II SA/Go 264/09

Dnia 27 maja 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Prokuratury Okręgowej na uchwałę Rady Miejskiej nr 70/5/IX/07 z dnia [...] r. w przedmiocie uchwalenia regulaminu udzielania pomocy materialnej o charakterze socjalnym dla uczniów zamieszkałych na terenie gminy postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. W dniu 6 kwietnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga Prokuratora Prokuratury Okręgowej na uchwałę nr 70/5/IX/07 z dnia [...] lipca 2007 r. Rady Miejskiej w sprawie uchwalenia regulaminu udzielania pomocy materialnej o charakterze socjalnym dla uczniów zamieszkałych na terenie gminy. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały nr 70/5/IX/07 z dnia [...] lipca 2007 r. Rady Miejskiej w części obejmującej § 9 ust. 4, § 15 ust. 3 i § 17 ust. 3 oraz załączniki nr 1 i nr 2, zarzucając naruszenie przez uchwałę prawa art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. nr 142 poz. 1591 ze zm.) w związku z art. 90 f pkt 3 i 4 oraz art. 90 n ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. nr 256 poz. 2572 ze zm.), pomimo braku po stronie rady gminy upoważnienia do wydawania przepisów prawa miejscowego modyfikujących w tym zakresie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez ustalenie w § 9 ust. 4 oraz w Załączniku nr 1, a także w § 15 ust. 3 oraz w Załączniku nr 2, iż opinia dyrektora szkoły stanowi integralną część wniosku o udzielenie stypendium szkolnego i nałożenie w ten sposób na stronę obowiązku jej uzyskania, w sytuacji gdy opinia dyrektora, o której stanowi art. 90 n ust. 2 pkt 1 ustawy o oświacie jest stanowiskiem innego organu w rozumieniu art. 106 k.p.a., a o jej wydanie w formie prawem przewidzianej powinien wystąpić po wszczęciu postępowania wójt (burmistrz, prezydent miasta). Zarzut skarżącego dotyczył również naruszenia art. 40 ust. 1 u.s.g. w związku z art. 90f pkt 3 i 4, poprzez ustalenie w §17 ust. 3, iż nie przyznaje się stypendium szkolnego lub zasiłku szkolnego jeżeli stwierdzono we wniosku podanie nieprawdziwych danych lub danych niepełnych, mających wpływ na wysokość pomocy materialnej. Również w tym zakresie brak jest po stronie rady gminy upoważnienia do wydania przepisów prawa miejscowego modyfikujących przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż w dacie złożenia przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej skargi , tj. w dniu [...] marca 2009 r., zaskarżona uchwała w części dotyczącej § 9 ust. 4 oraz § 15 ust. 3 oraz załączników nr 1 i 2 nie miała już mocy obowiązującej, bowiem uchwałą nr 181/5/XX/08 z dnia [...] listopada 2008 r. zmieniającą uchwałę w sprawie uchwalenia regulaminu udzielania pomocy materialnej o charakterze socjalnym dla uczniów zamieszkałych na terenie gminy skreślono ust. 3 i 4 § 9 (pkt 2 uchwały), a § 15 otrzymał następujące brzmienie "Zasiłek szkolny przyznawany jest na wniosek Burmistrza, którego wzór stanowi załącznik nr 2 do niniejszej uchwały" (pkt 4 uchwały). Zgodnie z punktem 5 uchwały załączniki nr 1 i nr 2 otrzymały nowe brzmienie. Uchwała została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa nr 135 poz. 2155 w dniu 18 grudnia 2008 r. i ma zastosowanie do zdarzeń, które powstały po dniu 31 sierpnia 2008 r. Natomiast w części dotyczącej § 17 ust. 3 Rada wskazała, iż uchwałą nr 238/5/XXVI/09 z dnia [...] kwietnia 2009 r. dokonała zmiany brzmienia tego zapisu. W związku z powyższym, zdaniem organu, postępowanie jako bezprzedmiotowe powinno zostać umorzone. W dniu [...] kwietnia 2009 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo Prokuratora Prokuratury Okręgowej, którym na podstawie art. 60 p.p.s.a. skarżący cofnął skargę i jednocześnie wniósł o umorzenie postępowania w sprawie sygn. akt II SA/Go 264/09 na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Jednocześnie skarżący wyjaśnił, iż cofnięcie skargi w niniejszej sprawie uzasadnione jest dokonaniem przez skarżony organ autokorekty w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Cofnięcie skargi przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej należało uznać za skuteczne. Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten statuuje zasadę dyspozycyjności, która przejawia się przez przyznanie stronom postępowania sądowego uprawnienia do rozporządzania przedmiotem tego postępowania oraz rozporządzania uprawnieniami procesowymi. Składając oświadczenie o cofnięciu skargi, skarżący daje wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu administracyjnego, czynności lub bezczynności organu administracji publicznej ( tak też: Romańska Marta, Knysiak-Molczyk Hanna, Woś Tadeusz (redakcja) (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2007 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis s. 872). Sąd jest natomiast związany żądaniem strony, jeśli stwierdzi jego dopuszczalność tj. jeżeli cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jak wynika z akt sprawy Rada Miejska uchwałą nr 181/5/XX/08 z dnia [...] listopada 2008 r. uchyliła § 9 ust. 3 i 4 zakwestionowany skargą, oraz dokonała zmiany treści § 15 i załączników nr 1 i nr 2, natomiast uchwałą nr 238/5/XXVI/09 z dnia [...] kwietnia 2009 r. zmieniła § 17 ust. 3 zakwestionowany skargą. W związku z faktem uwzględnienia przez organ administracji publicznej zarzutów skargi, Prokurator Prokuratury Okręgowej oświadczył, iż skargę cofa. W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie, nie zachodzą przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, zaś wola skarżącego, jako dysponenta skargi jest dla sądu wiążąca. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. orzekł jak w sentencji postanowienia.