministerstwa Rozwoju Regionalnego). Nadto w/w piśmie poinformowano, że zgodnie z § 6 Procedury odwoławczej w ramach POIG, stanowiącej załącznik nr 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 - 2013, wnioskodawcy nie przysługuje prawo do złożenia odwołania. W odpowiedzi na skargę Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. przekazując skargę wskazała iż dofinansowanie otrzymali wnioskodawcy, których wnioski spełniły wszystkie kryteria obligacyjne a data kompletności nie wykroczyła poza 27 października 2009 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wojewódzki sąd administracyjny, dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Nadto zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądowa kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach, do których należy ustawa z 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U z 2009 r. Nr 84 poz. 712 ze zm.). Ustawa ta określa zasady prowadzenia polityki rozwoju, która jest realizowana przy pomocy programów służących osiąganiu tego celu (art. 15 ustawy), podmioty prowadzące te politykę oraz tryb współpracy między nimi (art. 1 ust 1 ustawy). Zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w ramach tworzonych programów operacyjnych istnieje możliwość finansowania określonych projektów które wyłaniane są w drodze konkursów (art. 29 ust. 1 ustawy). Podstawą dofinansowania projektu jest umowa zawierana zgodnie z zasadami realizacji systemu operacyjnego (art. 30a ust. 1 ustawy) w odniesieniu do projektu, który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania, oraz którego dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego. Instytucja zarządzająca, pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego, ogłasza na swojej stronie internetowej listę projektów, które zostały zakwalifikowane do dofinansowania, a także pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach oceny jego projektu. Przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju przewidują możliwość wniesienia środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego, lecz tylko w przypadku negatywnej oceny projektu (art. 30 b ust. 1 ustawy). Przepisy tej ustawy przewidują również możliwość wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, jednakże po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego w przypadku negatywnej oceny projektu. Skarga w niniejszej sprawie dotyczy dofinansowania projektu "e-Fundament alternatywnych i mobilnych form pracy w MSP" zgłoszonego do konkursu w ramach programu operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 Działanie 8.1 "Wspieranie działalności w dziedzinie gospodarki elektronicznej". Jak wynika z Procedury Odwoławczej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka zamieszczonej w załączniku 4.4 tegoż Programu, w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawcy przysługuje w ramach postępowania przedsądowego środek odwoławczy w postaci protestu wnoszonego w terminie 14 dni od daty powiadomienia o wyniku oceny. W przypadku zaś negatywnego rozstrzygnięcia protestu, odrzucenia protestu, wnioskodawcy przysługuje środek odwoławczy w postaci odwołania wnoszonego w terminie 7 dni od otrzymania informacji w tym zakresie, do Ministra Rozwoju Regionalnego. Powyższe środki zaskarżenia przysługują wobec dyspozycji art. 30 b ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, stanowiącego, iż system realizacji programu operacyjnego musi uwzględniać co najmniej jeden środek odwoławczy przysługujący wnioskodawcy w trakcie ubiegania się o dofinansowanie. O przysługujących środkach zaskarżenia właściwa instytucja ma obowiązek pouczyć uprawnionego w myśl art. 30 b ust. 1 w/w ustawy. Instytucja ta powinna też poinformować wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej w myśl art. 30 b ust. 4 w/w ustawy. Po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej wnioskodawca może wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego w myśl art. 30 c ust. 1 ustawy. Jak wynika z treści pisma z dnia [...] marca 2010 roku, skarżąca została poinformowana, iż projekt spełnił wszystkie kryteria oceny merytorycznej, lecz ze względu na brak środków dofinansowanie nie może być przyznane. Nadto w piśmie tym poinformowano również, że wnioskodawcy nie przysługuje prawo do złożenia protestu. Zdaniem Sądu pismo powyższe informujące stronę o spełnieniu przez projekt wszystkich kryteriów oceny merytorycznej, w treści swej faktycznie zawiera ocenę negatywną. Jak bowiem wynika z treści w /w pisma , odpowiedzi na skargę, a przede wszystkim ze skargi, projekt skarżącej nie został zakwalifikowany do dofinansowania w ramach III rundy aplikacyjnej. Brak jest podstaw do uznania, zdaniem Sądu, że projekt został rozpatrzony pozytywnie, mimo że nie został zakwalifikowany do dofinansowania. Za taką interpretacją przemawia treść art. 30a ust 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W tym względzie Sąd podziela pogląd wyrażony w wyrokach WSA w Warszawie wydanych w sprawach o sygn. akt V SA/Wa 1574/09 i V SA/Wa 2060/09. Z treści art. 30 a ust. 1 wynika, że umowa o dofinansowanie jest zawierana w odniesieniu do projektu: 1) który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania; 2) którego dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego. Z treści art. 30a ust. 1 pkt 1 wynika, iż pozytywne przejście etapów oceny jest nierozerwalnie związane z zakwalifikowaniem projektu do dofinansowania. Jest w nim mowa o etapach oceny, a nie o ocenie projektu jako takiego i tyko poprzez uwzględnienie drugiej części zapisu, stanowiącej o zakwalifikowaniu projektu do dofinansowania można twierdzić, iż projekt został pozytywnie oceniony w ramach prowadzonego konkursu. W konsekwencji należy uznać, iż skarżącej przysługiwały środki zaskarżenia od tak ujętej negatywnej oceny projektu, w postaci protestu i odwołania. Skarżąca natomiast nie wniosła żadnego z przewidzianych środków zaskarżenia do instytucji zarządzającej, a tym samym nie wyczerpała środków odwoławczych przewidzianych w programie, co dopiero pozwoliłoby jej wnieść w tym zakresie skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. W myśl bowiem art. 30 c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu przewidzianych środków odwoławczych. Wobec powyższego (abstrahując od kwestii braku pouczenia skarżącej przez ARR S.A. co do środków zaskarżenia) przedmiotową skargę jako niedopuszczalną w myśl art. 30 c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w związku z art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) należało odrzucić.