II SA/Go 272/06

WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2006-08-09

Skład orzekający: Ireneusz Fornalik, Joanna Brzezińska, Michał Ruszyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy brak podpisu osoby upoważnionej na załączniku graficznym do decyzji o warunkach zabudowy, który stanowi integralną część tej decyzji, może być uznany za rażące naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności decyzji?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że brak podpisu osoby upoważnionej na załączniku graficznym do decyzji o warunkach zabudowy, który stanowi integralną część tej decyzji, jest rażącym naruszeniem prawa. Taki załącznik, nieposiadający wymaganych elementów formalnych, nie może być traktowany jako wiążący dokument publiczny. W związku z tym, decyzja wydana z takim naruszeniem może podlegać stwierdzeniu nieważności.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi E.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza ustalającej warunki zabudowy. Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza złożył R.W., zarzucając m.in. naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu. SKO początkowo odmówiło stwierdzenia nieważności, ale następnie, po odwołaniu R.W., uchyliło swoją poprzednią decyzję i stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza z powodu wadliwego podpisania załącznika graficznego. E.F. złożyła skargę do WSA na decyzję SKO, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a. i ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik (spr.), Sędziowie Asesor WSA Joanna Brzezińska,, Asesor WSA Michał Ruszyński, Protokolant Ewa Siudek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 sierpnia 2006 r. przy udziale _____________ sprawy ze skargi E.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę Decyzją z dnia [...] września 2003 r. nr [...] Burmistrz na podstawie art. 59, 60 i 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. nr 80, póz. 717) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 1980 r. Nr 9, póz. 26, ze zmianami ), po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...].07.2003 r. E.F. (uprzednio B.) zamieszkałej w [...], na podstawie przepisów szczególnych ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego, przyłączy wodnego, energetycznego, kanalizacyjnego, gazowego, na działce nr ewidencyjny [...]. Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2004 r. R.W. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji, zarzucając przede wszystkim naruszenie art. 10 k.p.c., bowiem o lokalizacji projektowanego budynku przy jego działce dowiedział się na etapie prowadzonego postępowania związanego z wydaniem pozwolenia na budowę. Decyzją z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych ( Dz. U. nr 79, póz. 856 z 2001 r., ze zmianami) oraz art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 i art. 158 § 1 k.p.a. odmówiło stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji Burmistrza, stwierdzając w uzasadnieniu, iż wady postępowania administracyjnego prowadzącego do wydania kwestionowanej decyzji nie mogą stanowić podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji, gdyż zarzut naruszenia wyrażonej w art. 10 § 1 k.p.a. zasady czynnego udziału strony w postępowaniu wyczerpuje przesłankę wznowienia postępowania wyrażoną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Ponadto zgodnie z treścią przepisu § 12 ust. 7 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, póz. 690, ze zmianami) dopuszcza się sytuowanie budynku w odległości mniejszej niż 3 metry od granicy działki budowlanej, lecz nie mniejszej niż 1,5 metra, jeżeli wynika to z ustaleń decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Od powyższej decyzji odwołanie złożył R.W. podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i zarzuty podniesione we wniosku o stwierdzenie nieważności, wskazując, iż decyzja Burmistrza została wydana z rażącym naruszeniem prawa tj. art. 156 § 1 kpa pkt 2 k.p.a. naruszającym jego interes prawny, a prowadzone postępowanie było wadliwe, gdyż nie doręczono mu wraz z decyzją której nie wynika określenie odległości budynku od jego nieruchomości, załącznika graficznego nakreślającego kształt i wymiary projektowanego budynku. Również przedmiotowy załącznik nie został podpisany przez Burmistrza ani też osobę przez niego upoważnioną. Decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, orzekając w trybie odwoławczym na podstawie art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12.10.1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych, oraz art. 127 § 3, art. 138 § 1 pkt 2, art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 i art. 158 § 1 k.p.a. uchyliło w całości swoją decyzję z dnia [...].03.2003 r. nr [...] i stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza z dnia [...].09.2003 r. nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkaniowego jednorodzinnego, wolnostojącego, przyłączy wodnego, energetycznego, kanalizacyjnego, gazowego, na działce [...] podnosząc, iż mapa zawierająca linie rozgraniczające teren inwestycji stanowi integralną część decyzji. W rozpatrywanej sprawie decyzję ustalającą warunki zabudowy na działce [...] podpisał z upoważnienia Burmistrza Zastępca Burmistrza, natomiast załącznik do decyzji w postaci mapy, na której określono linie rozgraniczające teren inwestycji oraz nieprzekraczalne linie zabudowy podpisał pracownik Urzędu Miasta i Gminy, nie mający do tego upoważnienia Burmistrza, co narusza art. 107 § 1 k.p.a. Podpisanie załącznika mapowego przez osobę nieuprawnioną skutkuje tym, że kwestionowana decyzja jest wadliwa. Organ odwoławczy natomiast nie podzielił poglądu skarżącego dotyczącego ustalenia lokalizacji budynku w odległości nie mniejszej niż 3 metry od graniczy jego działki. Wyrokiem z dnia 12 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim ( sygn. akt II SA/Go 285/05 ) uchylił zaskarżoną decyzję oraz stwierdził, ze zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, uznać za zasadny zarzut skargi naruszenia art. 7, art. 8 i art. 10 § 1 k.p.a. Decyzją z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12.10.1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych, oraz art. 127 § 3, art. 138 §1 pkt 2, art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 i art. 158 § 1 k.p.a. uchyliło w całości swoją decyzję z dnia [...].03.2003 r. nr [...] oraz stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza z dnia [...].09.2003 r. znak [...]. W uzasadnieniu powołując się na dotychczasowe orzecznictwo stwierdzono, iż załącznik graficzny do decyzji stanowi integralną część - musi więc odpowiadać takim samym wymogom jak decyzja. Ponadto podniesiono, że brak podpisu osoby upoważnionej do wydania decyzji stanowi rażące naruszenie prawa, a załącznik do decyzji musi zawierać przynajmniej dokładne oznaczenie decyzji, a przede wszystkim właściwy podpis, gdyż załącznika tego nie można traktować inaczej jak decyzji. W tej sytuacji należało stwierdzić, że decyzja Burmistrza z dnia [...].09.2003 r. nr [...] wydana została z rażącym naruszeniem prawa. Kolegium Odwoławcze nie podzieliło poglądu skarżącego dotyczącego ustalenia lokalizacji budynku w odległości mniejszej niż 3 metry od granicy jego działki. Zarzut naruszenia postępowania wyrażony w art. 10 § 1 kpa zasady czynnego udziału strony w postępowaniu nie może być natomiast przedmiotem rozpatrywania w trybie stwierdzenia nieważności decyzji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2006 nr [...], działając przez pełnomocnika radcę prawnego T.P. złożyła E.F., wnosząc o jej uchylenie, względnie stwierdzenie jej nieważności. Powyższej decyzji skarżący zarzucił naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. z związku z art. 107 k.p.a. oraz art. 54 pkt 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez jego zastosowanie mimo braku podstaw do przyjęcia, że naruszenia przepisów tych ustaw mają charakter rażący, naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez wydanie decyzji nie uwzględniającej zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu strony, oraz naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez wydanie decyzji podważającej zaufanie skarżącej do organów państwa. W odpowiedzi na skargę z dnia [...].05.2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, póz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, że Sąd sprawuje kontrolę pod względem legalności decyzji i może decyzję uchylić lub stwierdzić jej nieważność jeżeli narusza ona przepisy obowiązujące w dacie jej wydania na tle stanu faktycznego ustalonego w toku postępowania administracyjnego. Sąd nie jest natomiast uprawniony do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Skarga nie może być uwzględniona, bowiem zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu, iż została wydana z naruszeniem prawa mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Zaznaczyć przy tym należy, że w myśl przepisu art. 133 § 1 cytowanej ustawy, podstawą wyrokowania sądu administracyjnego, są akta sprawy. Zgodnie z treścią art. 54 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. nr 80, póz. 717) decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego określa: 1) rodzaj inwestycji; 2) warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie: a) warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, b) ochrony środowiska i zdrowia ludzi oraz dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, c) obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, d) wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich, e) ochrony obiektów budowlanych na terenach górniczych; 3) linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w odpowiedniej skali, z zastrzeżeniem art. 52 ust. 2 pkt 1. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze należy stwierdzić, iż nie jest trafnym stanowisko strony skarżącej, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze bezpodstawnie zakwalifikowało brak podpisu Burmistrza na załączniku do decyzji ustalającej warunki zabudowy jako rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156§ 1 pkt. 2 Kpa. W ocenie skarżącego jest to tylko uchybienie organu l instancji, a nie rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 Kpa. Załącznik graficzny do decyzji stanowi jej integralną część - musi więc odpowiadać takim samym wymogom jak decyzja. Zgodnie z art. 107 § 1 k.p.a. załącznik do decyzji powinien zawierać stosowną adnotację opatrzoną podpisem i pieczęcią oraz wskazującą datę i numer decyzji, której stanowić ma integralną część ( wyrok NSA z dnia 21.06.1999r. sygn. akt IV SA 1757/98 ). W sprawie niniejszej mapa sytuacyjno - wysokościowa jako załącznik do decyzji nie zawiera tych elementów, a tym samym nie można uznać, że mapa ta jest dokumentem publicznym i nie może być traktowana jako wiążący załącznik do decyzji Zgodnie z przyjętym poglądem reprezentowanym w doktrynie i orzecznictwie naruszenia prawa mają charakter rażący w takim przypadku, gdy czynności zmierzające do wydania decyzji administracyjnej oraz treść załatwienia sprawy w niej wyrażonej stanowią zaprzeczenie stanu prawnego sprawy w całości lub w części. Nie można zatem zgodzić się z twierdzeniem skarżącej, że tylko brak podpisu w ogóle upoważnia do stwierdzenia o wadliwości decyzji, natomiast podpis złożony na załączniku mapowym przez nieupoważnionego pracownika Urzędu Miasta i Gminy nie wywołuje negatywnych skutków. Wobec tego nie można również uznać za zasadne zarzuty naruszenia art. 7 i 8 kpa, bowiem w interesie społecznym i słusznym interesie obywateli leży ustalanie stanu faktycznego sprawy i podejmowanie czynności, które są zgodne z prawem. W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. ( Dz. U. Nr 153, póz. 1270, ze zmianami ) prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło