II SA/Go 263/16

Dnia 30 marca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.D. w przedmiocie wymierzenia grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 10 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Go 651/15 p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] lutego 2016r. G.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę w przedmiocie wymierzenia grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego za niewykonanie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 10 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Go 651/15. Przywołanym wyrokiem WSA w Gorzowie Wlkp., po rozpoznaniu skargi Z.D. i G.D., uchylił postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ przedstawił czynności podjęte w sprawie będące konsekwencją wskazań zawartych w uzasadnieniu wyroku w sprawie II SA/Go 651/15, nie odnosząc się do treści skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza analiza jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się bowiem wyłącznie na podstawie prawnie dopuszczalnej i skutecznie wniesionej skargi. Z dniem 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (opublikowana w Dz. U. z 2015 r. poz. 658). Zmianami została objęta m.in. treść art. 154 § 1 p.p.s.a. W myśl tego przepisu w wersji obowiązującej do dnia 14 sierpnia 2015 r., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, mogła wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Natomiast w wersji znowelizowanej przepis ten stanowi, iż w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej wyłączona została zatem przez ustawodawcę możliwość wniesienia skargi na niewykonanie wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. Taki właśnie charakter miał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 10 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Go 651/15, którym uchylono postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...]. W konsekwencji od dnia 15 sierpnia 2015 r. skargę na niewykonanie przez organ administracji tego rodzaju wyroku należy uznać za niedopuszczalną. Z dniem bowiem wejścia w życie ustawy nowelizującej procedurę sądowoadministracyjną możliwość skutecznego wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na niewykonanie wyroku została ograniczona do sytuacji, gdy dotyczy ona wyroku uwzględniającego wcześniejszą skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Mając na uwadze stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 lutego 2016 r. w sprawie o sygn. akt II OSK 395/16 (orzeczenia.nsa.gov.pl) Sąd uznał, iż nie pozostaje ono adekwatne do okoliczności niniejszej sprawy. Skarga G.D. została wniesiona pod rządem znowelizowanych przepisów. Jej treść jest jednoznaczna i wyraża wolę wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku. Skarżący nie powołuje się przy tym na bezczynność czy przewlekle prowadzenie postępowania przez organ, ale na jego "celowe, w pełni świadome i kierunkowe działanie przeciwne prawomocnemu wyrokowi WSA w Gorzowie Wlkp. sygnatura akt II SA/Go 651/15". Takie sformułowanie skargi wskazuje, że strona w istocie kwestionuje realizację przez organ wskazań wynikających z prawomocnego orzeczenia WSA w Gorzowie Wlkp., co może być poddane kontroli sądowej w przypadku zaskarżenia rozstrzygnięć organów administracyjnych wydanych w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy po wyroku w sprawie II SA/Go 651/15. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie. Na marginesie dodać należy, iż jeżeli zdaniem skarżącego jego interes prawny został naruszony sposobem prowadzenia przez PINB postępowania mającego na celu ponowne rozpatrzenie sprawy, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny wydał wyrok uchylający z dnia 10 listopada 2015 r., ma on możliwość wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ administracyjny na zasadach ogólnych, tzn. skargi, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., po uprzednim dochowaniu warunku dopuszczalności skargi, którym w tym przypadku jest wniesienie do organu wyższego stopnia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23).