II SA/Go 27/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku ,,P." sp.j. o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...]r. Prezydenta Miasta w sprawie ze skargi ,,P." sp.j. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu na złożenie wniosku odmówić wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...]r. Prezydenta Miasta [...] "P." Sp. j. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu na złożenie wniosku w sprawie rozłożenia na raty administracyjnej kary pieniężnej w kwocie 64.342,10 zł za usunięcie bez wymaganego zezwolenia 2 sztuk drzew gatunku lipa drobnolistna, rosnących na terenie cmentarza komunalnego w [...]. Do skargi dołączono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie ww. drzew bez wymaganego zezwolenia. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca między innymi podniosła, że na koncie firmy P. jest 20 tysięcy złotych, co oznacza, że egzekucja nałożonej grzywny będzie oznaczała upadłość firmy zatrudniającej 28 pracowników. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie skarżąca uczyniła decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] kwietnia 2016 r. o wymierzeniu kary pieniężnej w kwocie 64.342,10 zł za usunięcie bez wymaganego zezwolenia 2 sztuk drzew gatunku lipa drobnolistna, rosnących na terenie cmentarza komunalnego w [...]. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W kontekście niniejszej sprawy zauważenia wymaga również, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. rozszerza możliwość wstrzymania zaskarżonych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kluczowe dla zakresu stosowania przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. ma więc to, jakie znaczenie przyjmie się dla pojęcia "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu. Zatem zanim sąd przystąpi do badania, czy we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zostały podniesione okoliczności mające uzasadnić ziszczenie się którejś z przesłanek warunkujących zastosowanie instytucji wstrzymania oraz czy istotnie uzasadniają one ziszczenie się którejś z tych przesłanek, musi stwierdzić, czy wskazana decyzja może być przedmiotem wstrzymania. W pierwszej kolejności ustalenia wymagało zatem, czy objęta wnioskiem skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzja Prezydenta Miasta jest aktem podjętym w granicach sprawy zawisłej przed Sądem ze skargi "P." Sp. j. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którym odmówiono przywrócenia terminu na złożenie wniosku w sprawie rozłożenia na raty kary pieniężnej nałożonej na stronę ww. decyzją wydaną w pierwszej instancji. Nie ulega przy tym wątpliwości, że decyzja orzekająca o wymierzeniu kary pieniężnej, która jest przedmiotem wniosku skarżącej, jest decyzją merytoryczną – rozstrzygającą sprawę co do istoty w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej, zaś skarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego to rozstrzygnięcie procesowe wydane w przedmiocie rozłożenia na raty kary pieniężnej. Według stanowiska doktryny oraz judykatury w kwestii sprawy, w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktów, ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod redakcją T. Wosia, wydanie 4, str. 433 oraz postanowienie NSA z 6 marca 2012 r., sygn. II OZ 138/12). Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że skarżąca nie mogła skutecznie uczynić przedmiotem żądania wstrzymanie decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] kwietnia 2016 r. o wymierzeniu kary pieniężnej za usunięcie drzew, gdyż rozstrzygnięcie to nie mieści się w granicach zaskarżonej sprawy. Przedmiotem zaskarżenia jest rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiające przywrócenia terminu na złożenie wniosku, w którym to organ nie odniósł się merytorycznie do sprawy wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia. Decyzja została podjęta w oparciu o inne podstawy faktyczno-prawne. Pomiędzy tymi sprawami nie ma zatem tożsamości, o której była mowa powyżej, warunkującej możliwość wstrzymania wykonania decyzji. Nie ulega wątpliwości, że wskazane sprawy pozostają ze sobą w związku chronologicznym i podmiotowym, jednakże ze względu na wzmiankowaną odrębność zakresów przedmiotowych nie można uznać, że tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnym. W sprawie wszczętej skargą "P." Sp. j. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu na złożenie wniosku, kontrola sądowoadministracyjna nie będzie obejmować decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r. Prezydenta Miasta o wymierzeniu kary pieniężnej z uwagi na to, że nie została ona wydana w postępowaniu prowadzonym w granicach sprawy, której dotyczy przedmiotowa skarga. Na marginesie trzeba dodać, iż ww. decyzja Prezydenta Miasta była przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 9 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Go 994/16, oddalił skargę "P." Spółki jawnej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016 r. nr [...], utrzymującą w mocy ww. decyzję Prezydenta Miasta w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia. Z kolei wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OSK 1504/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wniesioną od wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. przez "P." sp. j. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.